Zeren yıllar sonra babasının varlığından haberdar olduğunda babası onu çoktan bulmuştu. Bu Zeren'in hikayesi. Abileri, ablası ve ikiziyle aile olmayı başarabilecek mi?

Bazen kök salmak için her şeyi değiştirmek gerekir. Hayat değişir, köklerin güçlüyse... Yeni bir sen, yeni bir hayat, yeni umutlar, yeni başlangıçlar... Köklerin sana nereden geldiğini söyler, ama kanatların nereye gideceğini. Köklerini unutmayan ve kanatlarını özgürce açan herkese... REKLAM YASAK. ÇALINTI YAPILMASI YASAKTIR. TESPİT EDİLİRSE GEREĞİ YAPILACAKTIR.

Karadeniz'in hırçın dalgalarından zorla ayrılan kuzeyin fırtınası güneye savrulmuştur. asıl hikeye şimdi başlıyordu. Lalin ahenk koralsanlı 17 yaşındaki bir kızın eğlenceli, acı dolu hikayesinin sır perdesi aralanıyordu. BU HİKAYE TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR GERÇEKLİK İLE ALAKASI YOKTUR

Karadeniz'in ağır rüzgârları altında, bir kız ailesinin sevgisini ve kabulünü kazanmak için sessizce mücadele eder. Tek istediği, evin içinde bir "kabul görmek" hissidir. Görülmek, değer verilmek, gerçekten ait hissetmektir. Ama ailesi onun varlığını çoğu zaman fark etmez, söyledikleri duyulmaz, duyguları önemsemezdi. Babasının prensesi, annesinin nur gözlü kızı, ablasının değerlisi, ve abisinin bir tanesi, kıymetlisi hiçbir zaman olmadı.... Zaman geçtikçe kız daha çok çabaladı, daha çok susdu, daha çok içine kapandı "en iyisi olsam belki beni severler" diye bu cümleye tutundu. Her denemesi biraz daha kırılmasına sebep oldu. Ev, onun için bir sığınak değil, soğuk bir duvara dönüşmüştü. Sevilme umudu giderek azalırken, yalnızlık büyüdü. Dışarıda dünya akmaya devam ederken, onun içindeki boşluk derinleşmişti. Bir insanın "yok sayılmasının" ne demek olduğunu en ağır haliyle yaşadı. Aile diye düşündüğü bu insanların kızın ruhen ve fiziksel yaralarına merhem değilde daha çok kanamasına sebep oldu. Aslında yaranmasında sebepde kızın kendi aile diye düşündüğü insanlardı. Ne kadar çabalasa da değişmeyen bir tablo vardır. Sonunda bu görünmezlik ve çaresizlik onu tamamen tüketir; hayat, onun için sessiz ve kırık en önemlisi de öfkeli bir şekilde kapanmıştı.... Not1:ilk kez kitap yazıyorum hem de Azerbaycanlıyım yani yazım yanlışları ola bilir bunu bilipte okuyun lutfen. 🙏💜 Not2:bu kurgu benim hayal ürünümdür . ‼️ Uyarı‼️ :şiddet, küfür, rahatsız edebilecek sahneler mevcuttur rahatsız olanlar veya küçük okurlar, hassas olanlar bunları bilipte okuyun lütfen. 🙏💜

Ezgi, hayatı boyunca kalbinin kapılarını mantık kilidiyle kapatmış bir kadındı. Ta ki Yavuz'un o korumacı, heybetli ve güven kokan gölgesi üzerine düşene kadar... Seferihisar'dan Mardin'in görkemli taş konağına uzanan bu yolculukta; gelenekler, sarsılmaz bir bağlılık ve kıskançlığın en asil haliyle harmanlanan tutkulu bir aşk onları bekliyordu. "Ben aşık olamam, fazla mantıklıyım," diyen 25 yaşında narin bir sınıf öğretmeni ile ömrünü karanlık sokaklarda, suçluların peşinde geçirmiş 32 yaşımdaki kocaman sert bir adamın; Narkotik Başkomiseri Yavuz'un Seferihisar'ın ılık deniz havasından, Mardin'in büyülü topraklarına uzanan masalı... *** Güzel, hem de çok güzel seven adam okumak isteyenler. Lütfen buraya buyrun:) *** "Sen benim şu otuz üç yıllık ömrümde sevdaya düştüğüm ilk ve tek kadınsın. Ve evet; özümde kıskanç, seni dünyadaki herkesten sakınan bir adamım. Ama senin o asil duruşun, benim sana olan güvenimi sonsuzdan da öte bir yere taşıyor... Ben seni kısıtlamak için değil; sadece ve sadece koşulsuz, sınırsızca sevmek için var oluyorum Leylam..." "Her sabaha o ay teninin, o melek yüzünün güzelliğiyle uyanıp; her gece gözlerimi uykuya esir etmeden önce bu dünyadaki cennetim olan kokunla uyumak istiyorum... Dünüm oldun, bugünüm sensin, yarınım da sen ol istiyorum. Çocuklarımın annesi ol istiyorum Leylam... Bir ömür benim diğer yarım olur musun ay tenli sevdiğim?"

