Alara Aksoy normal bir hayatı olan normal bir kızdı. Ünlü bir restoranda geçimini sağlamak için garson olarak çalışıyordu. Tâki yeni yıl davetine kadar, yeni yıl davetinden sonra hiç bir şey eskisi gibi olmadı. Küçüklüğünde annesinin nefreti ile büyüyen Alara on hayatında babası daha büyük bir rol alır. Kader acımasızdır. Zaman durmaz, hiç bir şey eskisi gibi kalmazdı. Fakat genç kızın bunu bilmediği zamanlarda, peş peşe yediği ihanetler, Alaranın daha genç yaşta iken ayakları üzerinde durmasını sağlamıştır. Kader, acımasızlığını genç kızın yüzüne bir kez daha çarpmıştı. . . . . . . Bu kurgunun tüm hakları bana aittir. Her hangi bir kopyalamasında, veya çalınmasında derhâl yasal işlem başlatılacaktır. Hikayede şiddet, argo kelimeler, küfürler, yaş farkı, zorlama, alkol kullanımı ve sigara kullanımı mevcüddür. Bunu göz önünde bulundurarak okuyun lütfen. Rahatsız olacaklar varsa, okumamasını tavsiye ediyorum. Umarım beğenirsiniz. Yazdığım ilk kitap olduğu için, yazım hataları veya yanlış noktalama işaretleri olabilir...

"Kaçabileceğini mi sandın?" Sesi bağırmıyordu. Bağırmasına gerek yoktu. Adamın sessizliği bile buyurgandı. Geniş omuzlarıyla önündeki dar bedeni duvara hapsetti. Aralarındaki mesafe nefes kadar kalmıştı. Kızın çenesi parmaklarının arasında tutsaktı; başını yukarı kaldırmaya mecbur bıraktı. "Senin bütün yollarını yok ettim," dedi ağır ağır. "Arkanı döndüğün her kapıyı kapattım. Adını fısıldayacak herkesi susturdum." Gözleri bir an bile gözlerinden ayrılmadı. "Dönüp bakabileceğin kimse kalmadı." Kızın kirpikleri titredi. Adam yüzünü biraz daha yaklaştırdı. "Benden başka." Bir an sustu. O suskunluk, tehditten daha keskindi. "Kaçtığın her yerin sonu yine bana çıkacak. Sığınmak istediğin her karanlık, benim gölgemden geçecek. Uyuyabileceğin tek yer..." Elini boynuna kaydırdı. Nabzını hissetti. Hızlı. Korkulu. "...Benim yanım." Kız başını hafifçe geri çekmeye çalıştı. "Bırak..." Bırakmadı. "Canım yanıyor..." Adamın çenesindeki kas gerildi ama geri adım atmadı. Çünkü o acımayı bilmiyordu. Çünkü o kaybetmeyi bilmiyordu. Çünkü o, bir şeyi isterse alırdı. Ve o kızı istiyordu. Onun korkusunu, nefesini, gözlerinin içindeki o kırılgan ışığı... Hepsini. Dünyayı yakmaya razı olacak kadar. Belki de çoktan yakmıştı. ⚠️ Bu kitap 'Dark Romance' kategorisinde bir kitaptır. İçeriğinde sağlıksız ilişkiler, psikolojik ve fiziksel şiddet, cinsel içerik, takıntılı davranışlar, argo ve küfürlü dil, suç odaklı oluşumlar ve karanlık politik entrikalar yer almaktadır. Anlatılan ilişki dinamikleri gerçek hayatta ideal ya da sağlıklı davranışlar değildir. Bu bir kurgu eseridir; karakterlerin eylemleri yazar tarafından onaylandığı anlamına gelmez. +18 yaş ve üzeri içindir. Kitabı okumaya başlamadan önce içerik uyarılarını dikkate almanız önemle tavsiye edilir. Okuyucu sorumluluğu esast

Yanlış bir numaraya gönderilen mesaj, Meyra'nın hayatını altüst eder. Hayalini kurduğu kafeyi açan Meyra, almak istediği özel espresso makinesi için yüklü bir kaparo öder. Makinesi teslim edilmediği için satıcıyla iletişim kurmak ister fakat yazdığı numara satıcıya ait değildir. Dolandırıldığının farkında olmadan gönderdiği mesajın ucunda ise şehrin en tehlikeli ve karanlık adamı Araf Sancaktar vardır.

"saçlarıma dokunma!" ondan uzaklaştım. "bana ne yaparsan yap ama onlara dokunma!" "Onları keseceğim!" "h-hayır onlar annemden bana kalan son şey onlara dokunma n-ne olur.." ağladı. "istersen döv canımı yak ama onları elleme.." belime gelen saçlarımı tutup çekti. "onları kesip sana yedireceğim." dedi ve güldü.. "senin ölümün benim elimden olacak unuttun mu?"

