rylbae9
- Reads 849
- Votes 96
- Parts 43
"Aşka inanmam," dedi düz bir şekilde. Tonundaki sertlik, kararlılığının simgesiydi adeta.
Bir an sessiz kaldım. Hem ne diyebilirdim ki? "Ben aşka inanmaya başladım," mı diyecektim?
Hayır... Böyle bir şeyi söylemek, zayıflığımı itiraf etmek gibi geliyordu. Oysa kalbim, ondan gizlemeye çalıştığım her duyguyu bağıra çağıra haykırmak istiyordu.
Ama sustum. Çünkü onun gözlerinde, aşka karşı duyduğu o duvarı kıracak gücüm olmadığını hissettim. Belki de o duvar, sadece beni dışarıda tutmak için örülmüştü.