Her ailede kendini zaman zaman yalnız hisseden bir çocuk vardır... Ne yaparsa yapsın yetmediğini düşünen, başarıları fark edilmeyen, bir "aferin" için çabalayan... Dalya, 18 yaşına altı ay kalmış genç bir kız. Hayatı boyunca ailesine kendini kabul ettirmeye çalışmış ama çoğu zaman eksik hissetmiş biri. İçindeki sevgiye ve ait olma duygusuna tutunan Dalya'nın hayatı, bir gün babasının söylediği beklenmedik bir sözle farklı bir yöne doğru ilerler: "Gözün aydın, Sen bizim kızımız olmayabilirmişsin." Bu söz Dalya için yeni bir başlangıç mı, yoksa cevaplanması gereken soruların habercisi mi olacak? Gerçek aile kan bağı mıdır, yoksa kalpten gelen bir bağ mı? Dalya'nın kendini ve ait olduğu yeri keşfetme yolculuğuna eşlik etmeye ne dersiniz? İlk Gerçek Ailem kurguma hoş geldiniz. İyi okumalar!

Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

Asker Gerçek Aile kurgusu Vuslat Türkoğlu Namı değer AZRAİL Küçükken ailesinden gördüğü şiddet onu kırdı ama pes ettirmedi. Şimdi dağlarda, teröristlerin arasına sızmış, vatanı için gölge gibi hareket eden bir komutan. Her adımı ölüm ve sadakat arasında... Ama ya öğrense ki hayatı boyunca inandığı aile bir yalandan ibaret ve gerçek ailesi başka bir yerde

Ben Laura, Küçüklüğümden beri eğitilmiş olan, ailesinin tek kız çocuğu,bütün dünyaya hükmeden bir imparatoriçeydim. Çok fazla sır vardı.Bu sırlarla bir gün herkesi kaybedeceğimi biliyordum.Bana en güvenenler bir gün benden yaptıklarım için nefret edecekti. Son sözüm, Duyduğun,gördüğün,inandığın hiç bir şeye inanma! Bir yanılsama olabilir... 📍Laura Porsivlya adında ilk hikayedir! 📍Her şey kurgusaldır.

Kara denize atanan doktor LARA KARACA' nın en yakın arkadaşının düğünününden sonra gerçek ailesini bulması ve aslında LARA KAYA olması

"Beni öldü bildiğiniz her gün, hiç sızlamadı mı sol yanınız?" Gerçek ailem kurgusudur.

Asker& Aile kurgusu Abim bana baktı. Benden destek bekledi. Ama ben hiçbir şey yapamıyordum. Gözlerimizi kaçırdık birbirimizden. Toprağa baktım. Rüzgârın taşıdığı dualara, hıçkırıklara, sessiz feryatlara kulak kesildim. İçimde bir çığlık var, dünyayı yerle bir edebilecek bir çığlık. Ama ben onu atamıyorum. Daha sonra yan yana duran üç mezar taşına baktım. Serap Alakan. Süleyman Alakan. Tufan Alakan. Anne, baba, amca.. Annem ile babamı kaybettiğimde sesimi de kaybettim. Amcamı kaybettiğimde ise ait olduğum ailemi kaybedeceğimi bilmiyordum. Ben, Gece. Sessizdim. Ama içim, ölüm kadar gürültülü. Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

ARA VERİLDİ. Ailesinin düşmanları yüzünden kimsesiz büyümek zorunda kalmış bir kız, abisinin onu tesadüfen bulmasıyla ailesinin yaşadığını öğrendiğinde neler olacak? - "Tam on yedi yıl önce kazada kaybolan kardeşimin adı da Işıl'dı ve senin bu yurda geldiğin gün kardeşimin kaybolduğu günün sadece iki gün sonrası. Bu yurda seni bırakan kişi ailenin öldüğünü yazmış ama kim olduklarından bahsetmemiş. Tek bir akrabanı dahi bulamamışlar, bu durumda seni bırakan kişi kim olabilirdi? Tüm sonuçlar aynı yere çıkıyor. Biz seni her yerde ararken sen yıllarca burada, gözümün önündeymişsin. Sen bizim kardeşimizsin Işıl." dedi Alihan. Duyduklarımın etkisiyle donakalmış bir vaziyette onları dinliyordum. Anlayamıyordum, benim ailem yıllar önce ölmüştü işte. Artık sadece ellerim değil tüm vücudum titriyordu. Bir süre konuşamadığımı hissederken gözümden akmak için direnen yaşlara rağmen konuştum. "Ne saçmalıyorsunuz siz? Benim ailem öldü, bir yanlışlık olmalı." ✓Aile - abilerim kurgusudur. 🦋 Kayıp #1 -21/05/25 Abim #1 -21/07/25 Gerçekailem #1 -22/07/25 Dram #2 -26/09/25 Macera #1 -17/10/25 Aile #1 -04/11/25 Klasikler #1 -10/11/25 Watty #1 -27/11/25 Kardeş #2 -29/04/26

Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır...