Arkadaş serisinin 1. kitabıdır.

O buradaydı. Yaşayacağım şehirde, caddenin ortasında şok olmuş bir halde birbirimize bakıp kalmıştık. Bunca zaman uğraşıp toparladım sandığım beni, bir bakışıyla yerle yeksan etmiş olması kalbime bir kere daha lanetler yağdırmama sebep oldu. Olmuyordu işte ne kadar bitti desem de olmuyordu şu an daha iyi anlamıştım. .................................... '' Tebrik ederim, atanmışsın. '' konuşmadan sadece kafamı sallayarak geçiştirmeye çalıştım. Yanından geçerek yürümeye çalışmamla oda önüme geçip durdurmuştu beni. Tam dibimde durmasıyla bakışlarımı kaldırdım ve çok fazla yakın durduğumuzdan bir adım geri çekildim. Yaptığımla iç çekerek dudaklarını yaladı. ''Buralar Bursa ya da Konya gibi değildir. Evleri, yaşam tarzları, havası, suyu bile farklıdır buranın. Bunları bilerek geldin inşallah buraya. '' demesiyle hafif alaylı bir tebessüm oluştu dudaklarımda ve tek kaşımı kaldırdım. '' Oralarda ki yaşamın ya da insanların pek hayrını göremedim. Yenilik iyidir insanoğlu her şeye, her yere alışır. Belki buralar çok daha hayırlı gelir bana he, ne dersin? '' deyip tam gözlerinin içine gözümü kırpmadan baktım. Hafif bir tebessümle derin bir nefes çekti içine '' Hiç değişmemişsin. Hala hayran olunası bir inada, kararlılığa ve bakışlara sahipsin.'' dedi. "Emin misin ?" diye sorup kalbimi gösteresim vardı ona... Yanılıyordu hâlbuki ben çok değişmiştim. Kalbim çok değişmişti. Hele ona taşlaşmıştı tamamen. ...................................... Tıpkı yıllar önce onu son görüşüm gibi yine paramparça bir halde yerlerdeydim. Gözümden akan yaşa engel olamazken yine düştüğüm yerden nasıl kalkacağımın yollarını aramaya başlamış bir yandan da iki sene önceki o güne gitmiştim her şeyin yerle bir olmasına neden olacak o güne.

~İnsan en çok yaşamak istediği yerde ölürmüş. Avuç içi yanağımdaydı. Ruhum uçmuştu. Beni sevdiği günlere geri döndüm. -"Tek istediğim hayatımı seninle geçirmekti." diye fısıldarken yaşlarla dolu gözlerimi gözlerine dikmiştim. Bocalaması yüzünden okundu. Yutkunuşunu işittim. Onun gözleri mi dolmuştu?

'' Ensar Karadağlı. '' diyen sesle benden uzaklaşmış ama bakışlarını çekmemişti gözlerimden. Göğsümde bağladığım kollarımı çözememiştim kaskatı kalmışlardı. Kalbim delicesine bir hızla çarpıyordu. '' Cinayete yardım ve yataklıktan tutuklusun, silahını bırak ve teslim ol. '' arkasında ona doğru silah doğrultan memura ısrarla dönmüyordu. Yanağıma süzülen tek damla yaşımı takip etti. Ardından titreyen çeneme bakıp yutkundu sertçe. Dudaklarını birbirine bastırdığında acı bir tebessüm belirmişti öpmek için yanıp tutuştuğum dudaklarında. Gözlerinde kara bulutlar anında yerini almış artık bambaşka bakar olmuştu bana karşı. Hissedebildiğim tek şey hayal kırıklığıydı. Benden hiç beklemediği şey buydu ve ne yazık ki onu da yaşamıştı. Aynı benim yaşadığım ve yok olduğum gibi. '' Ensar Karadağlı, ellerini kaldır ve teslim ol, son kez uyarıyorum seni. '' en yakın adamlarından ikisi de görebildiğim kadarıyla polisler tarafından gözaltına alınıyordu. Mahalleli camlara birikmiş, sokakta olanlarda durdukları yerde izliyordu şaşkınca olayları. Yavaş hareketlerle eli önce beline gitmiş silahını çıkarmıştı. Ardından yine yavaş hareketlerle ellerini havaya kaldırmaya başladığında, '' Eyvallah Firuze'm... '' demişti gözlerimin içine baka baka son kez hafif tebessümle. Ona kestiğim cezaya karşılık ettiği tek kelime eyvallah olmuştu sadece. ................................................ Divan edebiyatında aşkın karşılığıdır sarmaşık. Ağacı dıştan çepeçevre sarar ve yemyeşil gösterir. İçten içe kurutur ağacı sarmaşık. Ağaç öldükçe sarmaşık daha çok güçlenir, daha çok renklenir, daha çok gürleşir. Sarmaşık öldürür ağacı bilmeden ya da belki bilerek. Ağaç ölü, sarmaşık diri yıllanır giderler ta ki onlar için yazılan kader işlemeye başlayana dek...

