𝑫𝒂𝒓𝒌 𝑹𝒐𝒎𝒂𝒏𝒄𝒆 𝒀𝒆𝒕𝒊𝒔𝒌𝒊𝒏 𝑰𝒄𝒆𝒓𝒊𝒌 𝑲𝒖𝒓𝒕 𝑨𝒅𝒂𝒎 Babası ve annesinin ölümüne dayanamayan Ayperi New Hampshire'ın balta girmemiş ormanlarının derinliklerinde, medeniyetten fersah fersah uzak bir sığınak olan, annesi ve babasının mirası olan bir dağ evine taşınır. Yaklaşık bir kaç haftadır burada herşey normaldir ama bir gece, Ayperi evin dışarısından gelen çıtırtı sesini duyar. O geceden sonra herşey değişir.

Türkiye'nin en köklü ve en zengin ailesi Uluzadeler'in büyük oğlu Atilla, ailesinin başına geçmek zorunda kaldığı andan sonra Türkiye'deki güç dengeleri aynı kalmaz. Türkiye'nin en büyük kabadayılarından biri olarak anılmaya başlar. Ünü hızla yayılır ve bu durumu kullanmak isteyen gizli, tehlikeli güçlerin hedefi haline gelir. Zamanla o gücün ardındandakiler saklandıkları yerden çıkar ve ona istediğini verirler. Amacına ulaşan Atilla Uluzade, Dünya'daki en kritik bölgeleri bile elinin altına alacak kadar güçlenir. O gücün ardındakilerden biri olur. Sonra kader yolunu Süheyla ile kesiştirir. Süheyla, aitlik duygusunu kaybetmiş, güveni parçalanmış ve sürekli tetikte yaşamayı öğrenmiş bir genç kadındır. Üzerine kurulan baskılardan kurtulmak için bir güç arayışına girer ve bu gücü Atilla'nın dünyasında bulacağına kendini inandırır. Onun dünyasına aşktan çok, var olmak için adım atar.

Clarissa'nın hogwarts da genellikle tek başına dolaşması ve özellikle kütüphaneden çıkmaması Marvolo'nun dikkatini çeker.

"Ünlü bir hırsız çetesi, Rus Mafyasını dolandırıp kaçarsa ne olur?" "Sonu olur." ★★★ "Ya suçlu olacaksın ya da mağdur..." (Yetişkinler için yazılmış bir kitaptır. +18 unsurlar içerir. Keyifli okumalar...)

DİKKAT! Bu kurgu tamamen bana aittir. Argo , ciddi yaş farkı ve yetişkin içerik bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okuyunuz. ​ Alaz beni duvara öyle bir çarptı ki, sırtımdaki acı bir an nefesimi kesti. İki elini yanıma sertçe vurdu, kaçacak yer bırakmadı. Gözleri kan çanağıydı; haftaların uykusuzluğu ve öfkesi bakışlarına yerleşmişti. ​"Kim ulan o oğlan?!" diye kükredi yüzüme doğru. "Ne bu yakınlık, ne bu samimiyet? Kiminle yedin içtin ben yokken, kime güldün o kadar?! Kimsin kızım sen, ne oldu sana?" ​Öfkesi yüzümü yakıyordu ama geri adım atmadım. "Kim olduğumu söyleyeyim mi Alaz?" dedim, sesim buz gibi ama içim alev alevdi. "Ben senin kapı dışarı ettiğin, 'görmek istemiyorum' deyip sırtını döndüğün o kadının ta kendisiyim! Senin kabul etmediğin, ama şu an karşısında kudurmuş gibi hesap sorduğun o kadınım!" ​Alaz'ın dişlerini sıktığını, çene kemiğinin seğirdiğini gördüm. Bir eli belimden aşağı, kalçama doğru indi ve orayı canımı yakacak bir hırsla, "benimsin" der gibi sıktı. Beni kendine öyle bir sertlikle çekti ki, göğüslerimiz arasındaki o ince kumaş bile fazlalık gelmeye başladı. ​"Bak bana İklim..." diye soludu, sesi hırıltılı bir tehdide dönüştü. Dudakları dudaklarıma milimler kala durdu. "Benden başka kimse sana böyle dokunamaz, kimse sana bu kadar yakın olamaz. Duydun mu beni? Söyle ulan, kim o herif?!" ​Tırnaklarımı omuzlarına geçirdim, acıyla karışık o yakıcı tutku vücudumu esir alırken gözlerinin içine baktım. ​"Geç kaldın Alaz," diye fısıldadım...

