İntikamın kıyafetini hiç merak ettiniz mi? Peki ya bedenini? İntikam,nefretle kararmış lacivert gözlerdi. İntikam,bir kafesin ardına gizlenmiş saldırmayı bekleyen bir bedendi. İntikam, ruhunu kasıp kavuran ateşten, uçsuz bucaksız bir buz kütlesiydi. İntikam, karanlığa ait dünyada Siraç Vuslat demekti. Yer altı dünyasının Azrail'i olarak adlandırılmış bir genç adam . Bir kulübe,bir masumun intikamı. Bir kurul, suçsuz insanların günahkar kuklacıları. Ve karanlığın intikamına boyanmış kör kuyularına düşen, küçük narin bir ışık; Elif! O bir anahtar. Kalbine hiç nefret uğramamış bir umut. İntikamın ilk aydınlığı; Günışığı! Onun bir görevi var. Seveceği adamın tek hedefi olan intikam onu yok etmeden, kalbini açtığı bu adamın cehennemden uzaklaşmasını sağlamak. Cehennem, bir ışık için kör karanlığı affedecek miydi? Yoksa bir türlü Azrail'i azad etmeyen intikam, onu anahtarsız kapılar ardında saklamaya devam mı edecekti? Oysa Allah'ın ol demesiyle bütün kapılar açılırdı! İntikamın ölümü, Günışığının baharını getirecekti...

Ünlü bir şarkıcı olan Ege Baykan. Hayranından gelen bir mesajla hayatı değişecek. Bakalım Arya ilk mesajında onu etkileyebilecek mi? Arya: konserde çok iyiydin Ege: siz kimsiniz Arya: çok büyük bir hayranın Eğlence amaçlı yazılmıştır.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Damla annesiyle 3 yıldır yanlız yaşıyordu. Babası 3 yıl önce trafik kazasında ölmüştü. Bunca yıl anne kız herşeyin üstesinden gelerek bir-birlerine tutunmuştular. Taki annesi Neslihan hanımın başka bir adama aşık olmasıyla Damla da kendini farklı bir ortamda bulur. İlk evvel bunun yanlış olduğunu düşünsede annesinin ne kadar acı çektiğini ve onunda mutlu olmasını ister. Bunun için onların evliliğini onayladığında basit hayattan siyah bir hayata geçiş yapar. Üvey babası ve üvey abisiyle tanıştığında ne kadar annesine mutlu olduğunu göstermeye çalışsada asla mutlu değildi. O babasını çok severdi. Eğer babası hayatta olsaydı herşey çok farklı olurdu. Damlanın üvey abisinin sözde kardeşine olan duyguları ona yapmak istemeyeceği şeyler yaptırır. Bunca yıl içinde sakladığı duyguları gün yüzüne çıkar.

Stay connected to all things Wattpad by adding this story to your library. We will be posting announcements, updates, and much more!

Belki bir gün denk gelirsiniz buraya diye yazdım. Yoksa yazım sürecinde okuyanı yoktu...

"Kaan" "Kaan sana kurban olsun" dediyinde kendinde olmadığını anladım. İçmişti! "İçki mi içtin?" sordum yinede.. "Seni istiyorum" duyduğum kelimeyle dünyam yıkıldı. "Benim olmanı istiyorum" Hayır yapamazdı dimi? Bana zorla dokunamazdı? Hemen panikle kollarından çıkmaya başladım ama o beni kendine daha da bastırdı. "Kaan" "Şşh" elini dudağıma koyarak susturdu beni "söz acımıycak" diyerek üstüme çıktı.