kazandığımız savaş yok fakat o gece, en azından birbirimizi kaybetmiyoruz. [twenty-five twenty-one x reply 1988 x lemonade mouth x öyle bir geçer zaman ki] [1990s, school band, found family, friends to enemies to lovers]

O yuvasız çalı kuşu, bense kafeste kanarya.

Belki de sevilince yaşamaya başlıyordu insan. Bir nefesti ayrıcalıklı bir bakış, sıcak bir dokunuş, nahif bir öpücük, düşünülmüş bir armağan, zarif bir iltifat, içten bir özür, ithaf bir şarkı, hoş bir söz, tatlı bir melodi, adanmış bir şiir, dudaklarla mühürlenmiş bir mektup. Zira bir seviş, bin nefesti belki de.

okulun itiraf sayfasına yapılan bir itiraf sonrası jisung'un hayatı hiç beklemediği bir şekilde minho ile kesişmişti. "tanışıyorlar mı bilmiyorum ama 4-1deki lee minho ile 4-3deki han jisung acayip yakışıyor. bugün kantinde yan yanalardı sizden olur nolur tanışın."

Okulun son gününde Hyunjin dondurmasını aşırıp kaçırmasa, belki de ara sokağın birinde dayak yemiş Seungmin ile o akşam denk gelemezdi Minho. Fakat annesi kitaplarının hamallığını oğluna yaptırdığı için kütüphanede bir yerde illa görürdü yine oğlanı. 2008 yılının aşırı boğucu geçen yaz tatilinde bir şekilde denk gelmeleri gerekiyordu. Çünkü o malum yaz beraberinde hem sıcağı getirmiş hem de yeni bir kapıyı açmıştı onlar için. Kasım 2021| Universe 1| 2min

sen ki, saçından tırnağına kadar bir hürriyete bedelsin, bu ılık saçlar, bu gözler; fakat her şeyden önce yaşadığın için güzelsin. [for skzlibraryfest ♡]

"eve dönüyorsan, eve dönüş yolunu unuttuysan, çıkmaz sokaktaysan veya çıkmaz sokaklardan kurtulduysan, her neredeysen ve her nereye gidiyorsan"