"මට උබ බරක් නෙවෙයි මැණික.... මගේම නොව්නත් උබ දරාගෙන ඉන්නේ මගේ ලේ කැටිය...."

හෙටත් අද වගේම මතක මැකී නොමැකෙන ආයෙමත් ආයෙමත් දැනෙන මගේ ආදර කතාව.

ඔබගෙන්_තරම් ජිවිතය ..... ජිවිතයට තේරුමක් අපි හැමෝම හොයනවා... ඒත් ජිවිතයට තේරුමක් ඇත්තෙන්ම තියෙයිද නැත්නම් ජිවිතය කියන්නේ අපිම නිර්මාණය කරගත යුතු දෙයක්ද..... ඇය තවම සිසුවියක් ....#සින්දුමී.....අප්පච්චීව හැමදේම කරගත්තු කෙනෙක් ...අයියයි මල්ලියි අතර මැද්දෙ ඉන්නේ මේ කෙල්ල ....මව් සෙනහසට ලෝබකම් කරනවා....හිතින් විදවලම ශක්තිමත් ...ඒත් දරාගැනීමට ඇයටත් සීමාවක් තියනවා ටිකක් ඈතින් හැබැයි .... ඇය හිතන්නේ ජිවිතය කියන්නේ තේරුමක් නැති දෙයක් කියලා ඒත් ඇගේ ජිවිතයට තේරුමක් ලබාදෙන්නේ ඇය කියලා ....හමුවෙන මිනිස්සු දකින දසුන් අසන හඩවල දැනෙන හැගීම්.....ඒ හැමදේම එක්ක ඇයත් උත්සාහ කරනවා එකතු කරන්න තේරුමක් ඇයටම.... ගෝලාකාර ලෝකේ මිනිස්සු විෂමාකාරයි ...කියමනක් නමුත් සත්‍යයක් ....අහම්බෙන් එන අය එකතු කරන මතක ඔස්සේ බලමු අපි ඇය නිර්මාණය කරන තේරුම ... Completed ❤️

" අසම්මතයෙන් සැනසීම "

විටෙක ප්‍රේමය නම් ජීවිතයම වේ නමුත් යතාර්තය ඇස් කෙවෙනි අගට කදුළු එකතුවන සත්‍යය වටහාදෙන කල ප්‍රේමය ජීවිතයම කරගැත්තැවුන්ගේ ශෝකාන්තය ඔවුන්ගේ ආත්මයම විනාශ කර දමයි නමුත් ප්‍රේමය සැමදාමත් සැමකල්හිම කොහේ හෝ හදවතක ලැගුම්ගන අවස්ථාව එනතෙක් බලාසිටිනු ඇත. " මේ නිල්වලාවේ ඉවුරු යා කරන පාලම අපේ ජිවීත වල පලමු මතක සංදිස්ථානය....පාලම උඩට වෙලා පැයකට වඩා ඉන්න ඇති... අදුර වැටීගන ඒ අහසේ තරු එක දෙක මතුවෙන්න අරගන.....මටත් තිබුන එක බලාපොරොත්තුවක් ඇතිවුනේ මෙතනදි ඒ වගේම අද ඒ බලාපොරොත්තුව අළු වෙලා පාවෙලා ගියෙත් මෙතනදි......ඉතිම් මම යෝධ ජල කදක් එක්ක අපේ මතකයන් හංගගන ගලා බහින නිල්වලාවට_ආදරෙයි... ණයගැතියි...... - රුසී " Completed 💛

මට හීන ගේන අංගනාවී පෙරදාක ඇයිද නාවේ නොකියා කියූ දේ තේරුණා.... ඒ රිදුම් නිවී මා හදේ ඈ ළඟින් රැඳීලා වගේ සීරුවෙන් ළයේ පෙම් මල් පීදුනා.... මා නුඹෙ නෙත් මානෙම ඉන්නම් මුව සරසන් සුසුමක් ගානෙ හිඳී නම්... මෙ'හිත සනසන් හැඟුමන් මාගෙ විඳී නම් නුඹ එනකන් මොහොතක් මා මෙ'හිඳින්නම්...... . . . . . . හැංඟි හැංඟි කෝලං කරාපු ආදරේට මං තාමත් ලෝභයි හසංගනා.... අදටත් මේ හුස්මෙත් උඹ නැති තැනක් හොයන්න බැරි තරං.... _මියුරු_ ආදරේ කියලා දුන්නෙ ලෝභ නැතුවම ඔය පපුවනෙ මියුරු.....ආයෙ කාටවත් ලියලා දෙන්නෙපා...මං තාමත් ආදරෙයිනෙ.... _හසංගනා_ . . . . . . . . . . . . . Beginning - 2024/04/07 Ending _ 2025/02/10 🚫This is an original work created by me. All names, characters, and locations are entirely fictional. This work may not be copied, reproduced, or published in any form or on any platform without my prior permission. 🚫

"ඇයි එහෙම කරේ?..මොකක්ද හේතුව?" ".........." "මට තේරෙන්නෑ ...ඇයි අපිටම මෙහෙම වෙන්නෙ?"

අවුරුදු ගානකින් මූණට මුණගැහිලා නැති ඒත් අපේ පන්තියේ නාමලේඛනයේ නම තියෙන ඒ වුණත් නැටුම් කාමරේට වෙලා ඉන්න බණ්ඩාරනායක එහෙම නැත්තන් වින්ඩි එහෙම නැත්තන් නේවින්දි ඒවත් නැත්තන් එයා කවදාවත් පාවිච්චි නොකරන රුරී කියන්නේ ඒ 'සමහර මිනිසෙක්' වෙන්නෝනේ..මොකද පොඩි කාලයක ඉදලා මට එයා ළඟදි අමුත්තක් දැනෙනවා... පරිස්සම් කරගන්න ඕනේ ඒ මගේ දෙයක් වගේ හැඟීමක් දෝ මන්දා... ඒත් මමත් කෙල්ලෙක් දෙයියනේ .. මටත් බය හිතෙනවා..

අනයිශා තිනේද්‍යා කහවිතගේ X වියගනා නුලේන්‍යා ගජනායක🤍

බලා හිඳුමද ප්‍රේමයක් එක.... "උඹ මැරෙනකම්ම බලන් ඉඳපන් ඔහොම එයි හොයාගෙන රෙද්දක්..." කඩුපුල් මලක් පිපෙනකම් අපි බලාපොරොත්තු දල්වන් රැයක් පහන් කරත්... එදාට පිපුනෙ නෑ කියලා බලාපොරොත්තු අත හරිනවද ප්‍රභූ..!! තවත් දවසක් වෙනුවෙන් ඒ බලාපොරොත්තු මල්ඵල ගැන්වෙන එක නෙවෙයිද වෙන්නෙ ...!!? "උඹ කියන කුනුහරප තේරෙන්නේ උඹටමයි කේශ්..."