چیرۆکێــکی (کوردیە) باس لەلایەنە تایکەکەی کورد ئەکات بـۆچی تەنها من ئەرێی... من بـچوک نیم بۆ ئەو هەموو ئازارە بەسە تکایە هەڵەی باوکمە بۆ دەبێت من باجی بدەم بۆچی.؟؟ لەڕاستیەوە وەرگیراوە هەموو مافێکی بۆ خــۆم دەگەڕێـــتــەوە بـــردنی هەر بیرۆکەیەک لێی قەدەغــەیــە لەگەڵ ڕێز یانــ شــەڕ بـــکە یانــ قبـــوڵی بکـــە کــــە شەرتــ کـــرد چاو نــەترســ بـــە کـــە قـــبوڵتـــ کـــرد خۆتــ کـــۆنتڕۆڵ بکــــە

ئەگەر هەموو جیهان باسی ئەوە بکات هاوڕێی بونی هەیە باوڕی پێ ناکەم! ماهی،بێ گوناهـ..هاوڕێکەی وای لێدەکات خەیاڵی بونی کەسێک بکات هەر بونی نیە! تەنانەت وای لێدەکات توشی حاڵەتی دەروونی بێت هەموو کەس بە نەخۆشێکی شێتی بزانن🖤! {چــیرۆکــێکـی کــوردیــە} بهێڵە با هەر ئەوە بێت کە خـودا دەیەوێت لەوانەیە هەر ئەوە بێت کە دڵت دەیەوێت

"Teslim oluyorum Asena Üzer sen kazandın" arkasını dönüp giderken "Yanılıyorsun Savaş Özer. Belki beni öldürmedin ama sen kazandın"

Malen Alexander Hart, geçmişi geride bırakmak için değil, onu baştan yazmak için döndü. Planları kusursuzdu, her adım hesaplıydı. Ta ki... Tüm dengeleri sarsan o beklenmedik karşılaşma, onu kendi oyununda kuralları yeniden yazmaya zorlayana dek. Hera Baybars, sessizliğini kalkan gibi kullanan bir kadındı. Ama bazı sessizlikler, en yüksek çığlıktan daha derin izler bırakır. Geçmiş, her adımda biraz daha yaklaştı. Zaman, her bakışta biraz daha yavaşladı. Ve artık hiçbir şey planlandığı gibi gitmiyordu. Bu hikâyede herkesin kendi savaşı var. Bazıları kazanmaya, bazıları sadece hayatta kalmaya çalışıyor. ( Arkadaşlar ilk bölümlere göre hemen yargılamayın olay zaten daha sonradan başlayacak lütfen okuyun daha sonra da fikirlerinizi yazınnn ) Kitap çalıntı falan değildir tamamen benim kurgumdur.

536: KARANLIĞIN KALBİNE DÖNÜŞ ​"Gelecek, sadece bir saniyelik bir hatayla geçmişin külleri altında kalabilir." ​Türkiye'nin en seçkin üniversitesinde, bilimin zirvesinde bir gün... Sare ve beraberindeki altı kişi, sadece bir projenin tanıtımı için oradaydılar. Ancak yasak bir dokunuş, laboratuvarın soğuk duvarlarını parçalayıp zamanın dokusunu yırttı. Mavi bir şimşekle savrulan yedi genç; bildikleri her şeyi, sevdiklerini ve modern dünyayı bir saniyede kaybetti. ​Gözlerini açtıklarında karşılarında ne teknoloji ne de tanıdık bir yüz vardı. Sadece ufku kaplayan kızıl kumlar ve güneşin yüzünü gizleyen zehirli bir sis bulutu... İnsanlık tarihinin gördüğü en büyük felaket yılı: M.S. 536. ​Yedi Kişi, Tek Bir Kader. ​Bir yanda hayatta kalma içgüdüsüyle hareket eden Batuhan, diğer yanda vicdanıyla savaşan Sare ve modern imkanları olmadan can kurtarmaya çalışan Doktor Eylül... Volkanik kışın dünyayı dondurduğu, medeniyetin can çekiştiği bu karanlık çağda; ellerindeki tek silah, gelecekten getirdikleri bilgileri. ​Barbarlığın ve kıtlığın hüküm sürdüğü bu ilkel dünyada, yedi modern savaşçı tarihin akışını mı değiştirecek yoksa o karanlığın içinde yok mu olacak? ​"Zamanın bizi sildiği yerden, biz tarihi yeniden yazmaya geldik."

