"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Daha önce herşeyini kaybettiğini düşündün mü?.Arya herşeyimi kaybettim dediğinde daha 6 yaşındaydı.Herşeyim dediği annesini kaybettiğinde.Aryanın kalbi daha o zaman kaybetmenin acısını kaldırmaya çalışmıştı yanında kimse yoktu.Arya zaman geçtikçe acıya alışmıştı kimseyi umursamıyor kendi hayatına bakıyordu gerçi küçüklükten kalan travmaları ve babasının onu annesinin katili olmakla suçlaması gibi birçok hayatına yediği hançerler vardı arya herşeyi rağmen iki dost edinmiş ve bir motor hesabı açıp 5 milyon takipçiye ulaşmıştı hayatı garipti ama yinede en azından eskisi kadar ölmek istemiyordu. Taki 17 yaşına geldiğinde ailesinin gerçek ailesi olmadığını öğrenene denk. Yeni tanıştığı ailesiyle anlaşa bilecek mi? Yoksa aryanın hayatına onlardamı hançer saplayacaklardı. Ama aryanın bilmediği şey hayatına yeni giren birinin aslında yaşadığı herşeyle bir alakası olduğuydu. Ve artık karşısında iki yol vardı ya herşeyi kabullenip intikam için mücadele edecekti yada Zaten öleceğini düşünüp yaşayacağı son günleri iyi geçirecekti. Bu zorlu yolda aryanın yanında olmaya varmı sın? Yoksa sende Adaletin gerçekten kendiliğinden olduğunu düşünüyorsun? " Kendi adaletini kendin sağla kimse senin adaletini umursamıyor."