Demony są wśród nas, chowają się w naszych cieniach, czerpią siłę z naszego strachu. Lecz są też ludzie, którzy wykorzystują demony, kradną ich magię oraz zmuszają je do posłuszeństwa. Panują nad mrokiem, nie zezwalają, by się rozprzestrzeniał, chroniąc tym samym niczego nieświadomych śmiertelników. Zwą się magami, chociaż daleko im do czarnoksiężników znanych nam wszystkim z bajek i opowiadań. Ich magia nie jest szlachetna, w końcu pochodzi od samego diabła. Co trzeba zrobić, by stać się jednym z nich? Zniewolić demona. A co jeśli zrobi się to przypadkiem? *** O dziewczynie, która przypadkiem została magiem, demonie, który stara się być pacyfistą, o czarodzieju kradnącym zwłoki po godzinach, łowczyni demonów kochającej wódkę w samo południe, pewnym seryjnym mordercy, który chciał przyzwać diabła oraz o wielu innych nadnaturalnych stworzeniach. *** "-Jednak, co by się nie działo... Memento Mori." *** Okładka by @AuntieShadow

Nie uczono nas, jak czuć, tylko jak się dostosować. To nie jest poradnik, który powie Ci, jak żyć. Nie znajdziesz tu gotowych recept, złotych zasad ani prostych odpowiedzi. To książka o tym, czego często nie mówimy: o emocjach, które są „niewygodne", o granicach, które nazywa się egoizmem, o lęku przed konfliktem, samotnością i oceną, o presji bycia „wystarczającym", silnym, wdzięcznym, lepszym. To przestrzeń dla tych, którzy próbują zrozumieć swoje reakcje, emocje i granice - bez etykiet, bez naprawiania się i bez udawania, że wszystko jest w porządku. Nie moralizuję. Nie pouczam. Dzielę się wiedzą, refleksjami i pytaniami, które warto sobie zadać. Jeśli szukasz książki, która: - nie udaje, że życie jest proste, - nie mówi, że „wszystko będzie dobrze", - ale daje ulgę w poczuciu, że nie jesteś z tym wszystkim sam/a, to być może jesteś w dobrym miejscu.

Masz historię, która nie daje Ci spokoju? Kilka wersów zapisanych w głowie albo emocje, które aż proszą się o słowa? Zapraszamy do udziału w konkursie na najlepszy one shot lub poezję! To idealna okazja, by podzielić się swoją twórczością, spróbować czegoś nowego i sprawdzić się w literackim wyzwaniu. Nie narzucamy tematu - liczy się pomysł, styl i emocje, które przekażesz czytelnikowi. Nieważne, czy piszesz od lat, czy dopiero zaczynasz - każdy ma szansę.

Jest to zbiór krótkich recenzji opowiadań, które w różnorodny sposób podejmują odmienne tematy i motywy. Każdy tekst został oceniony pod kątem języka, pomysłu oraz ogólnego wrażenia po lekturze. Opinie są subiektywne i wynikają z osobistych odczuć, jednak starają się rzetelnie oddać zarówno mocne strony, jak i elementy wymagające dopracowania. Mam nadzieję, że ten zbiór pomoże czytelnikom zdecydować, po które opowiadania warto sięgnąć, a także stanie się formą konstruktywnej informacji zwrotnej dla autorów.

Jest to książka z vibem i inspirowana serialem Greenhouse Academy. Rivals Academy jak sama nazwa wskazuje to akademia pełna rywalizacji. Ale czy na pewno chodzi tu tylko o rywalizację? Była uczennica, wybitna odkrywczyni i astronautka miała zacząć tam pracę. Minął miesiąc i wszystko było dobrze, aż nagle zniknęła. Po roku znaleziono jej ciało. Była martwa, a ciało było w trakcie rozkładu. Czy aby na pewno to zwykła akademia? Czy może jednak jest tam coś co się nigdy nie przytrafiało? Kto zamordował słynną Ariadnę Woods? Alex Woods, jej syn, chcę się dostać do akedemi ze względu na drużynę koszykarską oraz przez to, że jego matka tu uczęszczała. Jednak jego siostra bliźniaczka Lidia nie chcę tam iść i mu to odradza. Czy może słusznie odmawia? A może lepiej by było gdyby poszła do Rivals Academy? Co z sprawą martwej Ariadny? Tajemnice, trudne wybory oraz rywalizacja. Czy to wszystko okaże się zgubne? A może jednak stoi za tym większa zagadka? Książka jest przekazana dla osób po 14 roku życia ze względu na wylgarny język, szczegółowe opisy przemocy i ran oraz przez tematy tan poruszane.

Nate, agent specjalny, sądził, że ochrona młodej hakerki będzie prostym zleceniem... dopóki nie dowiedział się, że dziewczyna jest w spektrum autyzmu. Isla to geniusz, przynajmniej w kwestii algorytmów. Jeśli chodzi o całą resztę, świat stanowi dla niej obezwładniający hałas, a ludzie mówią kodem, którego najwyraźniej tylko ona nie rozumie. Nate staje się kolejną zmienną zakłócającą dopracowaną codzienność Isli. On nie wie, jak czytać jej uciekające spojrzenie. Ona nie ma pojęcia, jak radzić sobie z jego otwartością. Oboje działają bez instrukcji.