'' Sana söz, soyadım soyadın olana kadar bitmeyecek bu mevzu. '' bir yemini daha dillendirdi son kez. '' Kendine dikkat et. Seni seviyorum. '' diyerek çekti ellerini üzerimden. Sarılmamıştı hâlbuki sadece ufak bir temasla bile sıcacık olan bedenim çekilmesiyle buz kesti. Geri geri yürüdü, sırtını dönmedi bahçe kapısından çıkıp arkadaşlarının beklediği yere yürüdü. Gitmek istemediği bariz belli olurken bakışlarını benden çekmeden bindi arabaya. '' Bende... '' dedim sessizce sadece. Dolu dolu bakan gözlerimle sadece mırıldandım içim sökülürcesine son kez. Kendine dikkat et demiş ve gitmişti. Herhalde anlamıştı bu kalbin ve bedenin tamamen ondan ibaret olduğunu sonunda. Ama yine şaşırtmayıp bencilce davranmış ve kendini düşünmüştü. Görüş açımdan çıkan arabayla sendeledim olduğum yerde. Sanki ayağım koca bir boşluğa girmiş gibi sendeledim. Birilerinin ayak sesleri duyuldu, Demet'in sesiyle duraksadım ardından. '' Ne oldu Bahar? '' diye sordu. '' El olduk, ziyan olduk Demet. İşte tüm olan bu... '' dedim mırıldanarak. Ve kapattım o gece Demir defterini. İlk aşkımı sonsuzluğa gömecek ve bundan sonra adını anmayacaktım. Kalbimi onunla beraber ilk kez aralarken yine onunla beraber kapatmıştım sonsuza dek...

Bir vardı bir yoktu her şey... Masalların başlangıcı gibiydi. Masal tadında ilerlerken belki de ilk defa kendi masalımın güzeller güzeli prensesi gibiydim. Prensim beyaz atıyla gelmese de, köşe başında çarpışıp kitaplarımız etrafa saçılmasa da, hiç beklemediği bir anda onun siyah arabasına tabir- i caizse bodoslama girmiş ve en savunmasız olduğum anımda kucağına düşüvermiştim. Çarpışma yaşanmıştı sonuçta, arabayla bile olsa bir çarpışma yaşamış ve masalların gerekliliğini yerine getirmiştik. Tabi ki de bu kadar değildi her şey. Çarpışmanın ardından defalarca kez yeniden karşılaşmış ve birbirimizle öldüresiye bir nefretle kavgalar etmiştik. Çünkü masalların olmazsa olmazlarıydı bunlar. Masallarda yaşanan bunca olayı bir bir gerçekleştirdikten sonra nihayet mutlu sonumuzu bulduk derken ne yazık ki kendi masalımızın içinde bir varmış kısmından çıkıp yok oluvermiştik. Mutlu sona alışkın olan masallar, bizim masalımız da mutsuz sona mahkûm etmişti bizi. Hayatıma dâhil olan masal prensi, ülkenin kötü kalpli kralı tarafından benden alınan intikama dönüşmüştü.

'' Dur geri dön, adın ne?! '' avazım çıktığı kadar bağırsam da maalesef ki sesimi duyuramamıştım ya da duymak istememişti. Kan kırmızısı olan elbisenin rengi gayet netken etekleri atımın üzerinden geriye doğru savruluyordu. Zihnim de beliren son görüntüler elbiseden açıkta kalan çıplak ayakları ve simsiyah uzun saçlarının geriye doğru uçuşması olmuştu. Odada yankılanan telefon sesine atımın dörtnala koşan ayak sesleri karıştığında, irkilip gözlerimi açtım nefes nefese kalmış bir halde. Kendime gelmeye çalışarak avucumun içiyle gözümü ovuşturup, susup yeniden çalmaya başlayan telefonuma uzanarak arayana baktım. Acil bir durum olmasa aramayacağını ve hatta bu kadar ısrarla çaldırmayacağını bildiğimden daha fazla beklemeden açtım. '' Söyle... '' aklım hala gördüğüm rüyadayken, açtığımı fark edip sesimle kendine gelen Dinar, '' Ağam, kusura bakma acil olmasa ısrarla aramazdım biliyorsun ama bir haberim var. '' üzerimdeki yorganı çekiştirip bacaklarımı zemine indirerek sabırsız bir şekilde soludum. '' Uzatma neymiş? '' tahammülsüz sesimle, '' Hüsrev'in evini bulduk. '' telefonun diğer ucundan duyduğum isimle elim ensemde öylece kalırken kanımın tersine akmaya başladığını hissediyordum artık. Yıllardır beklediğim gün gelmişti nihayet. Bugün elimden kaçmasına izin vermeyecek ve senelerdir hesabını kesmeyi beklediğim adamın karşısına dikilecektim. Hayatımın akışını bambaşka bir yöne çeviren ve her şeyin sebebi olan adamın karşısına geçip, sustuğum ne kadar şey varsa hepsinin tek tek hesabını sorup, aldığı nefesi de kesecektim. Kolay ölüm yoktu ona. Senelerdir kendime verdiğim tek söz buydu, elime geçirsem de nefesini kesmekte acele etmeyecek ve onu en zayıf noktasından vuracaktım. En değerlisinden...

