Savaş o gece yakın adamı hem de arkadaşı olan Egeyle onun takıldığı kızın evine gider. Gittiği zaman kızın oda arkadaşını merak eder ve onun yanına gitmek ister. Tabi o zaman Denizden tokat yiyer. Bu yüzden hırslanan Savaş Denizi elde edene kadar durmaz. Peki bu tokat Denizin hayatını mahv ederse... Hikaye kurgu arkadaşlar. Gerçek hayatla alakası hiç yoktur. Duyar KASACAKSANIZ baştan OKUMAYIN. KİTAPTA KÜFÜR CİNSELLİK ŞİDDET olacaktır... ‼️‼️‼️

"Dondurma istiyorum." Dedim büyük bir hevesle. O kadar uzun zaman olmuştu ki tatlarını bile unutmuşum. Yaz-kış, an farketmeksizin yiyebilirdim. Hatta Pamir'den sonra en çok sevdiğim şey dondurma olabilirdi. Göğsünde uzandığım beden kasılırken sertçe yutkunduğunu hissettim. Mırıldanırken belimdeki eli, kalçama doğru ilerledi. Pislik. Onun ne zannettiğini çok iyi biliyordum. "Dondurma mı istiyorsun sen ?" Kalçama inen eliyle hafif etimi sıkıyordu.Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Onu biraz kıvrandırmaktan zarar gelmezdi. "Hımm." Diye mırıldandım. Beni bir anda yatakta döndürerek altına aldı.Küçük bir çığlığın dudaklarım arasından çıkmasına engel olamadım.Kehribarları koyulaşmıştı.İçlerindeki o arzu dolu kıvılcımları görebiliyordum. Dudaklarıma uzanacağı zaman başımı yana çevirerek göğsüne elimi yasladım. Dudakları yanağımın üstünde durdu. Onu durdurmam gerekiyordu.Çünkü bir kere başlarsa bu yataktan kalkamazdık.Dondurma krizim tutmuşken istediği iş olamazdı.Belki daha sonra ama şimdi değil. "Pislik yapma Pamir ya ! Uzun süredir yemediğim için ateşim çıkmış gibi hissediyorum.Çikolata parçacıklı,fıstıklı ve vişneli istiyorum. Hepsini. Bütün çeşitlerinden istiyorum." İçim gide gide çeşitleri sayarken sanki gözlerimin önünde canlanıyordu yiyeceğim an.Ağzımın suyunun akıyor olmasından korkuyorum.Sessiz kaldığında yüzüne baktım. Bozulmuş bir ifadesi vardı ama bunun sahte olduğunu biliyorum. Tatlı tatlı gülümseyip yanağına uzunca dudaklarımı bastırdıktan sonra gözlerimdeki çocuksu ifadeyle hâlâ kıvılcımlar saçan kehribarlarının içine baktım. "Alacak mısın?" Yüzümü birkaç saniye inceledikten sonra içli bir nefesi ciğerlerine çekerek dudaklarıma kısa ama etkisi büyük bir öpücük bıraktı. Başını ağır ağır salladı ardından. "Peki alırım.Ama ateşini diğeri daha

Kitapa başlama tarihi : 07.12.25 💫 Ben de hızlıca başımı salladım. Uraz'ın yüzünde aynı gülümseme peyda olunca"Peki... hadi sana bir ödül. Nerenden vurmama sen karar vereceksin." dedi. Bu adamın bir psikopat olduğunu gerçekten kabul edecektim. Cevap vermeyince Uraz sinirlenmiş olacak ki"Tam 10 saniyen var! Ya cevap verirsin ya da ben senin beynini dağıtırım!" dedi. Hemen başımı sallayıp onu onayladım. Vücudumun neresini seçsem daha az canım acırdı ki.Ben bunları düşünürken Uraz geriye doğru saymaya başladı "10... 9... 8..." diyerek devam ediyordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi bunu benden istiyordu. Aslında buna şükredebilirdim; beynimin dağıtılmasındansa daha iyi bir yer bulabilirdim. En son Uraz "3, 2, 1" dediğinde, ben de hızlıca verdiğim kararı söyledim "Kolumdan... kolumdan vur!" Sesimi duyması için iki kat daha yüksek söylemiştim. Uraz alaycı bir şekilde "Kolundan biraz sıkıcı ama madem kolundan istiyorsun, tamam." dedi. Silahı koluma dayadığında gözlerimi sıkıca kapatıp kurşunu bekledim. Kolumu sıkarak acının gelmesini bekledim ama silah patladığında acı kolumda değildi. Bacağımdaydı! O keskin acıyla birlikte kendimi yerde buldum. Soğuk kar artık tüm tenimdeydi ve beni gerçek anlamda üşütüyordu. Bacağımdan çıkan sıcak kırmızı kan, beyaz karın üzerinde bir leke gibi duruyordu. Ve bana üstten bakan Azrail'im.Beni böyle görmek intikam ateşini harlıyordu; bana daha kötü acılar çektirmek istiyordu. Uraz, tek dizi üzerinde dururken kulağıma yaklaştı"Unutma küçük tavşan kurttan dost olmaz." Son duyduğum şey bu olmuştu. Sonrası zifiri karanlık ve acıydı.

