ඒ ඇස් මගෙ වගේම තද කළුයි.ගැඹුරුයි.මාව කාන්දමක් වගේ ඇද ගන්නවා.මට මගෙ ඇස් ඒ ඇස් වලින් එහාට ගන්න බැරි වුනා.මං හිතන්නෙ එයත් එක දිගට මගෙ ඇස් දිහා අමුතු හැගීමකින් බලන් හිටියා.මට මගෙ නිල් ඇස් දෙක එයාගෙ රතු පාට ඇස් දෙක අස්සෙන් පේන තරමට මං එයාට ළං වෙලා හිටියෙ.නිල් ඇස්? රතු ඇස් ? මට වැරදුනාද? නෑ! මට වැරදුනේ නෑ.ඒත් මට ඒ වෙලාවෙ ඒ ගැන හිතන්න තරම් මනසක් තිබුනෙ නෑ -ප්‍රේමයෙන් දෝවනය වූ සාංසාරික හමුවීම-

"ආයෙ ආයෙම උඹව දැක්කම පෙර ලෙසම හිත හිරවුනා නොදැනුනා වාගේම හිටියට හිමි නැතුව හද වැලපුණා" ආදරය නුඹ කියා, ප්රාණයට සම කොට, අවසන් හුස්ම තුරු... මම නුඹට පෙම් කරමි

එයාට තිබුනෙ හරි ගොරෝසු නපුරු කටහඩක්.හරියටම ඒ රූපෙටම ගැලපෙන්න දෙවියන්වහන්සෙ මැවුව කටහඩක්. ඒ නපුරු කටහඩට පණ දුන්න වචන අස්සෙ පුංචිම පැකිලීමක්වත් තිබුනෙ නැහැ. අඩුම තරමෙ හැගීමක් කැවුව චකිතයක්වත්

"ඔහු වලව්වේ 'හාමු' ය... මම වලව්වේ 'වැඩකාරයා' ය... අප අතර තිබූ ඒ දුර ප්‍රමාණය, කුල පවුරුවලින් තවත් ශක්තිමත් කර තිබුණි. නමුත්, ඒ දැඩි හදවත මගේ අහිංසක ප්‍රේමය හමුවේ දියවී යනු ඇතැයි"!

In a life where water meant death

දුකක් ගෙනෙනා මතක රැදුනා පෙමක් තිබුනා මගෙ නොවෙනා කලක් ගෙවුනා තනිව හිදිනා ඔබත් නොඑනා දුරක රැදුනා 🪴 සදෙව් රියෝන් ඇන්ඩෲෆ් 🪴

අතිශයින් අමුතු කතාවක් මෙම කෘතිය ජාතික පුස්තකාල හා ප්‍රලේඛන සේවය හරහා ISBN 978-624-92289-3-1 දරණ අංකය යටතේ ලියාපදිංචි කර ඇත. මුද්‍රණය, පිටපත් ළඟ තබා ගැනීම හෝ බෙදා හැරීම සපුරා තහනම්.

ඒක එහෙම කතාවක් නෙවෙයි.ඒක එහෙමත් නොවන එහෙම කතාවක්.... [දූරුදහන් සුගන්ධියක ප්‍රේමණීය සත්සර රාවය.....💛💙🎶]

Plea for the past

වේග සීමා නොහඳුනන ආදරයේ මාරක පැතිකඩෙහි අනුරාගී අඳුර. කෙටි කතාවකි. Start - January 18, 2026