"Bir imzayla başladı, bir kalple sonsuzlaştı." "Sen..." dedim şaşkınlıkla, geriye bir adım attım. "Neden geldin? Ne istiyorsun?" Sesim öfkeyle karışık titriyordu. Kendimi toparlamaya çalıştım ama duruşumda bile bir panik vardı. Adam, sandalyesinden yavaşça kalktı. Varlığıyla bile üzerime baskı kuruyordu. Boyu benden çok uzundu. Göz göze gelmek için başımı kaldırmak zorundaydım. Önümde durdu. Bedenimi istemsizce geri çekmek istedim ama ayaklarım sanki yere yapışmıştı. Gözlerimin içine baktı. Hiçbir şey söylemeden sadece baktı. Saniyelerce süren o sessizlik içimde yankılandı. Sonra dudaklarını araladı ve kelimeleri tane tane, sanki her biri zihnime kazınacakmış gibi söyledi: "Seni istiyorum baş belası. senin için geldim." Şok içinde yüzüne bakakaldım. Sanki kafamın içinde onun sesi yankılanıp duruyordu. Seni istiyorum baş belası... senin için geldim...