🦋 BİR ARAP MASALI ... Türkiye ve Arabistan arasında gidip gelen sürükleyici bir hikaye... Kapak tasarımı @happygirls41 e aittir

Rize'nin hırçın dalgaları, Doğu'nun sarsılmaz surlarına çarptığında ne olur? İki farklı dünya, tek bir avluda çarpıştı. Neva kaçmaya çalıştıkça, Cevher'in zifiri karanlık çemberi onun etrafında daha da daraldı. Çünkü Cevher için Neva, asla vazgeçmeyeceği bir takıntı; Neva içinse Cevher, boyun eğmeyeceği bir fırtınaydı. "Sen o çok güvendiğin Karadeniz fırtınasıyla benim konağımı yıkabileceğini mi sandın, Neva? Burası benim dünyam ve bu dünyadan çıkış sadece bana ait."

Bazı dersler sınıflarda değil, hayatın en karanlık köşelerinde verilir. Efsun, tek varlığı olan kız kardeşi Rüya'ya bakabilmek için kendi hayallerinden vazgeçmiş, mutfak önlüğünü zırh edinmiş bir abladır. Lokantadaki yorucu mesaileri, kardeşinin huzurlu uykusu ve güvenli geleceği içindir. Ancak bir akşam, o huzur kanlı bir kabusa dönüşür. Rüya, kapı eşiğinde kanlar içinde, bilinci kapalı bir halde yığıldığında, Efsun'un dünyası da o eşikte parçalanır. Kardeşi hastane odasında sessiz bir komada yaşam savaşı verirken, Efsun bu felaketin bir kaza değil, okul duvarları ardına gizlenmiş bir zorbalık zinciri olduğunu öğrenir. Adaletin sustuğu yerde, Efsun kendi yasalarını yazmaya karar verir. Yıllar önce yarım bıraktığı okulun kapısından bu kez öğrenci olarak değil, bir intikamcı olarak girer. O artık sadece bir abla değil; suçluların, seyirci kalanların ve o okulun koridorlarını cehenneme çevirenlerin korkulu rüyasıdır. Zil çaldı, ders başladı. Ve bu müfredatta merhamete yer yok. ⚠️UYARI; KİTAPTA ÇOKÇA ŞİDDET, DÖVÜŞ, KAN VE ZÜLM İÇERİR. eğer 18 yaşın altındaysanız bunu bilerek okuyunuz,

1968 yılının Mardin'inde, güneş sadece taş konakların üzerine değil, törenin keskin kılıcının üzerine de doğuyordu. Müjgan on altı yaşında, hayalleri toprağın bereketiyle yoğrulmuş, fakir bir köylü kızı... Hayatı, abisi Yusuf'un koskoca Kozanoğlu aşiretinin kızını kaçırmasıyla bir gecede paramparça olur. Namus davası, kanla değil Müjgan'ın gençliğiyle son bulacak. Kozanoğlu aşiretinin veliahtı Devran Ağa için bu evlilik, bir vuslat değil, bir intikam yeminidir. Kardeşinin gidişiyle sarsılan gururunu, düşmanının kızını bir mahkûm gibi konağına kapatarak onarmaya kararlıdır. Bir yanda kaçtıkları yerde aşkın baharını yaşayan Yusuf ve Züleyha, diğer yanda nefretin buz kestiği bir odada birbirine yabancı iki ruh... Müjgan, hem ailesinin sevgisizliğiyle hem de Devran'ın dinmek bilmeyen öfkesiyle savaşırken bu taş duvarlar arasında kendi sesini bulabilecek mi? Yoksa töre, bir genç kızın sessiz çığlıklarını Mardin'in rüzgârına mı gömecek? Aşkın en karanlık hali, nefretin en derin sızısı... Berdelin Gölgesinde, bedeli masumların ödediği bir hikâye. Önemli Not: Hikayenin kurgusu gereği kitapta kadına yönelik şiddet içeren bölümler bulunmaktadır. Bu sahneler, şiddeti onaylamak için değil, yarattığı yıkıcı etkiyi anlatmak için yazılmıştır. Hassasiyeti olan okurların dikkatine sunulur.

On sekiz yaşındaki masum Alina, gece karanlık sokakta evine dönerken karanlık bir mafya infazının ortasına düşer. Şehrin acımasız İtalyan lideri otuz yaşındakı Dante Romano, kızın yeşil gözlerine bakıp duraksayınca elindeki haini kaçırır. Bu zayıflık yüzünden Alina'dan nefret eden Dante, onu cezalandırmak ve susturmak için rehin alır. Böylece, kalbi buz tutmuş bir adamla ruhu bahar kokan bir kızın esaret savaşı başlar. ♠︎♡

idealleri olan bir genç kız ve karanlık dünyası olan adamın cenneti olabilecek mi? yoksa o karanlığa kendini de mahkum edicek mi?

