Wampiry istnieją. Kościół płaci za ich głowy. A w mieście Kruczewo, krew i narkotyki znaczą więcej niż prawo. Trzech łowców, jedno miasto i jedna sprawa, będąca początkiem nowego świata. Pytanie tylko, jakiego świata? Czy do jego zmiany, mają prawo ci którzy przez swoją pracę, już dawno przestali być ludźmi?

Reflektory oślepiają. W cieniu rodzi się prawda. Po skończonym spektaklu maski spadają. Każdy uśmiech, każdy gest - wszystko to część gry której reguły znają tylko nieliczni. Zdrada nie czai się w odległych cieniach - mieszka się w oczach tych, którym ufasz najbardziej. Za kulisami kłamstw najbliżsi stają się najgroźniejsi. Każdy uśmiech może być pułapką. To powieść o świecie, w którym kłamstwo jest bronią. Prawda - wyrokiem.

Nate, agent specjalny, sądził, że ochrona młodej hakerki będzie prostym zleceniem... dopóki nie dowiedział się, że dziewczyna jest w spektrum autyzmu. Isla to geniusz, przynajmniej w kwestii algorytmów. Jeśli chodzi o całą resztę, świat stanowi dla niej obezwładniający hałas, a ludzie mówią kodem, którego najwyraźniej tylko ona nie rozumie. Nate staje się kolejną zmienną zakłócającą dopracowaną codzienność Isli. On nie wie, jak czytać jej uciekające spojrzenie. Ona nie ma pojęcia, jak radzić sobie z jego otwartością. Oboje działają bez instrukcji.

Dziś dzielę się z Wami mapą mojego małego Wszechświata i mam nadzieję, że któreś zwierciadło prawdę powie, co poruszy, pocieszy lub rozbawi... Pozwiedzajmy wspólnie. - Zapraszam! :) Ri

Chłopak kulił się w swojej celi, nie miał imienia, przynajmniej już nie. Kiedyś jego ojciec wołał go nim, jednak minęły lata od kiedy ostatni raz je usłyszał i w końcu zatraciło się ono w jego pamięci. Teraz jego ojca nie było, a nawet jeśli by się spotkali ten nie mógłby go poznać. Tak niewiele pozostało po jego ukochanym synu, którego utracił. Drobne, jednak umięśnione ciało wychudło, ukazując kości, rumiana cera stała się blada, pokryły ją plątaniny blizn, strupów i ran, które nie chciały się zagoić. Z ciepłych, płonących radością i ciekawością świata oczu pozostało tylko jedno, a jego blask dawno znikł, zastąpił go strach i ból, rozpaczliwe wołanie o pomoc, litość, a nawet o śmierć. Wiecznie niesforne ciemne kosmyki krótkich włosów, urosły, sięgając dołu pleców, stały się brudne, tłuste, zlepione krwią. On cały był brudny. Porządne ubrania zamieniły się w szmaty, ledwie okrywające jego ciało. Głos, który śpiewając zamieniał krzyki w cisze, którego zdawały się słuchać nawet szumiące drzewa umilkł. Kiedyś jeszcze krzyczał w rozpaczy z bólu, jednak teraz nie miał nawet krzyku. Palce niegdyś delikatnie ciągające struny, potrafiące utkać melodie, które oczarowywały wiatr, drżały okaleczone. Z dawnego bohatera stał się niewolnikiem... A nawet czymś gorszym, podlejszym... Kiedyś jeszcze wierzył, że się uwolni, że powróci do ojca. Ale zabrano mu wiarę, zabrano nadzieję, dumę, honor, intymność, tak samo jak zabrano to co kochał najbardziej: wolność. A jednak coś się zmieniło i do jego celi znów zaczęły wpadać promienie słońca, przypominając mu o istnieniu świata na zewnątrz... Czy możliwe, że jeszcze kiedyś uda mu się do niego wrócić? Że jeszcze raz ogrzeje twarz, patrząc w błękitne niebo... może nawet się uśmiechnie?

Każde prosektorium ma swoje sekrety. Felicja Wogel znała je wszystkie - aż do momentu, gdy jeden z nich otworzył oczy i zaczął mówić. Wampiry? To brednie. Jednak jeden z nich właśnie znalazł się na jej stole i najwyraźniej nie zamierzał dać się grzecznie rozkroić na części pierwsze. Jak nieprofesjonalnie by to nie zabrzmiało - wygląda na to, że doktor Wogel zabierze nieco pracy do domu. A skoro jej praca to właściwie sama śmierć... To nie może skończyć się dobrze.

Cisza w umyśle Albina była głęboka, a on sam wydawał się zniknąć gdzieś w ciele, które było jedyną rzeczą łączącą go z młodzieńcem żyjącym przed wojną. Dla Odetty był bratem. Dla Ledy, jej najlepszej przyjaciółki - przypadkiem, który poruszył coś, czego nie umiała nazwać. Leda zawsze była precyzyjna, zdystansowana. Ale tym razem postanowiła zaangażować się bardziej. Zająć się Albinem nie jak pacjentem, lecz jak człowiekiem. Bo może właśnie teraz, po tej wojnie, kobiety takie jak ona mogły naprawdę coś zmienić. Czasem jednak, kiedy zbyt długo wpatrujemy się w czyjeś szalone oczy, zaczynamy dostrzegać w nich coś, czego nie dostrzegaliśmy od dłuższego czasu. A może zawsze tam było?

Rachel Flair to niespełna siedemnastoletnia dziewczyna z wyjątkowym talentem do przyciągania kłopotów. W jej życiu zdarzył się jeden niepozorny wypadek, który wywołał lawinę zdarzeń. W konsekwencji za swoje wybryki Rachel zostaje wysłana na drugi koniec kraju. Negatywnie nastawiona nastolatka, wyrusza w samotną podróż do miejsca, przesiąkniętego znienawidzonymi wspomnieniami. Zmuszona spędzić tam najbliższe trzy miesiące, nie spodziewa się, co na nią czeka. A już z pewnością Rachel nie przypuszczała, jak wiele to miasto skrywa w sobie niebezpiecznych sekretów. Wszystko zaczęło się od tej jednej nocy, gdy przypadkowo spotkała kogoś, kto podążał za nią niczym cień. To spotkanie było niczym popchnięcie pierwszej kostki domina, prowadzące do nadchodzących kłopotów. To historia, w której nic nie jest oczywiste. Nawet jeśli na pozór się takie wydaje. Pierwsza część tomu "Echo czasu" z serii "City of Destiny"

Zbiór rozmyślań związanych z tym co było, jest i będzie.

Historyczne ciekawostki, intrygujące fakty, prawdziwe oblicza znanych postaci, teorie spiskowe, fragmenty artykułów i anegdoty! Najwyższe notowania: • 1 miejsce w kategorii "Historyczne" (wrzesień 2016) • 7 miejsce w kategorii "Literatura Faktu" (luty 2017) • 1 miejsce w kategorii "Historyczne" (lipiec 2017) "Historia nie musi być nudna, rozwlekła ani śmiertelnie poważna. Wcale nie trzeba odchodzić od faktów, aby przedstawić wciągające, trzymające w napięciu i przyprawiające o zawrót głowy anegdoty." Jeśli masz jakąś ciekawostkę, śmiało możesz przesłać mi ją w wiadomości prywatnej :D