Kendi ailesinin katili olan bir kızı duydunuz mu hiç? Ben duydumda gördüm de, o kişi bendim Yudum Mahver. Aile... 4 harf tek kelime. Benim için aile kavramı sadece annemden ibaretti ve ben kendi ailemin katili olmuştum. Annemi kurtaramamış kaçmıştım. Ben ailemi ölüme terk etmiştim. Ya da ben öyle sanıyordum? Üvey babamdan kaçmak için yardım istedim, hayatımın tamamen değişip altüst olacağını nerden bilebilirdim? Ben bir aileye sahip olmak ne demek bilir miydim? Bilebilecek miydim? ..... "Ben sadece sizden bir aile istedim." "Ben size sevgi verdim, verdiğim sevginin karşılığını istedim." "Ben size küsmedim ben size kırıldım." "Ben sizin yerinizde olsam hiç bir insanı kırmazdım çünkü bir özür ile geçmez." "Söyleyin bana beni sevebilecek misiniz şimdi?"

Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.

General'in emriyle özel olarak getirilen Moskovalı Kıdemli Üsteğmen Elena Bozkurt yıllar önce unutmak istediği eski sevgilisini karşında bulur ama bilmediği birşey vardı.Eski sevgilisi artık milli boksör değil örgüt tarafından rehin alınan Binbaşıydi. tıktok; vasely0 YouTube;kralmiralmişko (KİTAP TAMAMLANDIĞINDA DÜZENLEYECEKTİR.)

İki eski sevgili, ayrıldıktan sonra ilk kez; üstelik terk eden tarafın yeniden birleşmek istemesi ile konuşmaya başlamışlardır. Biraz mizah, birazdan çok kötü espri. Hera ve Can'ın hikayesine hoş geldiniz... @Heramera: İflah olmazsın sen. @Heramera: Ulan evimin kapısına gelip beni terk ettiğin taksinin fişini bırakmak ruh hastalığının kaçıncı seviyesi? @Cantoker: Hera, Hera, Hera. @Cantoker: O fişi bıraktım çünkü @Cantoker: İt gibi pişman olduğumu anladığında alnıma çarpman kolay olsun istedim. @Cantoker: Kızın yerine kendimize trip atıyoruz aldığımız tepkiye bak.

"Her şey ailenin boşluğu ile başlamamıştı aslında, herşeyin bittiği yer bu boşluktu ya da herşeyin başladığı yer de konuşulan iki şey bile kelimelerin iki dudak arasında ki mesafesiydi."

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin'i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."

Larisa, 15 yaşında annesini kaybeder. Babası yeni bir hayat kurarken, Larisa o evde yavaş yavaş unutulur. 18'inde evi terk edip Kıbrıs'a kaçar ama geçmişi peşini bırakmaz. Üvey ablasının kini ölümcül bir oyuna dönüşür. Larisa'yı yok etmek için tutulan adam ise planı bozar. Çünkü bazı kaçışlar karanlıktan değil, küllerden olur.

Aramızdaki mesafe sıfır denecek kadar az olduğu için yüzlerimiz birbirine fazla yakındı.Bir süre yüzümü izledikten sonra "Çillerin var," dedi ve ardından konuşmaya devam etti. "Çok küçükler,sol tarafında 15 sağ tarafında ise 12 tane var.Sadece yakından belirgin olmalarına rağmen iki tarafta eşit değil." " Sidelya çiçeği cennet çiçeği olarak bilinir,sen bana cennetten gönderilen bir çiçeksin sidelyam." 🤍🦢 İlk kitabım olduğu için fazla acemiyim, herhangi bir çalıntı durumunda gerekli işlemler başlatılacaktır. İyi okumalar;)

Bu roman (18) yaş üstü okurlar içindir. Rahatsız edici unsur (Cinsellik, Argo ve Yasa dışı unsurlar icermektedir.) Karanlık geçmişi ile kimseye güvenmeyen Vuslat Karaca ve en büyük rakibi Kuzey Dağlı. Bir aşk tek masum. Canı çok yanan bir kadın. Bitmeyen bir kaçışın ortasında kesişen hayatlar.

"Şuralarda şöyle bir deyim var Ataberk için. Duymuşsundur." 'Asker olmadı, asker doğdu.' ➿➿ Feride, ülkesini terk ederek Türkiye'de yaşamaya başlayan, hukuk fakültesi öğrencisi ve aynı zamanda kısa sürede ün kazanan genç bir yazardır. Yazdığı hikâyeler kurgu olarak görülse de, farkında olmadan devletin yıllardır izlediği bir terör yapılanmasına dair şaşırtıcı detaylar içermektedir. Bir gün yaşanan sıradan gibi görünen bir olay, Feride'yi devletin görünmeyen yüzüyle karşı karşıya getirir. Resmî olarak hiçbir suça karışmamış olmasına rağmen, yazdıkları onu hem bir hedefe hem de bir anahtara dönüştürmüştür. Sahadaki operasyonları PÖH yürütürken, perde arkasında Bordo Bereliler sessiz bir görevle devreye girer. Görevleri yalnızca Feride'yi korumak değil, aynı zamanda onun kaleminden dökülen satırlarla gerçek bir tehdidin arasındaki bağlantıyı çözmektir. Roman, bir Bordo Bere timinin askerlerinin hayatını, görev sırasında yaşadıkları iç çatışmaları ve Feride ile aralarında oluşan karmaşık ilişkiyi konu alıyor. ➿➿ "Gülüyorsun?" "Gülüyorum, evet. Suç mu?" "Gülmek suçsa, ben müebbetiyim gülüşlerinin..."