Cyrk, o którym nikt nie mówi cicho - bo nawet szept mógłby go zdradzić. Nie rozstawia kolorowego namiotu ani nie kusi tłumów. Nie ma plakatów ani afiszy. Istnieje poza mapą i poza czasem, jak plotka krążąca między tymi, którzy potrafią patrzeć uważniej. Pojawia się tylko nocą, gdy ulice pustoszeją, a światło latarni nabiera teatralnego charakteru. Jest przeznaczony dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż zwykłego przedstawienia. To nie jest miejsce śmiechu. Tu cisza bywa głośniejsza niż oklaski, a napięcie wisi w powietrzu. Publiczność nie zawsze wie, czy przyszła oglądać, czy zostać obejrzana - każdy krok w głąb areny oznacza przekroczenie granicy, zza której nie wszyscy wracają tacy sami. Lilith fascynowała się cyrkiem od zawsze. Dziecięca ciekawość szybko przerodziła się w obsesję, karmioną opowieściami o pokazach kończących się krwią i numerach, w których granica między sztuką a autodestrukcją znikała. Z czasem potrzeba zrozumienia stała się silniejsza niż strach - Lilith nie chciała już tylko patrzeć. Chciała należeć. Jej marzeniem było dostanie się do legendarnego Cyrku Kości, miejsca owianego złą sławą. Tam sztuka graniczy z ekstremum, a wytrzymałość ciała i umysłu staje się częścią widowiska. W Cyrku Kości nie ma ról przypadkowych - każdy numer jest wyzwaniem, a każdy artysta niesie własną historię zapisaną w bliznach i strachu. Lilith wiedziała jedno: przekraczając próg tego cyrku, nie będzie już odwrotu. I właśnie to czyniło go tak nieodparcie pociągającym.

Chłopak kulił się w swojej celi, nie miał imienia, przynajmniej już nie. Kiedyś jego ojciec wołał go nim, jednak minęły lata od kiedy ostatni raz je usłyszał i w końcu zatraciło się ono w jego pamięci. Teraz jego ojca nie było, a nawet jeśli by się spotkali ten nie mógłby go poznać. Tak niewiele pozostało po jego ukochanym synu, którego utracił. Drobne, jednak umięśnione ciało wychudło, ukazując kości, rumiana cera stała się blada, pokryły ją plątaniny blizn, strupów i ran, które nie chciały się zagoić. Z ciepłych, płonących radością i ciekawością świata oczu pozostało tylko jedno, a jego blask dawno znikł, zastąpił go strach i ból, rozpaczliwe wołanie o pomoc, litość, a nawet o śmierć. Wiecznie niesforne ciemne kosmyki krótkich włosów, urosły, sięgając dołu pleców, stały się brudne, tłuste, zlepione krwią. On cały był brudny. Porządne ubrania zamieniły się w szmaty, ledwie okrywające jego ciało. Głos, który śpiewając zamieniał krzyki w cisze, którego zdawały się słuchać nawet szumiące drzewa umilkł. Kiedyś jeszcze krzyczał w rozpaczy z bólu, jednak teraz nie miał nawet krzyku. Palce niegdyś delikatnie ciągające struny, potrafiące utkać melodie, które oczarowywały wiatr, drżały okaleczone. Z dawnego bohatera stał się niewolnikiem... A nawet czymś gorszym, podlejszym... Kiedyś jeszcze wierzył, że się uwolni, że powróci do ojca. Ale zabrano mu wiarę, zabrano nadzieję, dumę, honor, intymność, tak samo jak zabrano to co kochał najbardziej: wolność. A jednak coś się zmieniło i do jego celi znów zaczęły wpadać promienie słońca, przypominając mu o istnieniu świata na zewnątrz... Czy możliwe, że jeszcze kiedyś uda mu się do niego wrócić? Że jeszcze raz ogrzeje twarz, patrząc w błękitne niebo... może nawet się uśmiechnie?

Każde prosektorium ma swoje sekrety. Felicja Wogel znała je wszystkie - aż do momentu, gdy jeden z nich otworzył oczy i zaczął mówić. Wampiry? To brednie. Jednak jeden z nich właśnie znalazł się na jej stole i najwyraźniej nie zamierzał dać się grzecznie rozkroić na części pierwsze. Jak nieprofesjonalnie by to nie zabrzmiało - wygląda na to, że doktor Wogel zabierze nieco pracy do domu. A skoro jej praca to właściwie sama śmierć... To nie może skończyć się dobrze.

Rachel Flair to niespełna siedemnastoletnia dziewczyna z wyjątkowym talentem do przyciągania kłopotów. W jej życiu zdarzył się jeden niepozorny wypadek, który wywołał lawinę zdarzeń. W konsekwencji za swoje wybryki Rachel zostaje wysłana na drugi koniec kraju. Negatywnie nastawiona nastolatka, wyrusza w samotną podróż do miejsca, przesiąkniętego znienawidzonymi wspomnieniami. Zmuszona spędzić tam najbliższe trzy miesiące, nie spodziewa się, co na nią czeka. A już z pewnością Rachel nie przypuszczała, jak wiele to miasto skrywa w sobie niebezpiecznych sekretów. Wszystko zaczęło się od tej jednej nocy, gdy przypadkowo spotkała kogoś, kto podążał za nią niczym cień. To spotkanie było niczym popchnięcie pierwszej kostki domina, prowadzące do nadchodzących kłopotów. To historia, w której nic nie jest oczywiste. Nawet jeśli na pozór się takie wydaje. Pierwsza część tomu "Echo czasu" z serii "City of Destiny"