Bölümlerler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Voleybol takım kaptanı Ceylin, aynı okulda olduğu ve nefret ettiği basketbol takım kaptanı Barış'a bir gün mesaj atar. Sürekli birbirlerine karşı hamle yapan Ceylin ve Barış kaçınılmaz sona adım adım yaklaştığının farkında değildir... Birbirlerine duydukları nefret mi daha ağır basacaktı yoksa yüreklerine düşen kor mu? ~ Ayarsız: sen nasıl bir belasın Ayarsız: düş yakamdan Ayarsız: LİMON TİKİM OLDUĞUNU NEREDEN ÖĞRENDİN SEN Ayarsız: senin yüzünden gün boyu kaşındım sinirden artık kırıp dökmediğim yer kalmadı Ayarsız: masanın altında file limon var Ayarsız: masanın üstünde limon kaplaması var Ayarsız: akıllı tahtanın arka planı YİNE KOCA BİR LİMON Ayarsız: milleti nasıl örgütledin Ayarsız: sabahtan akşama kadar durmadan birileri limon dedi Ayarsız: öğle arasında limon yeme videosu açan çocuğu dövdüm az daha disiplinlik oluyordum Ayarsız: panoya bile limon fotoğrafları asmışsın Ayarsız: sen ne çeşit bir manyaksın Siz: işte tam olarak bu çeşit bir manyağım (Düşmandan aşka sevenleri buraya alabiliriz!!!)

Umay ailesi ile kavga ettikten sonra evden çıktığında nerden bilebilirdi mecburi bakıcı olacağını...

+18) Kitap bolca yetişkin sahneler içermektedir;kan vahşet ,açık dille yazılmış cinsel içerik sahneleri .Bunu bilincinde olup okumanızı tavsiye edierim. "Bitti artık,başına buyruk davranışlarından gına geldi!".Eğer ölseydin,sana bir şey olsaydı...Bağırmıyordu adeta kükrüyordu.Sesi bende hiç bir etki yaratmıyordu.Abim bana bir şey olursa yaşayamazdı, biliyordum ama ben özgür biriyim , anca koruma ve arkamda bir ordu ile gezmeyi sevmiyordum.Bu gece yaşananlarda onun için,bardağı taşıran son damlaydı ."Evleneceksin , adam hem koruman hem de kocan olacak " Duyduğum cümle ile başımı salladım.İtiraz etmek için dudaklarımı araladım."Hayır ,asla evlenmem beni buna mecbur bırakamazsın" "Ben kararımı verdim ,seni kaybedemem kızım bunu anla ve şimdi kızgın olabilirsin ama beni anlayınca kızgınlığın geçecek " soz sözleri bu oldu odadan dışarı çıkmadan ki önce son sözleri.

​Arina, son dört yılını Türkiye'de geçirmiş bir kızdır. Kafa dağıtmak için geldiği mekanda çıkan olaylar nedeniyle oradan ayrılmak ister; fakat işler istediği gibi gitmez. Kimsenin bilmediği bir sırrı öğrenir ve bu durum yüzünden başı derde girer. Yer altı dünyasının en acımasızı, "Patron" lakabı ile tanınan adamın esiri olur. ​"Bunu bilmemeliydin." Gözlerim kapanmadan önce duyduğum son sözler bunlar oldu. "Artık istesen de kurtuluşun yok

Anonim mesajlaşmalarla başlayan gizemli bir bağ... Gerçek hayatta ise göz göze geldiklerinde nefret ve çekişme kaçınılmaz. Peki, düşman mı yoksa kader mi onları birleştirecek?

"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara'ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara'da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza'nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara'ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General'in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.