Pekâlâ bir kitap yazıyorsunuz.Günümüzden on beş yıl sonrasını.Peki siz paspal,gözlüklü, beceriksiz bir kız olsaydınız ne yazardınız? Bizim kahramanımız Helen ne mi yazdı? Kendi hayalini... Zengin bir kız; tabii ki güzel,başarılı ve seksi. Yazdığı bu kitapta olmazsa olmaz iyi bir erkek ve kötü bir erkek de... Birisi mükemmel aşık ,diğeri ise tam bir playboy. Belki biraz dram katmak istemiş olabilir ve bu yüzden kendi hayalindeki kız karakterini, başka bir erkeğe aşıkken ailelerin zoruyla bu playboy ile nişanladı. Evet evet...Güzel bir hikâye olacaktı. Ama... Hikâyenin yarısındayken bir sabah uyandığında kendini nerede buldu dersiniz? Playboyun evinde mi? EVET!

.

" Yoruldum, bu defa gerçekten yorgun düştüm. Direniyorum, o kadar ağır geliyor ki her şey... Sadece, haketmedim diyebiliyorum. İnsan haketmedikleriyle yaşıyormuş bunu da öğrendim. Beni bu kabustan çekip çıkaran kim olacak? " (Gece Demir) Bazen yaşam ne kadar karanlık olsada umutlar her zaman aydınlıktır, içimize yansıyan hayat ne kadar acımasız olsa da bize acıyı unutturan sevdiklerimizdir. Gün gelir ve anlar ki insan, yaşadığı her şey bir yalandır! Geriye vazgeçemediği bir aşk ve kabullenemediği bir yalnızlık kalır. Ama yine de hayatta kalır. Her ne kadar yaşayamam dese de inadına dimdik kalır. "Hikaye, 01 Ağustos 2015'te yazılmaya başlanmıştır. "