Yaralı bir ceylanın peşinden kadere koşulur mu? Annesinin köyüne hasta dedesini ziyarete gelen genç doktor Narin, ormanda ot toplarken yaralı bir ceylanla rastlaşır. Ceylanı tedavi ettikten sonra çıkan fırtınada yolunu kaybeder ve bu defa da tesadüfen avcısıyla karşılaşır. Olaylar karışıp içinden çıkılmaz bir hâl alır ve Narin Hekimoğlu'nu kurtarmaya çalışırken kendini köyün geçmişten gelen kanlı hesaplaşmalarının tam da ortasında bulur. Kader hem kendi hem de Hekimoğlu için ağlarını çoktan örmüştür. ❝Evleniyorsun Narin Hanım, hem de hemen yarın. Ya kan ya da kan...❞ Olaylar 70 - 80'li yıllar arasında geçer. ▪︎Yetişkin içerik bulundurur. Rahatsız olunduğu takdirde okunmamalıdır. ▪︎Kaba saba yorumlar yapıldığı takdirde okur direkt olarak engellenecektir.

Zaman ailemi benden almıştı, babamı annemi onlarla birlikte ölen o küçük kız çocuğunun bütün duygularını... "Kızım sana emanetir Aşit ağa. Ona benim yokluğumu hissetirmeyesin, başını bağlayıp yuvasını kurasın. Benim vaktim çoktan gelmiştir." Başkası babamın yerini doldura bilir miydi? Saçlarımı okşayıp öpe biliri miydi? Saatlerce sıkılmadan çok konuşan kızını dinliye bilir miydi? Bunların hiç biri olmazdı, babamın ilk aşkımın hayran hayran izlediğim adamın yerini kimse alamazdı ki. "Merak etmiyesin Bahoz, kızın önce Allaha sonra bana emanetir." Olmak istemiyordum ki ben hala babamın küçük zambağı olmak istiyordum. "Devran razımıdır bu olacak evliliğe?" Ne evliliğiydi? Devran kimdi? "İçin rahat olsun onlar doğmadan kader onlar için çoktan yazılmıştır zaten." Yaşanacak bir kader vardı. Devran kaderinden kaçmak istesede, Zambak kaderine boyun eğmek istemesede hayat onları bir araya getirecekti... (yetişkin içerik bulundurur;) Devran ve Zambak

Gölün mayhoş soğuğuna alışmaya çalışırken yanımda bir hareketlilik hissettim. ~~ Yağmur hafif hafif yağıyordu. Lâl, kahve kupasını iki eliyle kavrayıp camın ardındaki gri şehre baktı. Sanki o bulutların ağırlığı kalbinin üstüne çökmüştü. Kapının eşiğinde duran adamı görünce, zamanı birkaç saniyeliğine unuttu. Saçlarına düşen yağmur damlaları omzuna süzülüyor, gri paltosunun yakasından içeri kayboluyordu. Bakışlarında hem bir olgunluk hem de farkında olmadan insanın içini ısıtan bir dinginlik vardı. ▪︎Dönemeç:hayatta beklenmedik değişiklik, yeni bir başlangıç veya önemli bir dönüm noktası anlamına gelir. ▪︎Yaş farkı vardır ▪︎Cinsellik ve Küfür barındırmaktadır.

Ben Kumru. Cihanın Şahı. Cihanın gönül davası. Cihanın hiç bulamadan kaybettiği. 3 yıl önce sonu gelmez gözyaşlarımı döke döke koşarak kaçtığım yere , bir daha dönmem dediğim gönül davama geri dönüyorum. Hemde gönlümden kopan küçük parçamla..

-beğendin mi? -Çok. Gülsümün elleri titriyordu. Ali daha sıkı tuttu titreyen ellerini karısının. - Bugün ... dedi Ali - Bugün bizim gecemiz olsun istermisin? ...eğildi. Kısa bir öpücük kondurdu sevdiğinin dudaklarına. Sonra sözlerine devam etti Ali. - Eğer sende hazırsan...

Harun kapı önünde dikilmiş anasına bağırırken göz göze geldiler lafı yarıda kalmıştı. Sesi kısıldı ve yavaş tonda konuştu Neşeye - Müsade edin ben bi kaç eşyamı alıp çıkayım. Neşe de sessiz ve sakin ses tonuyla konuştu. - Harun... İçeri gel.. Neşe Kolundan tuttuğu Harunu odaya aldı. Harun afallamıştı, anlamadı önce . İlk kez bir kadınla bu kadar yakındı. Silkelenip kendine geldiğinde Kapıyı kapamaya çalışan Neşeyi tuttu ve tekrar zorladı. Neşe bu sefer itti Harunu ve kilitledi kapıyı. Anahtarı da göğüs çatalına soktu. - tövbe estağfirullah ne edersin hatun. -Al da çık hadi istiyorsan... Dedi göğsünün arasındaki anahtarı gösterip - Utanmaz mısın sen ?!! - Peki ya sen ? Üç yaşında falan misin? - ne alaka? -Neden kaçıyorsun seni yememden mi korkarsın ?

köy kurgusudur. Köyün şifacısı olan Umayın köyün en zengin ailesinin oğlu Cesura kalbini kaptırmasıyla başladı herşey. Ya Cesur başka birine aşıksa ve bunlar zorla evlenirse... gelin bakalım neler olacak. yetişkin içerik olacaktır...

🌻Çerezlik Anadolu Hikayesi 🌻 Bozkırın tazecik fidanıydı onlar... Kök saldıkça fidanlar, tutundukça toprağa güçleşti birer ağaç dalları oluverdiler. Güneş açtıkça, yağmur yağdıkça bahar geldi. O köklenen ağaç dallarında çiçekler açmaya başladı. Bozkırın çiçekleri... ~ Sarıhisar kasabasının yiğit delikanlılarından muallim Cihangir en yakın arkadaşı Levent'in bacısı Aybüke'ye karşı beslediği hislerinin sevda olduğunu anımsayamadan kendine konduramadan, bir başkasıyla nişanlanır onun yüzüğünü parmağında taşımaya başlar parmağında ki söz başka, yüreğinde ki söz bambaşkadır. Yürek yangının ortasında kalan dalların hikayesi tam da çiçeklerin açmasıyla başlar.

*TAMAMLANMIŞTIR* ~"Ben 'ağabey' olarak dayatılan çocukluk aşkımla nasıl birlikte olunur bilmiyorum."~ ... Pencerenin önünde ufacık bir saksıda büyümesine rağmen bütün ihtişamı ile açan rengarenk bir çiçektim ben. Bana dayatılan bir hayatı yaşama konusundaki direncim gün geçtikçe kırılmış kendimi, aşık olduğum ağabeyimin kollarında bulmuştum. Babam yüzünden. Kim bilir belki de "sayesinde". Yıllar sonra öğrendiğim gerçekler tüm acımı taze tutmama neden olurken mutluluğumuza göz diken herkesi bertaraf edecek güçte olduğumu asla unutmadım. Ne aşkımdan vazgeçtim ne de mahallemden. Ne Selim'den vazgeçtim ne de onu bana getiren bu arnavut kaldırımlarından, dar sokaklardan, ahşap kapılardan, pencere önü saksılarından... *Bu isimle yayınlanan ilk kitaptır. ⚠ Hikayemde eksikler ve hatalar olduğunun farkındayım. En kısa sürede düzenlemeye alacağım. Hatalarımı mazur gördüğünüz/göreceğiniz için teşekkürler. ❤♀