Kuzey Yıldızı & Yasemin Çiçeği Tüm İtalya'yı yöneten bir adam. Yeraltının tek sahibi ve en tehlikeli boksörü. İnsanlar,onun ismini bile anmaya korkar,onunla ringe çıkan tek bir kişi bile sağ çıkmazdı. Kuzey Valenti. Kalbindeki dövmede sadece tek bir kadını taşıdı. Ve onu kaybetmemek için herşeyi feda etti. Aynaya baktıkça kalbinde gördüğü tek şey,o gözün içinde sakladığı en nadir çiçekti. Yasemin Çiçeği... ''Ben seni kimsenin göremeyeceği tek bir yere sakladım,ben seni önce kalbimde sonra da gözlerimde sakladım''

Karan Ardıç, yeraltı dünyasının acımasız lideri Hilal Yılmaz ise kendi kuralları içinde yaşayan bir kadın karşılaştıklarında her şey değişir... ve bazı zehirler bağımlılık yapar

"Bu üniversitede devam kalmak istiyor musun?" Fısıltı gibi çıkan cümleleri bir bıçak gibi kulağımı kesip geçti, kanadığımı hissettim ama bir o kadar da kanamadığımı algıladım. "Evet." Yutkunmamın eşliğinde gözlerime kara bir bulut indi, ondan korksam da bir o kadar da nefret ediyordum ondan. Bu okulun sistemi, bu kızların durumu, kardeşimin geleceğini pes etmesinin sebebi sadece bu adamdı. Korksam bile asla bir adım geriye gitmezdim. Elini omuzumdaki saçlarıma getirdi, işaret ve orta parmağının arasına bir tutam alarak burnuna götürüp kokladı. Damarlarımdan akan kanın sinirden nasıl yandığını hissettim ama sesimi çıkarmadım. Parmaklarının arasındaki saçlarımı bırakmadan burnuyla boğazıma çıktı ve sırtımın adeta duvara yapışmasını sağladı. Ondan nefret ediyordum, buradaki işim bittiğinde onu öldüreceğimden emindim. "Çok mu istiyorsun?" "Çok istiyorum." "Her şeyi yapacak kadar mı?" "Her şeyi yapacak kadar." Gri gözlerindeki parlama karnıma bir sancı ekledi sanki ama dudaklarının arasından çıkan cümle bütün bedenime bir sancı ekledi. Bir bıçak karnıma girip çıktı ve ben şu anda kanamadan ölüyordum. "O halde benimle bir anlaşma yapacaksın. İstediğim zaman yanıma gelecek ve benim istediğim gibi altıma gireceksin. Derste ol veya olma, istediğim her dakika dizlerinin üzerine düşeceksin ve beni tatmin edeceksin. Tabi bu süreçte doğum kontrol hapını almayı da ihmal etmeyeceksin. Söyle bana Larissa West, koşullarımı kabul ediyor musun yoksa ikiz kardeşin gibi bu üniversiteden bir korkak olarak çekip gidiyor musun? Karar senin, küçük fare."

O gece bara gitmemem gerekiyordu. Burası benim dünyam değildi. Hava ağırdı... insanlar sessizdi... ve herkes sanki görünmeyen birine saygı duruşundaydı. İçeri adımımı attığım an fark ettim. Bu mekânın bir sahibi vardı. Ve birkaç dakika sonra... onun kim olduğunu öğrendim. Barın en karanlık köşesinde oturuyordu. Siyahlar içindeydi. Sessizdi. Ama herkes ondan korkuyordu. Savaş Yaman Kangöz. Adını o an bilmiyordum. Bilseydim... belki de o bakışı ona atmazdım. Göz göze geldik. Ben başımı çevirmedim. Çevirmeyecektim. Kim olursa olsun, benden korku bekleyemezdi. Kaşımı hafifçe kaldırıp ona yan gözle baktım. Soğuk. Mesafeli. Umursamaz. İçimde sebebini bilmediğim bir öfke kabardı. Ona karşı... anında. Bakışlarımı ondan çekmeden içimden geçirdim: "Senden hiç hoşlanmadım." Ama bilmediğim bir şey vardı... Ben ondan nefret etmeye karar verdiğim anda, Savaş Yaman Kangöz çoktan bana kilitlenmişti. Bakışlarımı ilk indiren ben olmadım. Ama o an anladım ki... Bu şehirde yanlış adama ters bakmıştım. Ve en kötüsü? Kalbim... O tehlikeli adamın gözlerinde bir saniye fazla kalmıştı. SAVAŞ YAMAN KANGÖZ ALARA KANSU ⚠️ÇALINMA SÖZ KONUSU OLURSA YASAL İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.⚠️ YAYIN TARİHİ 3 TEMMUZ 2026

Ona hangi elinle dokundun?" dedi.Özellikle sakin sorulmuş bir soru gibiydi.Gözlerimi kocaman açarak yabancının gözlerini yokladım ama ifade yoktu. "Abi vallahi dokunmadım." Yabancı bir anda palayı Mete'nin koluna doğru indirdi. Ortalık bir anda kan gölüne dönerken bıçağın Mete'nin kolunu sıyırdığını gördüm.Ben minik çığlıklar atarak korkuyla ağlarken Mete'nin bağırtısı lavabodaki tüm fayansları kırıp yere dökecek desibeldeydi. Yabancı o sırada yırtılmış iç çamaşırımı eline alıp "Bunu sen yapmadın mı piç !" Dedi.Mete bu sefer "Abi affet! Abi yapma! Acı abi..! Yemin ederim sadece yırtıldı. Elimi bile sürmedim abi! Sana yemin ederim ! '' Mete yalvarırken yabancı umursamazca donuk gözlerini bana çevirdi. Bir elinde kanlı pala diğer elinde yırtılmış iç çamaşırımla bana bakınca utançtan ve korkudan olduğum yere pusmuş elimle ağzımı kapatmıştım. Pars Kandemir ♥️ Azra Karaca Bu kitap tüm bildiklerinizden çok daha farklı ve delirticidir ! +18 sahneler, yer yer küfür ve şiddet içerir. İznim dışında kopyalanması ve ya kullanılması durumunda yasal işlem başlatılacaktır.