01.08.2017 ~ Genel Kurgu içinde #13 Arabasının içinde bekleyen Altan açılan kapıyı görünce hemen çıktı arabadan ama gelen sadece Zümrüt'tü. O an aklına gelen sadece, kızın neden bu halde dışarıya çıktığıydı. Ama kızın aklına bile gelmemişti evden çıkarken üzerine kalın bir şeyler almak. Altan hemen arabaya dönüp yan koltukta duran paltosunu alıp yanına gelen kızın omuzlarına bıraktı usulca. 'Niye böyle çıktınız?' Üzerindeki paltodan yayılan erkeksi koku doldu kızın genzine. Öyle derin bir nefes çekmişti ki içine artık ömrü boyunca gitmezdi o koku burnundan. 'Şey ben, bir an acele ile çıkıverince unutmuşum.' Adamın sesinde bariz hissedilen şefkatle kalbi ikiye katlandı kızın. Bu sert bakışlı adam kendisini mi düşünüyordu? Sonra devam etti sözlerine. 'Tuana uyuya kaldı da, ben onu haber verecektim. Kıyamadım uyandırmaya, dilerseniz bu gece yanımda kalsın. Yarın okula birlikte gideriz.' Adam kulaklarına ulaşan yumuşak sesle mest olmuş vaziyette dinledi Zümrüt'ü. 'Rahatsız olmayın. Tuana geceleri çok uyanır.' 'Olur mu hiç öyle şey, ne rahatsızlığı. Ben bakarım kızıma, uyanırsa ben de uyanırım tabi.' Adam kızın dilinden dökülen 'kızım' kelimesinden ötesini duymamıştı. Öyle isterdi ki bu dilden dökülen kızım lafı kendi kızlarına da söylensin. Şimdi içinden geçirdiği her temenni bir bir yazılıyordu kader sayfasına bu güzel yürekli, güzel seven adamın. Yayın tarihi 28.11.2016 Bitiş tarihi 02.07.2017 03.07.2017 ~ Genel Kurgu içinde # 25 21.07.2017 ~ Genel Kurgu içinde # 16 01.08.2017 ~ Genel Kurgu içinde # 13 26.08.2017 ~ Genel Kurgu içinde # 20 *Wattpadde, Mabedim isminde yazılan ilk ve tek kitap*

Elindeki yüzüğe baktı genç kız. Mahallede her zaman dalga geçtiği, adını insandan bozma koyduğu, yıllarca aşağıladığı adam ile nişanlıydı artık. Bol ve uzun pantolonu, dede kazağı ve uzun sakalları ile ilgiyi nasıl üzerine çektiğini anlamıyordu. Mahalledeki kızların dalga geçtiği içten içe hayranlık duyduğu biri olduğunu biliyordu. Feriştah ise mahallede bakanın bir daha baktığı, idealleri olan fakat bir üniversite bile tutturamayan, burnundan kıl aldırmayan bir kızdı. İkisi bir o kadar zıt, bir o kadar aynı idi. Bir o kadar yarım, bir o kadar tamdı. !!! Kesinlikle zengin acımasız güçlü erkek karakter ve masum, saf kız hikayesi değildir.!!! 2.KİTAP :KAHKÜLLÜ

TAMAMLANDI- DÜZENLENECEKTİR Bir gece birlikte olan , hemşire ve bir askerin aylar sonra aynı karargahta karşılaşma serüveni... 'Arkanda, bir ölü bırakıp gittin ama katil değilsin. Sen sevgilim, olsan olsan yeni tomurcuklanan bir çiçeği ezip geçen birisin sadece.' Yayınlanma Tarihi: 17/07/2024 Düzenlenip yayınlanma tarihi: 20/06/2025 ----------------- Şahsıma ait isim ve kurguyla yazılmış bir kitaptır bu zamana kadar kimseden alıntı, esinlenme yada benzetme yapmılmamıştır . Yazdığım 9 kitap mevcut ve her birinde yüzlerce isim ortaya çıkıyor hepsi tamamen benim kurgumdur. Tüm hakları saklıdır ©