Genç kız annesini ve babasını kaybettikten sonra onlardan kalan çiçekçi dükkânını işletmeye başlar. Bir gün müşterilerinin fazla olması yüzünden dükkânı geç kapatır. Yolda ilerlerken eve daha erken gitmek istediği için kısa yolu tercih eder. Ve orada iki adamın, yan komşusu olan adamı kaçırmaya çalıştıklarını görür. Nereden bilebilirdi ki sırf bu yüzden tüm dünyasının değişeceğini? ... "Artık onu bırakmam." Diyordu Kuzgun. Sesi hiç uyumamış gibi dinçti. "Abi saçmalama istersen. Kız gitmek isterse ne yapacaksın? Zorla mı tutacaksın?" Dedi Hakan. Tek kaşım havalandı. "Evet, zorla tutacağım. Daha önce küçük diye uzak durdum, ama kader onu bana tekrar getirdi. Bir daha bırakmam." Sesi netti. Kimden bahsettiklerini anlamadığım için kaşlarım çatıldı. "Sen iyice kafayı yedin." Dedi Hakan sinirle. Sesleri kısıktı. "Evet yedim. Kafayı yedim. Boşuna getirdin beni buraya konuşmak için. Kararım kesin. Asel'i bırakmam." Dedi Kuzgun sert sesiyle. Durdum. Sanki o an dünya bile durmuştu. Nefesim kesildi. "Hani unutmuştun kızı? Ne oldu bir anda?" Dedi Hakan. "Unutmuştum. Ama o tekrar çıktı karşıma. Seviyorum onu." Demesiyle kan beynime sıçıradı. Dudaklarım şaşkınlıkla aralandı. "Bu sevmek değil Kuzgun. Sen o kıza korkunç derecede takınt-" Diyordu ki sözü yarıda kesildi. Çünkü bir adım ileriye gitmiş ve kapıyı açmıştım. İkisinin de gözleri üstüme çevrilirken ben şokla Kuzgun'a bakıyordum. ... Kitabın ilerleyen bölümlerinde, açık bir yazım diliyle anlatılmış sevişme sahneleri yer almaktadır.

Rahatsız edici ögeler! Smut! Ageplay!!!!!!!! "Delireceğim. Çok güzelsin, delireceğim!" Ensesini kavrayıp kendime çektim. "Benimle kalmayı hak etmiyorsun!" "Bill, neden böyle söylüyorsun?" Korkak gözlerle beni izlerken alt dudağını sarkıttı. "Sana acı veriyor." "Bill!"

"Ağlama." Burnumu içime çekerken söylediği kelimeler kulaklarımı çınlatıyordu. "Bunu hak etmiyordum." Kollarımdan çekerek beni kucağına aldığında hıçkırmaya başladım. "Ağlama Burçin. O evi yıktıracaksın-" Elimi dudaklarına koyup kaşlarımı çattım. "O evi yıkarsan..." Belimdeki elini çekerek sehpaya uzandı. Sehpadaki peçeteyi alarak burnumu sildi. "Bir daha kucağında oturmam." Elimi ağzından çektiğimde güldü. "Peki, nereye oturursun?" "Buraya otururum!" Parmağımla yanındaki yeri işaret ettim. "Öyle mi? O zaman ben senin kucağına otururum." Beni koltuğa bırakıp üstüme çıktı. Poposunu dizlerime koyduğunda çığlık attım. Bir doktorun yardım edemediği tek hasta...

(Daddy issuess) (Psikolojik bir kitaptır.) "Bunları hak etmiyordum." "Bunları kim hak eder ki zaten?" Sesimize bulaşmış acıdan rahatsız olarak kafamı salladım. "Buradayım. Senin için hep burada olacağım." Elimi sıkıca tutarken beresini düzelttim. "Uçağa kadar eşlik etmemi ister misin?" "Kontrol noktasından geçemezsin." "Bahse var mısın?" "Yokum. Çünkü ben de kontrol noktasından geçmek istemiyorum. " "Ne?" "Seninle kalacağım." "..." "Gitmek istemiyorum. Hep başının belası olmak istiyorum. O küçük evinde durup yemek pişirmek istiyorum. Evin her yerinde kahkahalarımız olsun istiyorum. Kısacası..." Elimi daha sıkı tutarak bavulunu uzaklaştırdı ve diz çöktü. Montunun ceplerini hızlı hızlı karıştırırken soğuktan titriyordu. Sonunda bir yüzük çıkartıp bana gösterdi. "Benimle evlenir misin?" Sertçe yutkunurken dudağını yaladı. "Yüzüğü senin öğrettiğin gibi yaptım ama evde boyamız kalmamıştı. Ben de hepsini karıştırdım." Rengarenk yüzüğe bakıp kıkırdadım ve ben de eğildim. "Buna hayır dersem kendimi öldürmek zorunda kalırım." "Şşşttt...deme öyle şeyler." "Evet. Evet. Evet." Yüzüğü parmağıma takıp dudağımı sertçe öptü. "Reddedeceksin sandım!" Uçağının kalkış duyurusu yankılanırken yakalarını tutup kucağıma çektim ve dizime oturmasını sağladım.

Dizimde otururken karnını okşadım. Boynunu öptükten sonra kulağına yaklaştım. "Birazdan çıkacağız." Göğsümü tutarken kafasını salladı. "Lütfen! Lütfen çıkalım." "Tamam. Sakinleş bebeğim." Yanağını okşarken gözlerini yüzüme çevirdi. Dolmuş gözlerini gördüğümde yutkundum. "Ağlama sakın." Dudağı bükülürken alnımı alnına vurdum. "Üzgünüm. Seni evde bırakmalıydım." Yanağında olan elimde ufak bir ıslaklık hissettim. Bacaklarını kavrayarak hızla ayağa kalktım. "Ah!" İrkildiğinde kaşlarımı çattım. Kollarını boynuma sararken çıkışa ilerledim. "Böyle olduğunda sana kıyamıyorum."