"Mürşid efendimizin tek torunu, dergahımızın kıymetlisi ve tek veliahttı odur. Zira o senin zevcindir."

𝑴𝒂𝒇𝒚𝒂 𝒗𝒆 𝒁𝒂𝒂𝒇𝜾𝒏𝜾𝒏 𝒉𝒊𝒌𝒂𝒚𝒆𝒔𝒊

Kızıl Goncalar filmindeki Cüneyd ile Zeynep ikilisini içine daha çok aşk katıp kurgulayarak yazıyorum. 💕

Bağ- *Allah herkese bir eş yaratmıştır, iki farklı insan bir uçta birleşebilir.. *

"Selçuklu Sarayı'nın meliki Cüneyd ve intikam için gözünü karartmış Zeynep'in yolları kesişir."

Ne aşk diyebildim, Ne vuslat istedim. Bir bakışta yandım, Küllerimde eridim.

Bazı hikâyeler ne tam başlar, ne de biter... Yarım kalır. Ama bir gün, en beklenmedik anda, kaldığı yerden devam etmek için geri döner...

Herşey bir makber başında başladı onlar için. O gün küçücük halleriyle birbirlerine büyük bir söz verdiler. Zeynep belki unutmuştu ama Cüneyd, Zeynep kilometrelerce ötede olsa bile bu sözü yerine getirmek için elinden geleni yapacaktı.

Zeynep, yıllarca babasının baskısı altında yaşamış, şiddet görmüş ve sonunda kaçmış bir kız. Ama sadece bedeni kaçabilmiş; ruhu hâlâ o evde, o korkuların içinde sıkışıp kalmış. O yüzden konuşmuyor, çünkü yıllarca konuşmaması söylenmiş. Zeynep'in sessizliği, yaşadığı acıların yankısı. Cüneyd ise koruyucu ama mesafeli biri. Küçük yaşta kayıplar yaşamış, dergâhta yetişmiş, kendini inancına ve davasına adamış. Ama karşısına bir emanet çıkıyor: konuşmayan, geçmişi bilinmeyen, gözlerine bile bakmayan bir kız. Ve kader onları bir araya getiriyor. İki yaralı ruhun, biri sessizlikle diğeri sabırla iyileşme yolculuğu. Cüneyd, bu kıza ne olduğunu anlamaya çalışırken, aslında kendi geçmişiyle de yüzleşecek. Zeynep ise, sessizliğini ne zaman bozacağını, hatta bozup bozmayacağını sorgulayacak. Özünde bu bir tasavvufi bir yolculuk, bir ruh arayışı. Zeynep'in sessizliği, Cüneyd'in içindeki sükûnetle dengelenecek. Ama asıl mesele, sessizliğin mi daha güçlü olduğunu, yoksa sözlerin mi?