En fazla ne kadar ileri gidebilirsin ki? İstediğin şeyi almak konusunda... belki de, en çok bunun için; neleri göze alabilirsin? Hayat bu; seçimlerinin ne kadar aykırı olduğunun önemi yok. Bir gün, kendini hiç anlaşamadığın bir adamla anlaşma yaparken bile bulabilirsin... dedik ya, hayat bu ve kimin aykırı olduğunu düşünmek için vaktin de yok. En azından, Tamay için her şey böyle. Birbirlerini beklenmedik bir evliliğin içinde bulan ikili, belirli bir süre geçtikten sonra boşanmak konusunda anlaşırlar. Yine de, her şey planlandığı gibi gitmez; aralarındaki ilişki beklenmedik bir şekilde değişmeye başlar.

Söze Ümmü Gülsüm başladı, kısık bir sesle seslendi. "Yusuf." Adını söylemesi bile Yusuf'un kalbinin ritmini değiştirmişti. Ancak sözlerinin devamı onu yaraladı. "Sen daha iyilerine layıksın." Ümmü Gülsüm devam etmek isterken Yusuf onu susturdu. "Hayır Ümmü Gülsüm, sakın... Sakın öyle bir şey söyleme." "Bak Yusuf, ben geçmişte çok hata yaptım. Bir erkek arkadaşım olmadı. El ele tutuşmadım, göz göze bakışmadım ama internette sürekli kendi fotoğraflarımı..." "Hayır!" diye susturdu onu Yusuf. Kızmıştı. "Bunları duymak istemiyorum." diye kaşlarını çattı. "Geçmiş geçmişte kaldı. Unut bunları. Benim yanımda bir daha asla bu konulardan bahsedilmeyecek." Ümmü Gülsüm başını eğdi. Ellerini peçesinin altına götürüyor yaşlarını siliyordu. "Sen benim eşim olacaksın Ümmü Gülsüm. Geçmişin, günahın... hiçbir şey umrumda değil. Rabb'imin bile sildiğini, unutturduğunu ben mi hatırlatacağım? Tövbe edeni niye hor göreyim? Bazı insanlar öyle günahlarla imtihan edilir. Hz. Ömer'i hatırla, kendi öz kızını diri diri toprağa gömmemişmiydi? Fakat ne oldu ömür boyu tövbe etti de cennetle müjdelendi." Ümmü Gülsüm yalnızca sustu. Yusuf devam etti. "Özür dilerim. Senin hakkında söylediğim sözler için. Asıl ben bunca hakaret etmişken sen beni affedebilecek misin? Hakkını helal eder misin?" "Geçmişimi hatırlamadan gözlerimin içine bakabilir misin?" diye ağlıyordu Ümmü Gülsüm. "Sen benim geleceğimsin, ezelden beri ömrüme yazılanımsın Kalubela'dan beri tuttuğum aşk orucumsun. Gözlerine baktığımda yalnızca sevda görür gözlerim, aheste ruhlu yüreğim. Daha... Daha ne diye seni suçlayayım Ümmü Gülsüm. Belli ki sözlerim seni çok yıkmış. Asıl sen beni bağışlayabilecek misin? Yüreğin küsmeden gözlerime bakabilecek misin?"

Bekar bir anne! Bekar bir baba! Farklı kültürlere sahip, farklı coğrafyalarda doğup büyümüş iki karakter! Anlaşmalı ilişkiye başlarlarsa nasıl olur? - "Odan güzelmiş," dedim Mirşad'a dönerek. Bakışlarını üzerimdeki tişörtte olduğunu görünce mahcubiyetle gülümsemeye çalıştım. "Ozan Ali üzerime kustu, yanımda giyeceğim bir şey yoktu. İzinsiz dolabından giyinmek zorunda kaldım." Gözleri gözlerime tırmanınca utanç içinde kaldım. "Kızdın mı?" Cevap vermedi. "Kızdın tabii!" Biri izinsiz eşyalarımı karıştırsa ben de sinir olurdum. "Çok özür dilerim gerçekten. Giymemem gerek..." "Eflin," dedi sözümü keserek. "Kızmadım, neden kızayım böyle bir şeye. Şaşırdım ama kızmadım." Gözlerinin içine baktım, iyi hissetmem için mi böyle söylüyor sorusunun cevabını aradım. "Gerçekten mi?" "Gerçekten," dedi içten şekilde gülümseyerek. "Ayrıca çok da yakışmış," derken üzerime baktı tekrardan. "Hep benim dolabımdan mı giyinsen acaba?" "Kocaman duruyor, neresi yakışmış?" "Yanılıyorsun, çok yakışmış." Muzır bakışlarına karşın yapay bir kızgınlıkla dizimdeki eline vurdum. "Dalga geçme benimle. İyi hissedeyim diye yalan söylemene gerek de yok. İdareten giydim, yakıştığı falan yok." "İnan dalga geçmiyorum," dedi anlam veremediğim bakışlarla beni izlerken. Neden bu kadar derin bakıyordu ki gözlerime? "Bana ait olan ne varsa en çok sana yakışır, bir sana yakışır."

