Bordo Bereli cesur bir askerin ve başarılı bir doktorun hikâyesi... ''Halide sana deli gibi aşık!'' En yakın arkadaşım, sevdiğim adama sırrımızı söylerken, duvarın dibinde gizlice onları izliyordum. Tüm bedenim heyecan ve korkuyla titriyordu, Ali Deniz'in insanın içini üşüten sesini duyduğumda kalbim buz tutmuştu. "Şimdi git o arkadaşına söyle! Bin tane kalbim olsa birini bile ona vermem!"

🌟Texting kurgusu🌟 Bilinmeyen numara: Günüm gün olmaz seni görmeden Bilinmeyen numara: Gözlerim ayrılmaz penceremden Bilinmeyen numara: Gözlerimin karasına Bilinmeyen numara: Bak kalbimin yarasına Bilinmeyen numara: Dertlerimin arasına Bilinmeyen numara: Karıştın sen komşu kızı Siz: Sarhoş musun? Bilinmeyen numara: Ah senin sesini duyunca sarhoş olmamak ne mümkün...

Bakışlarım son kez telefonumun açık olan ekranına kaydı. 00.00 Dudaklarımda acı bir tebessüm oluşurken telefonuma gelen bildirimle birlikte kaşlarım çatıldı. Yattığım yerde dikleşip telefonu tekrardan elime aldım. Gözyaşlarım telefonun ekranını ıslattığında elimin tersiyle hızlıca yanaklarımdaki damlaları sildim ve gelen mesaja tıkladım. Bilinmeyen Numara: Yeni yaşın kutlu olsun Karanlık Kraliçesi. . . . . UYARI! BU KİTAPTA AĞIR ŞİDDET, TETİKLEYİCİ UNSUR, TRAVMATİK ÖĞE VE YETİŞKİN İÇERİK🔞 BULUNMAKTADIR. LÜTFEN BUNLARI DİKKATE ALARAK OKUYUNUZ! Kitap tamamen kendi eserimdir ve hiçbir bölüm çalıntı değildir. Benzer olaylar olabilir fakat kurgu şahsıma aittir. İlk yayımlanma tarihi: 21.12.2023

Ölüm ve yaşam arası bir savaşta güneşi arkasına alıp üzerimde oluşturduğu o devasa gölgede biz onunla göz göze geldik. Bu meydanda, bir savaşın orta yerinde mağlubiyetin getirdiği bir galibiyetti sanki yaşadığımız. Şerrin hayra dönüştüğü, kuşların yolunu bulduğu, kafesin yok oluşu ama bir insanın bir insana tutsaklığıydı. ''Ben Şifa Sürmeli.'' Dedim nefes nefese. Yer ayaklarımın altından kayıyorken dizlerimin üstüne çöktüm. ''1 yıldır bu topraklarda esir tutuluyorum. Şimdi burada benim ülkem için hak, hukuk, bayrak, vatan sensin! Ülkeme dönmek için adaletinle birlikte merhametine sığınıyorum.'' ... Çıkılan bazı yolların dönüşü olmaz. Bazen ise çıkılan yolda kendini bulmuş olarak dönersin. Sen benim dönmeyi düşünmediğim o yolda kendimi bulduğumsun.

Hayata nasıl geleceğimizi, neyin ortasına düşüceğimizi bilemiyorduk. Adımlarımız karanlığa değdiğinde, umut mu yoksa kâbus mu gelecekti? İrâ, Korvurallar'ın ilk ve tek kızıydı. Gözlerini karanlığa açmış ve devamında da hep karanlık görmüştü. Ailesi karanlığın en dibinden geliyordu. İrâ doğdu doğalı hep kısıtlanmış, hep eğitim görmüştü. Zaman geçtikçe duygularını kaybetmiş ve kalpsizleşmişti. Ama İrâ'nın içinde hâlâ bir kıvılcım vardı; öyle gizli, öyle derin ki, ne ailesi ne de eğitimleri onu tamamen söndürebilmişti. O kıvılcım, yalnızca gecenin en sessiz anlarında, yıldızların bile kaybolduğu yerde parlıyordu. Bir gün, o karanlık duvarlar arasında, İrâ beklenmedik bir fısıltı duydu; ne düşmanından ne de dostundan geliyordu bu ses-kendi ruhundan yükselen bir çağrıydı. Ve o çağrı, onu sadece kendi içinde değil, dünyada da yeni bir yolculuğa sürükleyecekti. Ama bu yolculuk, sadece İrâ'nın değil; karanlıkla aydınlığın, sevgiyle nefretin, geçmişle geleceğin de çatışması olacaktı.

"Bu avına âşık olan bir avcının skandalı değil... Hâkeza sen aslanın pençesine düşmüş zarif bir ceylan değilsin; kurdun inine düşmüş bir kuzu da değilsin." diye fısıldadığında, sıcak nefesi sus çizgime çarptı. Kül kokan parmaklarının tersi şakaklarımdan aşağıya doğru yavaşça sürtünüp, kirpiklerime takılmış uzun perçemlerimin bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Sen sürüsü olmayan bir kar leoparısın, ben de seni yamacında saklayan uçurum." • • • *Kurgunun bütün hakları bana aittir! En ufak bir çalıntı durumunda, gerekli işlemler başlatılacaktır.

"Hoşuma gidiyorsun ama seni öldürürüm."

Öldüğünde, mezar taşına adı bile yazılmayacak olanlardık. Biz; İsimsizlerdik. Kapak: elirixgraphic / @azraaxsea 🔗🇹🇷 *İsimsiz Künyem adında ve kurgusunda yazılan tek kitaptır.* Askeri kurgudur.

Siz: 88-67-114 Siz: Buyur Sevgi teyze Siz: Öve öve bitiremediğin vücut ölçülerim. Siz: Umarım elbise cumartesi gününe kadar yetişir Yoksa yeni bir elbise bulana kadar kendimi parçalarım. Siz: Elbise olduktan sonra bana yazman yeterli, Adresi atayım. 0541*: İyi numaraydı, Az kalsın ikna oluyordum. 0541*: Ama ben böyle numaraları yemem. 0541*: Bir daha beni bu ölçü saçmalıklarıyla rahatsız ederseniz, Engelleyeceğim Haberiniz Olsun.

"9. ve 10. sıra Doğuhan ve İzel." dediğinde ikisi de kısaca kafalarını sallayarak hocayı onaylamıştı. O sırada Doğuhan belki bir o kadar sessiz ve kimsenin anlayamayacağı bir şekilde mırıldandı. Dudakları bu kız hakkında konuşmak istiyordu, neydi bu şimdi. "Ne de yakışıyor adın adıma he."