Her gece aynı saatte uyanıyor. 03:13. Saatler o anda duruyor. Aynalar gecikmeli yansıtıyor. Ve fısıltılar, onun adını biliyor. Uykusuzluğun yan etkisi mi, yoksa geçmişin ödemesi mi bilinmez... Ama Karanlık Saat başladığında gördükleri, hatırlamak istemediği bir gerçeği tekrar tekrar önüne seriyor. Bu saatte kimse ölmez. Ama herkes bir parçasını kaybeder. Apartmandaki saatler sustuğunda, yalnızca onun odasındaki tik tak sesi duyuluyor. Ve her gece, biraz daha eksiliyor: anılar, yüzler, zaman... Gerçek ile hayal arasındaki çizgi silinirken tek bir soru kalıyor: Eğer karanlık senin içindeyse, kaçabilir misin? Karanlık Saat... Uyuyamayanların değil, hatırlamaktan kaçamayanların zamanı.

Bazı in­san­lar ka­ran­lık­tan kor­kar. Ba­zı­la­rı ise ka­ran­lı­ğın ta ken­di­si olur. Zümra...Geç­mi­şi kanla ya­zıl­mış, ruhu par­ça­lan­mış bir kadın.Çocuk yaşta kay­bet­tik­le­ri, onu insan ol­mak­tan uzak­laş­tır­dı; ge­ri­ye sa­de­ce öfke, acı ve in­ti­kam kaldı. O artık bir avcı. He­de­fi ise sı­ra­dan in­san­lar değil...Dün­ya­nın en kirli, en ka­ran­lık yüzü. Kadın ti­ca­re­ti, kirli iliş­ki­ler, güç sa­vaş­la­rı ve iha­net­ler­le örülü bir dü­zen­de; Zümra kendi ada­le­ti­ni kur­ma­ya ka­rar­lı.Ama her adım­da kar­şı­sı­na çıkan ger­çek, onu tek bir so­ru­ya sü­rük­lü­yor: "Te­miz­le­di­ğim şey ger­çek­ten pis­lik mi... yoksa ben de o ka­ran­lı­ğın bir par­ça­sı mıyım?" Geç­mi­şin sır­la­rı bir bir or­ta­ya çı­kar­ken, düş­man ile kan bağı ara­sın­da­ki çizgi si­li­ni­yor.Aşk, nef­ret, tutku ve iha­net iç içe ge­çi­yor. Ve savaş baş­lı­yor... Bu hi­kâ­ye­de masum yok. Ka­za­nan yok. Sa­de­ce ha­yal­le­ri ölen­ler var.

"Bazen hatırlamamak, hatırlamaktan daha çok acıtır..." Işıl, hayatının en karanlık anlarından birinde gözlerini açar. Hafızasında büyük bir boşluk, kalbinde ise sebebini bile bilmediği bir sızı vardır. Geçmişine dair hiçbir şey hatırlamıyordur. Kim olduğunu, ne yaşadığını, kime güvenip kimden kaçması gerektiğini... Her şey bir bilinmezliğin içinde kaybolmuştur. Ancak kader, gerçeklerden kaçmasına izin vermez. Her adımda geçmişe dair yeni bir parça ortaya çıkar ve bu parçalar, onu saklanan büyük sırlarla yüzleşmeye zorlar. Hafızasını kaybetmek, sadece başlangıçtır... Aşkın en karmaşık hali, dostlukların en çarpıcı yüzü, kaybolmuşluk hissinin en derin sancısı bu hikâyede sizi bekliyor. Işıl'ın zihnindeki sisler dağılırken, okur da onunla birlikte gerçeği arayacak. Peki, her şey hatırlanmaya değer mi? Yoksa bazı anılar, sonsuza dek karanlıkta mı kalmalı? Geçmişle yüzleşmeye, yürek burkan sırları keşfetmeye ve aşkın en sarsıcı halini deneyimlemeye hazır olun. "Hafıza, bazen kalpten daha çok yara taşır..." (Kitabım hakkında bana geri bildirimlerde bulunursanız çok sevinirim. Şimdiden teşekkür ederim.🤗) ~Sunofsea~