Lidya, 17 yaşında normal bir hayat süren sıradan bir kızdı; ta ki bir okul çıkışı abisinden gelen aramaya kadar.

Aile kelimesinin ne anlama geldiği unutturulmuş, Ruhu kırgınlıklarla,bedeni yaralarla dolu kız.... Bu yaraları açanların gerçek ailesi olmadığını öğrenip, gerçek ailesiyle karşı karşıya gelir... Peki aile kelimesinden bile korkan kız, yeni ailesine alışabilecek mi?

Hazan, Annesinin ölümünden sonra dayısının zulmünden kaçıp bir eve sığındı. O eve girmesiyle hayatı tamamen değişti...

Annenin akrabasına yazarsan sonuçları ne olur?

Adalet... bazen bir teraziden çok, bir yürek sınavıdır. Savcı Çiğdem Yılmaz, kanunlara sığınarak kendini korumayı öğrenmiş bir kadındır. Uzun kumral saçlarının ardında, deniz mavisi gözleriyle gizlediği bir umut vardır - ama görev, duygulara izin vermez. Yüzbaşı Burak Özyiğit ise savaş meydanlarında çelikleşmiş bir askerdir. Koyu kahverengi gözlerinde, kayıpların ve görevlerin ağırlığı vardır. Fakat karşısına çıkan o kadın, onun tüm disiplinini alt üst edecektir. Bir dava, ikisini aynı cepheye sürükler. Biri adalet için savaşır, diğeri vatanı için. Ancak kader, onların kalplerinde bambaşka bir savaş başlatır. Kurşunlardan hızlı geçen bir bakış, emirlerden daha güçlü bir bağ... Ve sonunda her şeyin ortasında sadece bir gerçek kalır: Kalplerinin yangınını hiçbir yasa, hiçbir emir söndüremez. "Adaletle başladı, aşkla yandı." ya da "Bir dava... iki kalp... ve söndürülemeyen bir yangın."

Muhteşem bir kariyere sahipti Asi Tunç. Polis teşkilatının göz bebeği gözükara mert ve cesur oldukça sadık biriydi. En güzel okullarda okumuş ve en sonunda polis akadmisini dereceyle bitirip polis teşkilatında baş komiser olarak çalışıyordu. Ama bir gün herşey değişti. Artık hayatı alt üst olmuştu. Açığa alınarak teşkilatı terk ettiğinde kaderi yeniden yazıldı. Peki neden açığa alındı? Hiç kimsenin sesini çıkmadığı,herkesin susmayı seçtiği,kadınların öldürüldüğü dava da susmadığı için açığa alındı. "BU ÜLKENİN TÜM KADINLARINDAN ÖZÜR DİLİYORUM SOKAKTA RAHATÇA YÜRÜYEMEDİKLERİ,HER AKŞAM İŞTEN,OKULDAN ÇIKIP KORKARAK YÜRÜMEK ZORUNDA KALDIKLARI İÇİN. BU ÜLKENİN ANNELERİNDEN ÖZÜR DİLİYORUM KIZ ÇOCUKLARINA SAHİP ÇIKAMAYIP ONLARI KORUYACAK GÜCE SAHİP OLAMADIĞIMIZ İÇİN. HER GÜN MİLYONLARLA KADIN ŞİDDET GÖREREK,TACİZ VE TECAVÜZ EDILEREK CANİCE ÖLDÜRÜLDÜĞÜ İÇİN. VE ÇOK ÖZÜR DİLERİM BİR POLİS OLARAK ÜSTÜME GİYDİĞİM ÜNİFORMAYA LAYIK OLAMADIĞIMIZ İÇİN. VE ÖZÜR DİLERİM ATAM Herkesin polisi kendi vicdanıdır, fakat polis vicdanı olmayanların karşısındadır.DEDİĞİ HALDE BAZI VİCDANSIZLARA SUSMAK ZORUNDA BIRAKILDIĞIMIZ İÇİN." Ülkeyi terk edip kendini çocukluktan beri hayali olan kendini bildi bileli istediği arabaların pistleri evreninde buldu. Hayatının yarışını yaparken yaşadığı aksilik,mesleki deformasyon ve vicdanı devreye girerek kaza yapan birine yardım ettiğinde hayatının değişeceğini nereden bilecekti ki? "Beni kurtarmak senin görevin değil." "Nereden biliyorsun görevim olmadığını." "Sana bir can borçluyum." "Umarım ödeşmek zorunda kalmayız o zaman." "Göreve yeniden çağırıldın. Kısa süre içinde burada olmalısın. Görevini ve görev yerini bildireceğiz." ... "Bana bir can borcun vardı?" "Canımı vereyim? Onu mu istiyorsun?" "Hayır yaşadıklarımızı unutacaks

"Bana bak..." dedi genç kadının saçlarını asılarak "Seni öldürürüm." diye ekledi sözlerine. Kadın ise yüzünde en ufak bir acı ifadesi barındırmıyordu. Vücudunu daha da bastırdı kadının vücuduna. Adeta onu ezmek istiyordu. Sorgu odasında sadece Alparslanın sesi yankılanıyordu. Kadının boynunu sıktı. "Ya konuşursun... ya da seni burada öldürürüm." Kimdi bu kadın? Neden bu kadar iyi eğitilmişti?

''Bizi ne bitirdi?'' diye sordum, sesimdeki titremeyi gizleyemeyerek. Bakışlarını uzaklara dikti, dudakları acı bir tebessümle kıvrıldı. ''Susmak,'' dedi, sesi bir kurşun kadar ağır ve netti. ''Peki, bizi ne kurtarır?'' Başını yavaşça çevirdi ve o kara gözlerini doğrudan gözlerime mühürledi. Bakışlarında hem bir veda hem de sarsılmaz bir yemin vardı. ''Bordoya karışmak,'' dediğinde, aramızdaki o devasa sessizlik nihayet yerini kaderin mutlak kabullenişine bırakmıştı.

Şehit mi düştü asker ... !!! Yine cennet koktu her yer ... !!! Toz pembe dünyada yaşayamayanların hikayesi ... " Vatan Sağolsun " 24 /04/2016 29.04.2017 #macera 4

*Yeni Versiyon* "...Terasın diğer kapısından üniformalı askerler girmeye başladığında diğerleri yanıma geldi. "Kıdemli Üsteğmen Yağız Karahan." dedi beyaz tenli adam..." "... Gözlerinin etkisinden çıkmak için hızlıca dudaklarımı yaladım ve gülümseyip elimi uzattım. "Başçavuş Evrim Vişne Özduman. Tanıştığıma memnun oldum komutanım."..." -Tüm kişi, kurul ve kuruluşlar hayal üründür. Gerçekle hiçbir alakası yoktur. 17.05.22