"Geri dönmeme ihtimalim varken seni arkamda bırakıp gidemem. Seni bırakıp gidersem de... Artık yaşayamam." ~ Doktor Kamer Şanlı geçirdiği bir kazadan sonra bazı anılarını hafızasından sonsuza kadar siliyordur. Bunun önüne geçebilmek için yaşadığı her şeyi anında defterine yazan bir kadınken hayatındaki ani değişimlere ayak uyduramaz ve hafızası onu git gide zorlar. Yaşadığı ihanetleri, acıları unutmak istemez ve onları not ederek tutunmaya devam eder. Hayatında iyi şeylere ihtiyacı olduğu gibi kötü şeylere de ihtiyaç duyar. Çünkü hançerin kendisine nereden saplanacağını artık kestiremiyordur. Ve bir gün, başı beladayken onu kurtaran asker rüyasına girer. Üsteğmen Ediz Ateş Karakum hayatına girdiğinde ikili çözüme kavuşması gereken bir sırrın peşine düşer. Ama bu sır öyle sıkı düğümlenmiştir ki bunu başarabilmek oldukça zor olacaktır. Farkına varacakları gerçek ise o düğümün ikisini birbirine bağladığı olacaktı.

❝Geçmiş kanla yazılmışsa, ondan kaçış yoktur. Serçeler nergisin güzelliğine vurulduğunda, tıpkı kanla yazılmış geçmişimiz gibi onların da kaçışı yoktur.❞ 🪷 DÜZENLENMİŞTİR! Bu kitapta zaman zaman küfür, +18 argo ve sert ifadeler yer alabilir. Hikâye tamamen kurgusaldır; karakterlerin söyledikleri ya da yaptıkları gerçek hayattaki düşünceleri temsil etmez. Malesef kurgusal karakterlerdir:( Serçenin Serzenişi isimli ilk kitaptır. İyi okumalar ballarım🫠

🌊⚖️🕯️ Biri dışarıdan mafya olarak anılan, Karadeniz'in sert, dik dağlarından gelen Maçkalı bir aile; ama adları en karanlık koridorlarda fısıldanıyor. Diğeri nesillerdir hukukun yetiştirdiği, adaleti hedef edinmiş bir soy. Son anlaşma, bir evlilik; acılar, izler, kâbuslar ve katil, karinelerle dolu bir oyun; evlilikle başlayan aşk değil, intikam oyunu. Karadeniz'de ihanet edenden intikamı geride kalanlar alır. Evlilik bir dönüm noktası ise, gerçek son nokta olabilir çünkü insan, en çok yarası olan yerden kolayca vurulabilir. Devletin gölgeleri, karanlık ittifaklar, sisli sabahlar puslu davalar, susturulmuş tanıklar ve kapatılmış dosyalar... Tüm bunların ortasında akıllarda tek bir soru var: Hain kim? Gerçekleri herkes istiyor ama öğrenmeye kimsenin cesareti yok; her son bir yeni başlangıç fakat artık başlangıçlara gebe hayata kimsenin gücü yok. Çünkü bazı sırlar ortaya çıktığında, adalet bile bedel ister; her hükmün bir bedeli vardır, Karadeniz de verse, adalet de verse... YARGICI soyu der ki: "Dalgaların hırçınlığında bile adalet yerini bulur; adalete el değmez, adalete sadece boyun eğilir." PAKEL soyu der ki: "Adalete hırçınlık sökmez ama adaleti yanıltmaya çalışanlar olur, bunun için insan bazen kendi adaletini yaratır; el izi değil, pençe izi."