Kitap şiddet, küfür ve cinsel sözler içermektedir. İlerleyen bölümlerde yaşanacak olan +18 sahnelerden dolayı dikkat edin lütfen. Bırak beni... İstemiyorum diyorum anlasana!" diye hıçkırdı Şehrazat. Sesi titriyor ama içindeki nefret parlıyordu. ​Rojhat durmadı. Aksine, aradaki mesafeyi tek bir hamlede kapatıp Şehrazat'ın ince bileklerini kavradı ve onu sertçe kendine doğru çekti. Aralarındaki temas yakıcıydı. Eğilip, dudaklarını Şehrazat'ın boynuna, tam şah damarının üzerine bastırdı. Kirli bir fısıltıyla konuştu: ​"Bu gece içine ekeceğim tohumumdan sonra da böyle konuşabilecek misin Zühre yıldızı? Yarın sabah bu odadan benim mührümü taşıyarak çıktığında, o dilin hala bu kadar keskin olacak mı?" Şehrazat kurtulmaya çalışarak debelendi, ellerini adamın taş gibi sert göğsüne dayayıp itmeye çalıştı. "Ölürüm... Ölürüm de senin olmam Rojhat Ağa! Tenime dokunduğun her yeri yakarım yine de sana teslim olmam!" ​Rojhat, kadının direnişinden zevk alıyormuş gibi hafifçe sırıttı. Boştaki eliyle Şehrazat'ın belini kavrayıp onu yatağa doğru bastırırken, vücudunun tüm ağırlığını hissettirdi. Bakışları Şehrazat'ın titreyen dudaklarına indi. ​"Ölmek kolay Zühre yıldızı... Zor olan benim kadınımsın gerçeğiyle yaşamak," dedi sesi iyice pesleşirken. Elini Şehrazat'ın elbisesinin yakasına attı, kumaşın gerilme sesi odada yankılandı. "Sana bir seçenek sunmuyorum, yalvarman için de beklemiyorum. Olacak diyorum, o kadar. Bu gece o yataktan ağanın kadını olarak kalkacaksın." Kül soğur... Ama kelepçe iz bırakır.

"Öldürmeye devam mı edeceksin?" Diyerek sordum. Alayla sırıttı. Görmeme gerek yoktu,biliyordum. "Evimizin bahçesine onlardan bir kule yaptırmayı düşünüyorum." Dedi. Kanım çekilmişti. Böyle birşey yapar mıydı? "Şimdi soyun,ve gel." Boş koridorda sesi yankılandı. Olduğum yere çakılı kaldım. "N-Ne?" "Soyun ve gel karıcığım." Herkesin, pardon onlar artık bizi göremez,duyamazlardı orası ayrı,herkesin önünde benimle sevişmek istiyordu. Sandalyede oturan bedenin yanına yaklaştım. Ellerim geceliğin askılarına giderken bacaklarımdan tutup beni kendine çekti. .. Araya şüpheler girdi. Tuzaklar girdi. Birbirinden bağımsız iki insan ayrıldı. Yerine yenisini doldurmak isteyen bir kadın,ve fotoğrafına baka kalan bir adam kaldı. Hafsa Turhan & Aris Kayahan MAHVOLMAYA BİR KALA adında ilk kitaptır.

