İnsan kafasında ne kurarsa oraya ait hissederdi. Belki geçmişini değiştiremezdi ama kafasında kurduğu dünyayla geleceğini tasarlayabilirdi. Ben yapamamıştım. Kafamda kurduğum dünyayı geleceğime göre tasarlayamamıştım. Kaybolduğum bir orman hem kısıtlı zamanımı güzelleştirmiş, hem de o zamanı cehennemden farksız kılmıştı. Peki şimdi ne yapmam gerekiyordu? Canımın acıyacağını bile bile geçmeli miydim o yoldan? Yoksa Tanrı'nın bana biçtiği kısa zamanı daha farklı şekilde mi değerlendirmeliydim?

"Şu an liseden nefret ediyorsun ama bir bitsin, bu zamanlarını çok özleyeceksin." 🌀

Ağabeyi onu masallardaki bir prensese benzettiği için lakabını bir isim gibi üzerinde taşıyan Güzel, abisi ile birlikte küçük bir lojman dairesinde yaşayan, üniversite son sınıf öğrencisidir. Ağabeyi Harun, işi yüzünden sık sık göreve gider ve son gidişinin ardından, geri dönemez. Ölümü Güzel'in hayatına ve ruhuna bir yıldırım gibi düşer. Harun son nefesini vermeden onu en yakın arkadaşına, Cesur Yakut'a emanet eder. Ağabeyinin emaneti, lojmanda bir sivil olarak tek başına kalamayacak olması ve hayatı ile ilgili aldığı tehdit mektupları, Güzel'in kendini aniden abisinin en yakın arkadaşı ile anlaşmalı bir evliliğin içinde bulmasına sebep olur. Güzel, ismi ile değil, duygusuzluğu ve hislerinin yoksunluğu ile lanetlendiği için Çirkin olan bir adamın, camdan çiçek bahçesinin içine hapsolur. Sonra o cam kubbenin içine, adamın lanetinin üzerine, hislerini bir gül fideleri gibi ekmeye başlar. Fidelerin çiçek açacağından umutludur. Ancak ne derler bilirsiniz, Çiçek açsa da her gül, solmaya mahkûmdur. "Bileklerime kadar dikenlerle yaratmış beni Tanrı," dedi, sesinin iğne deliği kadar küçük bir boşluğundan bile bir his alamıyor, göremiyordum. "Güller için elimi tutsan bile, yara içinde kalacaksın Güzel." Dudaklarını ıslattı. "İşte bu yüzden, işte bunun için." ❧ Kurgunun temeli 2015 yılına dayanmaktadır.

Sert, kavgacı, kaba saba, ailesine bile pek gülmeyen bir adam 3 yaşında bir kızı olduğunu öğrenirse ne olur?

Anne ve babasının ayrılığının ardından, başka bir ülkede kurduğu tüm düzenini geride bırakarak İstanbul'a taşınan Beliz, burada kendine bambaşka bir hayat kurmaya çalışır. Yeni okulunda geçirdiği ilk günlerde çantasına bırakılan bir not defterinin sahibini ararken bu kişinin ihtimal dahi vermediği birine ait olduğunu keşfeder. Aile sorunları, takıntılar ve yeni hisler arasında denge kurmaya çalışırken, Beliz İstanbul'da sadece yeni bir hayat değil, kendini de yeniden inşa ederken bulur. 𓆝 𓆟 𓆞𓆝 "Senin yüzünde çok var," dediğimde anca bakmıştı bana. "Çok öpmüş seni her kimse." "Öpücük izleri değil de belki de sadece öpülmeyi bekleyen izlerdir." "Neden öyle olsun?" "Ben yoktan yere kimsenin çenesini öpmeyi düşünmem, ama bir ben bana bunu kesinlikle düşündürebilir." 🌟 (Pardon elim çarptı adlı kurgumun yan karakterleri olan Altan ve Beliz'in kurgusudur ancak belirli bir okunma sırası yoktur.)

"Hazır ol, gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum. Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamın evlilik teklifi etmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia'yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... Ve kırk bir günlük bir oyun.Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği'nin laneti, seni izliyor... Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek. Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına... Veteriner:1. Sırada Lavinia: 1. Sırada 🧭⚓

GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR. AŞİYAN İstanbul'da hukuk okuyan Esila, tatil için ailesinin yanına Mardin'e döndüğünde, onu bekleyen karanlık yazgıdan habersizdir. Yıllar önce, çocuk yaşta Aram onu görmüş ve etkilenmiş; Aram'ın babası ise "Bu kız senin gelecekteki eşin" diyerek kaderin ilk düğümünü atmıştır. Esila için yıllar öncesinden örülen bu ağ, dönüşünde kapanmaya hazırdır. Törelerin ağır gölgesi altında, kendi iradesi dışında Aram'la evlendirilir. Küçükken doğudaki kızların haklarını savunmak için avukat olma hayalleri kuran Esila, bu kez kendi hayatını savunamamanın acısıyla baş başa kalır. İçindeki isyan, özgürlük özlemi ve geçmişteki hayalleri her geçen gün daha da derinleşir. Aram ise, yıllardır hayalini kurduğu kadını elde etmiş olmanın mutluluğuyla, onun kalbini kazanmak için her yolu dener. Ancak bu evlilik; tutku ile öfkenin, sevgi ile nefretin, bağlanma ile özgürleşme isteğinin çarpıştığı bir savaş alanına dönüşür. Her dokunuşları bir yara, her bakışları yeni bir yangın gibidir. Gerçek bir hikâyeden uyarlanan Aşiyan, aşkın yalnızca mutluluk değil, bazen de en ağır mahkûmiyet olduğunu gözler önüne seriyor. Bu roman; töre, özgürlük, aşk ve yıkım arasında sıkışmış iki insanın, hem birbirlerini yıkıp hem de yeniden inşa edişlerinin çarpıcı bir anlatımı... Bu kitapta Esila ve Aram'ın değil, kendi yaralarınızı da göreceksiniz. "Sevmek kurtuluş mudur, yoksa yıkım mı?" sorusunu her sayfada yeniden soracaksınız. Bazı hikâyeler vardır, bittiğinde bile zihninizden silinmez; Aşiyan işte tam olarak böyle bir hikâye.

⚜️ KAN BEDELİ: REZAN ŞAHMARAN KURGUSUDUR ⚜️ "Şahmaranların ağası, kendi yatağına da kendi kaderine de kimsenin hükmüyle ortak almaz. Bu evlilik olmayacak!" Urfa'nın kadim topraklarında töre fermanını vermiş, iki ezeli düşman aşiretin kaderi tek bir kelimeyle mühürlenmişti: Evlilik. Bir tarafta kalbi bir mezarda mühürlenmiş, kibrinden surlar örmüş, dondurucu bakışlarıyla şehre hükmeden Şahmaranların ağası Rezan... Diğer tarafta ise on beş yaşından beri, tam dört koca yıl boyunca o buzdan kaleyi uzaktan uzağa, içi kanayarak seven Rêberlerin asil kızı Jiyan. Jiyan, dört yıldır büyüttüğü o gizli sevdanın Rezan'ın tek bir sözüyle, yüzlerce ağanın önünde paramparça olacağını bilemezdi. O gece o eski sınır hanında sadece bir evlilik hükmü reddedilmedi; on beş yaşındaki o masum kız çocuğu diri diri toprağa gömüldü. Ama Mezopotamya'nın kızı uysal bir nehir değil, yatağını yıkan hırçın bir Fırat'tı. Gururu ayaklar altına alınan Jiyan Rêber, o gece döktüğü dilsiz gözyaşlarını birer kurşuna dönüştürmeye yemin etti. Artık karşısında Rezan'ın insafını bekleyen o aşık kız yoktu; o taştan krallığı Rezan'ın başına yıkmaya gelen bir Gül Dikeni vardı. "Sen bugün o mecliste sadece bir töreyi çiğnemedin Rezan Şahmaran. İçimdeki o masum çocuğu öldürdün. Şimdi o enkazdan doğan kadının gazabına hazır ol. Çünkü o canını çok yaktığın gülün dikeni, ilk önce senin o taş kalbine batacak." Aşkın nefretle dövüldüğü, gururun kanla yıkandığı ve bir kadının küllerinden doğuşunun hikayesi...

"Söylesene çilli aynı mahallede gözümün içine baka baka nasıl gittin onunla?" "Söylesene Turan bu evcilik oyunu ne zamana kadar sürecek?" ❤️‍🩹 Manevi dayısının oğluna hisler besleyen Umay Ece, Manevi halasının kızına aşık olan Turan Efe. - Başlama tarihi : 07.02.2026

Zifiri karanlıkta kalan kendini kör sanırdı. Gözler görmez olduğunda, kulaklar duymaz olduğunda; kimi zaman gecenin siyahına, kimi zaman seherin kızıllığına bulaşırdı suçun lekesi. Gerçek denilen şey, bu lekelerin ardına gizlenip günyüzüne çıkmayı beklerdi. Silinince de geçmezdi üstelik, izi kalırdı her lekenin. Birinin uzmanlık alanı matematik. Bir diğerininki psikoloji. Biri kendini bilime adamış. Biri ise tüm kilitlerin anahtarıymış. Ve aralarına son katılan, üstün görsel zekâsı sebebiyle 'fotoğraf makinesi' olarak tanınan bir kadın. Onlar izbilimci. Onlar Analizci. ⚓ Not: Bu kurgu travma sonrası stres bozukluğu, obsesif derecede takıntılılık durumu, intihara meyilli ruh hali gibi tetikleyici olabilecek ögeler ve cinsellik içermektedir. Bu sebeplerden dolayı yetişkin içerik kategorisindedir.