Hayatının alt üst olduğu gecede evlerine sık sık gelen Devrim Kozan'ın evlilik teklifini kabul eden Ayperi artık yeni bir hayata adım atmak zorundadır. Evliliği kabul ederek hiç bilmediği bir ailenin evine, İstanbul'dan Trabzon'a taşınmak zorunda kalır. Basit bir oyun sandıkları bu evlilik gerçeğe dönerken yaşadıkları aşk geçmişinin sır perdesi aralayacaktır. *** "Kırmızı uçurtma," dedim canım acısa da konuşmaya devam ederek. "Pembe balon sendin. Anlıyor musun? Sahip olamadığım her şey sendin." "Ellerin," dedim avuç içimdeki merhemi ellerine, soyulmuş parmakalarının üzerine bırakırken. "Ellerini iyileştir çünkü kalbindeki kötülüğü hiçbir zaman iyileştiremeyeceksin. Sen yalancı bir adamsın ve bunun üzerini hiçbir şeyle kapatamayacaksın. Kalbin dursa dönüp bakmayacağım sana."

Gözlerini saklamak için lens kullanan kadın ve gözlerini yıllarca hayal eden adam. Çocukluğundan beri bir çok travmayla büyüyen Üstegmen Asel Keskin ve lisede gördüğü kızın yıllarca gözlerini unutamayan Yüzbaşı Boz Ateşoğlu bir gün hiç ummadıkları bir şekilde karşılaşırlar. İnsanlara karşı duvarları olan Aselin ön yargılarını Boz yıkabilecekmi? Anlatılmayan ve söylenmeye her şey insanın ruhunda bir iz bırakmaya mahkumdur. Kendini bu mahkumiyyete teslim etmekse insanın en büyük yanlışıdır. Asel bu yanlışı düzelte bilecekmi? Vatan, aile,arkadaşlık,aşk kurgusudur. DİKKAT: Kurgu şiddet, küfür,argo,taciz,travma tetikleyici içerikler bulundurmaktadır. Hassasiyyeti olan kişilerin okuması tavsiyye edilmemektedir. (NOT):HİKAYEDE GEÇEN KURUM,KURULUŞ VE KİŞİLERİN GERÇEK HAYATLA ALAKASI YOKTUR.HEPSİ HAYAL ÜRÜNÜDÜR. ©TÜM HAKLARI SAKLIDIR

"Hazır ol, gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum. Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamın evlilik teklifi etmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia'yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... Ve kırk bir günlük bir oyun.Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği'nin laneti, seni izliyor... Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek. Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına... Veteriner:1. Sırada Lavinia: 1. Sırada 🧭⚓

Kıyafet odasından çıkıp tekrardan yatak odasına geçtiğimde koltuğun baş ucunda elinde sulahi ile duran ve koltuğu süzen agaha kaşlarımı çatarak baktım,bir kaç adım atıp yaklaştığımda koltuğun boydan boya ıslendığını fark ettim. "Agah naptın" "Vallahi sulahi elimden kaydı karıcığım" diyerek yirmi dört dış sırıtan Agaha baktım abartılı bir şekilde dişlerini göstererek gülümsüyordu. "Ya of" elim ile koltuğa dokunduğumda değil yatacak oturacak kuru bir tarafı bile olmadığını ile bir kez daha yüzleştim "Kocaman adamsın nasıl becerdin bunu" "Dedim ya karıcığım sulahi kaydı elimden" diyerek elindeki boş sülahiyi masanın üstüne bıraktı "Neyse bundada vardır bir hayır,bu gecelik benim ile uyuya bilirsin karıcığım" Bu kurgu acemi bir dil ile yazılmış yer yer yazım yanlışı olan bir kurgudur... *yaş farkı vardır. *kadına şiddet aşağlama,kuma yoktur. *Ağır cinsellik içerir+18 (Mᴇʏᴜꜱ; ᴍᴜᴛꜱᴜᴢʟᴜɢ̆ᴀ ᴅᴜ̈ꜱ̧ᴍᴜ̈ꜱ̧,ᴋᴀʀᴀᴍꜱᴀʀ,ᴜ̈ᴢɢᴜ̈ɴ) Kötü yorum yapmayın,beğenmediğiniz noktada bırakın okumak zorunda değilsiniz... 🌷🍀🌺🍁🌿💫🌼 Kitap kapağı olay ve kitap ismi şahsıma aittir...