-under the sky in room 553, i discovered you and i- "Hastanedeki origamiden kalpler geleneğini hiç duymuş muydun?" Kalbi alan çocuk heyecanla inceledi, neşeyle başını salladı. "Evet! Annem dedi ki ne zaman birisi cennete gitmek için hastaneyi terk etse hepimiz onlar için kağıttan kalpler katlarız! Bunun gibi, bunun gibi!" "Bu doğru." diye kıkırdadı Soobin. "Ama nasıl başladığını biliyor musun? Burada, bu odada başladı. Kaybettiği aşkı için her gün kağıttan bir kalp katlayan, her yaptığının onu o gözlerin açılacağı güne biraz daha yaklaştıracağını uman bir çocuktan." "Ne yazık ki onun için o gün asla gelmedi." Diğer bir deyişle, birbirine sahip olmanın ne demek olduğunu çok geç olana kadar fark etmeyen çok yakın iki çocukluk arkadaşının umutsuz aşk hikâyesi, özlem, kaybolmuş umut, karşılıksız aşk ve aralarındaki tüm trajedilerden derlenmiştir. ________________________ Hikâye bana ait değildir, sadece bir çeviridir. Orijinal eseri ao3'te spellfire isimli kullanıcıdan okuyabilirsiniz.

Chan: güzellik algısına soktuğumun koresi kibrit çöpü kadar oğlan 'beni kilomdan dolayı içeri alırlar mı' diye soruyor 16.07.2025 #topchan 1.sıra 29/08/2025 #jisungie 1.sıra 30/08/2025 #channie 1.sıra 30/08/2025 #wolfchan 1.sıra 30/08/2025 #semechan 1.sıra 06/09/2025 #sungchan 1.sıra 19/01/2026 #christopher 1.sıra 20/01/2026 #ukejisung 1.sıra 19/06/2026

Hyunjin okulun en zorbasıydı. Tek bir kişi bile sevmezdi onu. O da tek bir kişiyi sevmezdi. Önüne gelen herkesi deli gibi zorbalar ve bazı kişilerin intiharı bile denemesine sebep olurdu. Felix ise çocuksu tatlı birisiydi ve okula yeni gelmişti. Ne şans, Hyunjin ile aynı sınıftaydı.