Savaş o gece yakın adamı hem de arkadaşı olan Egeyle onun takıldığı kızın evine gider. Gittiği zaman kızın oda arkadaşını merak eder ve onun yanına gitmek ister. Tabi o zaman Denizden tokat yiyer. Bu yüzden hırslanan Savaş Denizi elde edene kadar durmaz. Peki bu tokat Denizin hayatını mahv ederse... Hikaye kurgu arkadaşlar. Gerçek hayatla alakası hiç yoktur. Duyar KASACAKSANIZ baştan OKUMAYIN. KİTAPTA KÜFÜR CİNSELLİK ŞİDDET olacaktır... ‼️‼️‼️

"Dondurma istiyorum." Dedim büyük bir hevesle. O kadar uzun zaman olmuştu ki tatlarını bile unutmuşum. Yaz-kış, an farketmeksizin yiyebilirdim. Hatta Pamir'den sonra en çok sevdiğim şey dondurma olabilirdi. Göğsünde uzandığım beden kasılırken sertçe yutkunduğunu hissettim. Mırıldanırken belimdeki eli, kalçama doğru ilerledi. Pislik. Onun ne zannettiğini çok iyi biliyordum. "Dondurma mı istiyorsun sen ?" Kalçama inen eliyle hafif etimi sıkıyordu.Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Onu biraz kıvrandırmaktan zarar gelmezdi. "Hımm." Diye mırıldandım. Beni bir anda yatakta döndürerek altına aldı.Küçük bir çığlığın dudaklarım arasından çıkmasına engel olamadım.Kehribarları koyulaşmıştı.İçlerindeki o arzu dolu kıvılcımları görebiliyordum. Dudaklarıma uzanacağı zaman başımı yana çevirerek göğsüne elimi yasladım. Dudakları yanağımın üstünde durdu. Onu durdurmam gerekiyordu.Çünkü bir kere başlarsa bu yataktan kalkamazdık.Dondurma krizim tutmuşken istediği iş olamazdı.Belki daha sonra ama şimdi değil. "Pislik yapma Pamir ya ! Uzun süredir yemediğim için ateşim çıkmış gibi hissediyorum.Çikolata parçacıklı,fıstıklı ve vişneli istiyorum. Hepsini. Bütün çeşitlerinden istiyorum." İçim gide gide çeşitleri sayarken sanki gözlerimin önünde canlanıyordu yiyeceğim an.Ağzımın suyunun akıyor olmasından korkuyorum.Sessiz kaldığında yüzüne baktım. Bozulmuş bir ifadesi vardı ama bunun sahte olduğunu biliyorum. Tatlı tatlı gülümseyip yanağına uzunca dudaklarımı bastırdıktan sonra gözlerimdeki çocuksu ifadeyle hâlâ kıvılcımlar saçan kehribarlarının içine baktım. "Alacak mısın?" Yüzümü birkaç saniye inceledikten sonra içli bir nefesi ciğerlerine çekerek dudaklarıma kısa ama etkisi büyük bir öpücük bıraktı. Başını ağır ağır salladı ardından. "Peki alırım.Ama ateşini diğeri daha

Kitapa başlama tarihi : 07.12.25 💫 Ben de hızlıca başımı salladım. Uraz'ın yüzünde aynı gülümseme peyda olunca"Peki... hadi sana bir ödül. Nerenden vurmama sen karar vereceksin." dedi. Bu adamın bir psikopat olduğunu gerçekten kabul edecektim. Cevap vermeyince Uraz sinirlenmiş olacak ki"Tam 10 saniyen var! Ya cevap verirsin ya da ben senin beynini dağıtırım!" dedi. Hemen başımı sallayıp onu onayladım. Vücudumun neresini seçsem daha az canım acırdı ki.Ben bunları düşünürken Uraz geriye doğru saymaya başladı "10... 9... 8..." diyerek devam ediyordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi bunu benden istiyordu. Aslında buna şükredebilirdim; beynimin dağıtılmasındansa daha iyi bir yer bulabilirdim. En son Uraz "3, 2, 1" dediğinde, ben de hızlıca verdiğim kararı söyledim "Kolumdan... kolumdan vur!" Sesimi duyması için iki kat daha yüksek söylemiştim. Uraz alaycı bir şekilde "Kolundan biraz sıkıcı ama madem kolundan istiyorsun, tamam." dedi. Silahı koluma dayadığında gözlerimi sıkıca kapatıp kurşunu bekledim. Kolumu sıkarak acının gelmesini bekledim ama silah patladığında acı kolumda değildi. Bacağımdaydı! O keskin acıyla birlikte kendimi yerde buldum. Soğuk kar artık tüm tenimdeydi ve beni gerçek anlamda üşütüyordu. Bacağımdan çıkan sıcak kırmızı kan, beyaz karın üzerinde bir leke gibi duruyordu. Ve bana üstten bakan Azrail'im.Beni böyle görmek intikam ateşini harlıyordu; bana daha kötü acılar çektirmek istiyordu. Uraz, tek dizi üzerinde dururken kulağıma yaklaştı"Unutma küçük tavşan kurttan dost olmaz." Son duyduğum şey bu olmuştu. Sonrası zifiri karanlık ve acıydı.