Karanlık bir gökyüzü vaad etti bu hayat bana. Ben ne kadar gülersem güleyim, doğmayan bir güneş... Evlatlık geldiğim ailem gerçek kızlarını bulursa? Peki ya şimdi bana ne olacak? Senelerdir benden nefret eden abilerim beni tamamen silecekler mi? 🪽🪽🪽 Klasik abilerim kurgularından daha farklı bir hikaye. Yeni ve farklı bir şeyler okumak istiyorsanız aradığınız tam olarak bu💫💫. Sizi yapayalnız büyümüş olan İlkim'in yolculuğuna davet ediyorum... Güncel olarak yeni bölümmleerr💕💕💕💐💐💐☀️☀️

Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar. Ölüm için 18 yaşına girmeyi bekleyen Açelya... Babası için yaşama tutunur muydu? "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

Tesis'te başarılı bir ajan olan Magenta Mavi Mibalva'nın, Venator ekibine transferi gerçekleşir. Görevler, kaçışlar, aksiyonlar ve rakipler. Aşk, dehşet, acı ve sevgi. Cıvıl cıvıl, neşeli, enerjik bir kadın. Soğuk, duygusuz, ruhsuz adam.

( Kadın asker kurgusudur , gerçek ailem de bulunmaktadır yazım yanlışları ve mantık hataları varsa affola.) Ezel Efken Karahan , kod adıyla canhıraş. Yürek parçalayan, iç kanatan demekti canhıraş. Bu kadın yaşadıklarıyla gerçekten yürek parçalar, iç yakardı. ••• Aferin asker!" Diye bağırdı Korgeneral. Daha sonra karşısında durdu yüzbaşının. Arkasındaki iki albay, bir orgeneral ve üç Binbaşı acı içinde izliyordu olanları. TSK' nin en başarılı timlerinden biri olan, üst seviye askerlerle dolu bu timin sonunun geldiği hem dağlarda hem bütün karargahlarda konuşuluyordu. "Başın sağolsun Yüzbaşı." Ezel yutkundu. Kulağına Kuzey abisinin "Ali daha küçük, toy dikkat et ona Ezel." Diyen sesi geldi. Nişanlısının kanlı bedeniyle kucağında yatarken son sözleri geldi aklına. "Seni seviyorum kurban olduğum..." Midesine kramplar girdi. Korgenerala baktı. Omuzları düştü. Ağır geldi omuzlarına derdi. Tutamadığı bir gözyaşı aktı. Devamı geldi. "Bu sefer vatan sağ olmasın komutanım... Bu sefer değil..." Kendinden bağımsız dudaklarından dökülen sözlerle karargahları tek bağırışıyla titreten Korgeneral' in gözleri doldu. Yutkundu. Şehit vermek demek, kendin ölmüş olmak gibiydi. Ama onlar Türk'tü. Bir ölür, bin dirilirlerdi. •••••°°°°°••••

Alışılmışın dışında bir Gerçek aile kitabı.. Bence bir şansı hak ediyor..

Çok bilinen bi olay ama çok tuhaf olaylarla dolu bi kitap (.............) Merhaba ben Su daha doğrusu Su Yıldırım ve Yıldırım ailesinin ilk kızıyım yani öyle sanıyordum taki geçen güne kadar "Sonuç pozitif" Ne! sonuç pozitif mi şaka Not:BU KİTAPTA GEÇEN İSİMLERİN , ŞAHISLARIN, YERLERİN (v.b) GERÇEKLİKLE BİR ALAKASI OLMAMAKTADIR. HERŞEY TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR!

Bir yapbozu tamamlamak için önce kayıp parçayı bulmak gerekir. - Gerçek ailem kurgularını okumayı gerçekten çok seviyorum ama okurken şöyle mi başlasaydı böyle mi gelişseydi diye çok düşündüğüm yerler oluyor genelde bende kafamdakileri bir kaleme dökmek istedim. Hikayeme şans verirseniz oldukça mutlu olurum

Merhabalar, ben Gökçen. Eğer hazırsanız, size kendi hikayemi anlatmak istiyorum. "Gerçek Ailem" sıradan bir kurgu değil; hem benim hem de okuyan herkesin kalbine dokunan bir yolculuk oldu. İlk olarak başka bir uygulamada yazmaya başlamıştım, ancak hesabım kapanınca hikayemi burada paylaşmaya karar verdim. Umarım okurken duyguları benimle birlikte hisseder ve hikayemi severek takip edersiniz. Herkese şimdiden iyi okumalar. Not: Bu hikâye tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişilerle ilgisi yoktur. Yazım hataları ve eksikler olabilir, lütfen hoş görün. Keyifli okumalar. ✨

Ben Parla Işık Aksoyum... Pardon, ben Parla Işık Karahanlı'yım. Bazen hâlâ karıştırıyorum çünkü kim olduğumu, nereye ait olduğumu uzun süre bilemedim. Bir ismin, bir soyadının, hatta bir ailenin insana bu kadar ağır geldiğini düşünemezdim. Ama bana geldi. Hem de yıllarca omzuma çöken bir yük gibi. Aksoylu olduğum zamanlarda yalnızdım. Soğuk duvarlara çarpıp yankılanan çığlıklarımı duyan olmadı. Üvey ailemden yediğim tokatların izi tenimde değil, ruhumda kaldı. Aile sevgisini yalnızca kitaplardan öğrendim; hayatta hiç tatmadım. Ama sonra... Bir gün Karahanlı oldum. Gerçek ailemi bulduğumda, içimde ilk kez sıcak bir kıvılcım yandı. Ben, aile sevgisinin ne olduğunu bilmeyen bir kızken; şimdi, o sevgiyi her nefeste hisseden birine dönüştüm. Ama bu dönüşüm kolay olmadı. 17 yaşımda tıp okuyorum. Herkes bunun bir başarı olduğunu düşünüyor ama kimse, başarmak zorunda bırakıldığımı bilmiyor. Küçüklüğüm çalındı. Oyuncaklar yerine ders kitapları, ninniler yerine bağırışlar eşlik etti gecelerime. Sinirlerim bozuldu u, kalbim kırıldı. Ve ben her şeye rağmen dimdik ayakta kalmaya çalıştım. Bir sevgilim vardı. Ona güvenmiştim. Ama o da beni aldattı. O an anladım: Gerçek sevgi sadece kanla ya da aşkla gelmiyor. Bazen en derin bağ, hiç ummadığın insanların yüreğindedir. Benim için o yüreklerde Umayım var,üçüzüm, abilerim,ablalarım var kardeşlerim, yeğenlerim ,annem babam. Birlikte yanmayı göze aldığımız bir ateş var. Ben Parla Işık Karahanlı'yım. Ve artık kime ait olduğumu biliyorum. Bu hikâyenin bazı yerleri belki de gerçektir buradaki herşeyi kurgu diyoruz ama ne bilebilirizki Belki gerçektir Belki kurgu değildir Belki de bunu gerçekten de bir kız çocuğu yaşamıştır bilemeyiz hemde hiç bilemeyiz... Yeni kurguma hoş geldiniz artık değiştirdim Parla ışık değil PARLA IŞIK KARAHANLI

"Keyfinden gelmedim buraya bende size çok meraklı değilim." "İyi geldiğin çöplüğe geri dön o zaman!" diye bağırdı sarı şeytan. Geldiğimden beri onu gözüm tutmamıştı zaten. ....