+18 şiddet olabilir yoğun cinsellik MAHALLE KURGUSU.!! "Abi dediğin adama, karın olman için bir kan davası yeter miydi?" Lavin, mahallenin neşesi, kıvırcık siyah saçlarının arasına sakladığı gülüşüyle hayat doluydu. Ta ki o kara geceye kadar. İki aile arasındaki asırlık nefret, dökülen son kanla birlikte tek bir şartın üzerine yıkıldı: Bir evlilik, bin öfkeyi dindirecekti. Onun için o, her zaman Algan Alper Abi'ydi. Mahallenin koruyucusu, mavi gözlerinde fırtınalar saklayan, heybetli ve aşılmaz bir duvar... Algan Alper için ise Lavin, büyümesini izlediği, dokunmaya kıyamadığı bir emanetti. Şimdi o emanet, soğuk bir nikah masasında "helali" olacaktı. 30 yaşındaki bir adamın katı kuralları, 22 yaşındaki bir genç kızın kırılan umutlarına çarptığında; mahallenin saygı duyduğu o "Algan Abi" gidecek, yerine fethettiği kalbi ateşe veren bir eş gelecekti... Algan Alper karataş... Lavin Demir... •• Yazar: Irmak_walker Kurgu: irmak_walker {Kitap kapağı bana aittir} {İzinsiz çalmak almak yasaktır}

Bir yıl mezuna bıraktıktan sonra istediğim bölümü kazanmış. Ankara'ya yerleşip düzenimi oturtmuştum. Her şey yolunda gidiyordu. Ta ki saplantılı bir adamdan gizemli mektuplar almaya başlayıncaya dek... Bazen çiçek bırakıyordu , bazense kendi parfümüne bulanmış mektuplar. Her adımımda takip edildiğimi hissediyordum. Hayatımın hatasını yaptım , ve onu görmezden geldim. Bu onu delirtti. Son mektubu okudum: "Cesaretine hayran kalsam da beni yok sayman hiç hoşuma gitmedi , güzelim. Sana son bir şans veriyorum. Bunu doğru kullan. Sonunda , ait olduğun yerde olacaksın, Gecem..."

Peşimdeki adamlardan kaçmaya çalışırken birden bir şeye çarpmam ile yere düştüm. Çarptığım şey bir bedenmiş aslında. O an bir silah sesi kulağımı çınlattı ve bir ses duydum; " Çıkmaz sokak babasının kızı."

Ablasının düğün günü kaçmasıyla Leyla, istemediği bir kaderin içine sürüklendi. Kapı açılınca kendime geldim. Annem içeri girdi. "Zelal nerede?" Hiçbir şey demedim. Elbiseyi yerde görünce ağlamaya başladı. "Nerede Zelal?!" Ayağa kalktım. "Evden çıktı." Annem dondu. "Sen... ablanın kaçmasına izin mi verdin?" Başımı salladım. Annem bana bir tokat daha attı. Sonra köşeye gidip ağlamaya başladı. Bir süre sonra elbiseyi yerden aldı. Ve bana fırlattı. "Giy şunu." Elimde elbise ile kaldım. Annem yanıma geldi. "Madem ablanın evlenmesine engel oldun..." Gözlerimin içine baktı. "O zaman sen evlenirsin." Gözyaşlarım elimdeki elbiseye damlıyordu. "On yedi yıl sana baktım." "Sen de bir işe yara." Elbiseyi yüzüme doğru kaldırdı. "Giy şunu Leyla." "Onların bizden istediği sadece bir gelin." Gözlerimin içine bakarak söyledi. "Gelin doğru mu yanlış mı... hiç fark etmez." Kolumdan tuttu. "Yanlış gelin olmayı sen seçtin." Sonra elimi bıraktı. Alnımdan öptü. Ve ben sadece fısıldayabildim. "Yanlış gelin mi..."

Kuzey Yıldızı & Yasemin Çiçeği Tüm İtalya'yı yöneten bir adam. Yeraltının tek sahibi ve en tehlikeli boksörü. İnsanlar,onun ismini bile anmaya korkar,onunla ringe çıkan tek bir kişi bile sağ çıkmazdı. Kuzey Valenti. Kalbindeki dövmede sadece tek bir kadını taşıdı. Ve onu kaybetmemek için herşeyi feda etti. Aynaya baktıkça kalbinde gördüğü tek şey,o gözün içinde sakladığı en nadir çiçekti. Yasemin Çiçeği... ''Ben seni kimsenin göremeyeceği tek bir yere sakladım,ben seni önce kalbimde sonra da gözlerimde sakladım''