Sanki ben bir çiçektim amma her gerçekte bi kanadı kopan o çiçek amma benim kökümü hayla ayakta tutan bi duygu var bi hiss vardı içimde hiç bir zaman tanımlayamayıp her zaman taş altında kalan bi duygu işte ona isim veremiyodum.Bazen keşke keşke o duyguda gitse ayakta duramam diyodum kendime birisi elleriyle boğazımı boğuyo kadar acı çekiyorum ki amma bi türlü ölemiyorum işte işte benim sorunum buydu ölememek....... -KENDİ BOĞAZINI BİR DUYGUNUN ELLERİNE HAPS EDİP ÖLDÜRMESİNİ BEKLEYENLERE. KEŞKE O GÜN O SAVAŞTA TANK ALTINDA KALSAYDIM BELKİ O ZAMAN ONUNLA BULUŞA BİLİRDİM........