(Bir bebek bakma kurgusudur!) --- Bir adam düşünün,kalbi acıdan zifiri karanlık ve duygusuz bir adam olmuş... Agir Hazar AKKURT! Onun aksine,hayattı dolu dolu yaşayan,her günü renga renk olan bir kız,sevgisizliğe,kimsesizliğe rağmen dik duran bir kadın... Efsa KAYA! --- Kendi isteğiyle 21 yaşında yetimhaneden ayrılır ve can dosttu olan Arkadaşının evinde bir müddet kalır.Küçükken bir yetimhane kapısının önüne bırakılan Efsa,Kendine söz verir. Küçük çocukların kendisi gibi Sevgisiz,şefkatsiz,babasız,annesiz ve 𝒌𝒊𝒎𝒔𝒆𝒔𝒊𝒛𝒍𝒆𝒓𝒅𝒆𝒏 olmamları için kendine söz veren Hırslı ve kararlı bir kızdır.Kimseye yük olmamak için kendine iş arar.En son da Bebek bakıcısı olmaya karar veren Efsa,Arin AKKURTTA bakıcılık yapmaya karar verir. --- "Kızıma iyi davranacağını nerden bileceğim Efsa hanım,kısaca sana nasıl güveneceğim?" dedi agir bey. "Zamanla Agir bey." dedim rahatça.Gözleri kısılsa da dudağının bir kenarı yana kıvrıldı. "Ben beklemeyi sevmem Efsa hanım,ya şimdi olur ya da şimdi başka seçenek yok." Ve işte o an anladım nasıl bir adamla uğraştığımı ama son PİŞMANLIK neye yarar?(!) (KİTAP BANA AİTTİR.YAYINLANMASI VE KOPYALANMASI DURUMUNDA GEREKLİ YERLERE BAŞVURULUCAKTIR!) (Yazım tarihi:(02.11.23)

Melis Soykan, 17 senesini üvey babası ve abisiyle geçirdiğinden bir haber olan ve Tourette sendromuna sahip bir genç kızdır. Hayatı yasaklar ve engellerle geçerken bir sabah kapının çalması ile her şey değişir. Çünkü gelen kişi öz babasıdır. Ailesine kavuşmuş olmanın heyecanı ve korkusunun yanında, bir de uzun süredir gitmediği okuluna dönen Melis, her şeye alışmaya çalışırken etrafındaki sırların farkında değildir. En önemlisi ilk aşkını yaşarken ilk kalp kırıklığını da yaşayacağından da haberi yoktur. Tıpkı, hayatında hissetmediği duygularını fark etmesini sağlayan Aras Özkan'ın, onu üvey babasına teslim eden adamın oğlu olduğundan haberi olmadığı gibi... Eski adıyla Karmaşık, yepyeni haliyle yayında!

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

22 yıl sonra ortaya çıkan gerçekler... * Sarp Yılmaz, Kara Harp Okulu'nda son yılındadır. Disiplin onun sığınağıdır, çünkü disiplin düşünmemeyi, düşünmemek ise hatırlamamayı sağlar. On iki yıl önceki deprem gecesini. Annesinin çığlığını. Kız kardeşinin elini bırakışını. Ta ki bir telefon alana kadar. Hastaneden ararlar. Yirmi iki yıl önce aynı gün doğan iki erkek bebek karışmıştır. Sarp'ın öldüğünü sandığı ailesi, onun biyolojik ailesi değildir. Gerçek ailesi ise Türkiye'nin en güçlü iş ailelerinden Tanyel'lerdir. Üç abi. Bir ikiz kız kardeş. Ve yirmi iki yıllık bir yalan. Peki ya Sarp'ın yerine onların yanında büyüyen diğer çocuk? O da Sarp'ın ailesinin yanında büyümüştür. Ve onu bekleyen tek şey ise , enkaz altında kalmış bir geçmiştir.

Aksiyon🥇 (26/05/26) Herkes benim her şeye sahip olduğumu sanıyordu. İyi bir üniversite, başarı, arkadaşlar... Ama kimse akşamları döndüğüm o sessizliği bilmiyordu. Çünkü ben hiçbir yere ait değildim.