Bazıları gökyüzüne aşıktır ve kendilerini yıldızlarla avuturlar. Bazıları ise yalnızdır ve sorunlarını kendi başlarına çözer ve içlerine kapanırlar. Ama gün sonunda insanlar birbirlerinin yaralarını sarar ve dünya daha iyi bir yer haline gelir. Peki Alin ve Tan birbirlerinin yaralarını sarabilecek mi yoksa yeni yaralar mi açacaklar birbirlerinin kalplerine. Yaralar geçer ama izler kalır. Yarasiz sanılanlar gökyüzü ile sınanır.

Doğduğu gün ona yetimhane kapısının önüne bırakan ailesi o gün Talyayı bırakıp Almanyaya gider.Ve Talya hayatının aşkını ve arkadaşdan öte olan kardeşlerini bulur.

Her sessizlik, paslı bir zincir; her karanlık, umutları kör eden bir perde. Duygular, buz tutmuş nehirler misali cansız; yaşam, mezar taşına kazınmış bir tarih kadar anlamsız. Dünya ikiye bölündü. Bizler ve Ötekiler... Bizden olanlar, kurucu ülkelerin koruması altında, Ötekiler'se bu karanlık dünyada hayatta kalmak zorunda. Sınırlar, duvarlar ve yasalar... Ötekiler artık bunlarla yaşayamaz. Tek bir yolları var: yeni bir isim, yeni bir hayat. Üst sınıfa geçmek zor ama bir o kadar da basit; öldür, çal ve yaşa... Gerçek kimliği unutulmaya yüz tutmuş Sasha Miller da hem bir Öteki hem de bir kimlik hırsızıydı. Geçmişini geride bırakıp düşmanlarının suretinde yaşamaya başladığından beri ruhu ağır bir yükle kaplıydı. Çünkü sırlar er ya da geç ortaya çıkardı. Gerçek kimliğin ne kadar saklanabilir? Peki ya masken düştüğünde hayatta kalabilir misin? ... Alıntı: "Kurulu düzene ses çıkaramazsın." dedi. "O halde onu yıkar, yeni bir düzen kurarım." diyerek karşılık verdim.

Karaca bir ergen psikiyatristidir. Amerika'da çalışırken aldığı özel bir teklif üzerine İstanbul'a gelir; burada özel bir hastaya terapi vermesi istenir. Ancak gelen hastanın, zamanında her şeyini geride bırakarak terk ettiği eski sevgilisinin kardeşi olduğu ortaya çıkar. Bir dönem Karaca tüm ailesiyle ve sevgilisiyle bağını koparmak zorunda kalmış, kimliğini değiştirip ortadan kaybolmuştur. Geri döndüğünde ise eski sevgilisi Atilla Tan ondan nefret etmektedir. Fakat kardeşinin iyileşmesi için tek çare yine Karaca'dır. Zamanla Atilla, Karaca'nın yıllardır sakladığı sırları öğrenmeye başlar. Aralarındaki nefret yerini yavaş yavaş aşka bırakırken, geçmişin gölgeleri ve gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalırlar. Karaca, gerçeğin ve "gerçek sandıklarının" arasında kalmışken, Atilla ile yeniden kurduğu bağ onu hem güçlendirecek hem de sınayacaktır. Geçmişin ihanetleri, aile sırları ve yanlış anlaşılmalar ikisini yeniden aynı çizgide buluşturur. Ancak bu kez, birbirlerinden çok dünyaya karşı savaşmak zorundadırlar. Gerçeği gizleyebilmek ve dengeleri koruyabilmek için ailelerine ve dışarıya karşı sahte bir ilişki perdesi arkasına sığınacak, bu oyunun içinde hem kendileriyle hem de birbirlerine olan duygularıyla yüzleşeceklerdir.

Ak bir yolda genç avukat, kara yolda kaybolmuş bir suçlu. Her şey bir tesadüf mü yoksa bir oyun mu?

Seninizinden

Herkesin kilit noktası niteliğinde olan Eflâl Duru Altınsoy bir canlı bomba ile sokak ortasında katledilir. Canının tek parçasını,en yakın arkadaşını kaybeden Ukde Ferda Karbeyaz'ın ettiği büyük yemin bir direnişin habercisi olur.Bu direnişin içinde Ukdeye deliler gibi aşık olan Duru'nun abisi Yavuz Altınsoy'da başı çekmektedir.Bu sırada kendi doğum gününde sevdiği kadını kaybeden Üsteğmen Sarper Kurtuluş bu direnişin yapı taşıdır. Sadece bir direnişten ibaret olmayan bu kurguda intikamın yanında çaresizliğin perçinlediği bir aşk ele alınmaktadır.Sence bu yolda Ukde Ferda Karbeyaz, yıllarını uğrunda feda eden Yavuz Altınsoy'u mu yoksa yeni karşılaştığı Yüzbaşı Alparslan Demir Kılıçlı'yı mı seçecek?

Hani her 20 yaşında askere gidenler için ana kuzusu derler ya biz neyiz o zaman? Daha 14 yaşında hissettim ellerimde tüfeğin kara metal soğukluğunu. 14 yaşında ana hasreti ile ağlarken ordu malı ranzalarının mavi nevresimlerine sarıldım... Dışarıda yaşıtlarım her türlü itliği kovalarken, sözde ergenlik triplerine girip babalarının yüzüne çarparken kapıları... Ben sabaha kadar bölük komutanının kapısında esas duruşta nöbet tutuyordum baba hasreti ile... 14 yaşında düşünürsün ilk kez ciddi ciddi bir gün ölebileceğini... Hatta kendini boş verip yan yataktaki kan kardeşinin şehit haberini alırsam naparım diye düşünürsün ciddi ciddi. Ha işte biz o zaman büyümüşüz de bizim haberimiz olmamış. O yüzden hep 14 yaşında kalmışız...

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil,omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk