Mihray Akyiğit: Son kez soruyorum! Ağar, sen misin? +051 347.. .. : Hayır! Kocan değilim. Ama olmam yakındır!

Okulun zengin, şımarık çocuğu Ersan ve okul birincisi Aslıhan. BU HİKAYE 13/09/2024 TARİHiNDE YAZILMIŞTIR Bölüm içerikleri kısa, sayıları ise bundan dolayı uzundur. Sık aralıklarla bölüm gelmektedir.

Polislərdən nifrət edən Humay və polis zabiti Alaz!

Hər şey o qədər qəribə və yad gəlir ki... Həm də bir o qədər həyəcanlı. Mən, bir anda özümü 1918-ci ilin Bakı şəhərində tapdım. Necə oldu? Niyə bu zaman? Mən kiməm? Bu suallar bir-birini izlədi, amma cavabları tapmağa çalışarkən, içimdə bir sevda, bir inam yaranmağa başladı. Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin o qısa amma qürurlu illəri mənim içimdə bir həyəcan buraxdı. Vətənimin müstəqil olduğu, öz gücünü və sevgisini tapdığı bir dönəmdə, mən də bir parçası oldum. Təsəvvür edin, qarşımdakı türk əsgəri, o anı yaşadan kişi, hər addımımla yanımda. Hər şey bir yuxu kimi olsa da, içimdəki hisslər gerçəkdi. Azadlığın nə olduğunu anladım, həm də məhəbbətin. Bəlkə də bura gəldiyimdə, zamanın nə qədər kövrək olduğunu görmədim. Amma hər şeyin bir sonu və yeni bir başlanğıcı var. Mənim yolum da bu başlanğıcın içindəydi. Vətən, sevgi, mübarizə - bunlar hər birimizin içində gizlidir. Mənim içimdə isə Cümhuriyyətin adı və məhəbbətimin adı var. Bakı bu gün mənim üçün bir yerdən daha çoxdur. Bu, tarixin, mübarizənin, azadlığın və ən önəmlisi - sevdanın izlərini daşıyan bir şəhərdir. Hər addımda, hər an, bu sevdanın içində daha da da dərinə gedirəm.

*baba-kız / ikinci şans --- Kurduğu ve uymazsa ölecek gibi hissettiği aksamaz düzenine ansızın dahil olan kızından sonra hayatı baştan başlayan bir adam... --- '250125

Okullarına saran bir itiraf sayfası; daha çok insanların kişisel hayatlarını ortaya döken bir itiraf sayfası... Sıradaki hedef sizin okulunuz olsaydı? Arkadaşları ile birlikte okulun itiraf sayfasını yöneten kişiyi bulmaya çalışan Seren, kendisini bekleyen bir çok şeyden habersizdir. ⚠ Kitap içerisindeki her diyalog ve itiraf gerçekliğe dayanmamaktadır.

Yks'de panik atak geçirip mezuna kalmak zorunda kalan Laden, abisinin arkadaşı olan Dinçer'den koçluk almaya başlar. Yeni yılı yalnızca sınavdan ibaret değildir; cevaplanmamış sorular, saklanan gerçekler ve geçmişten gelen gölgeler, hayatını tahmin ettiğinden çok daha fazla değiştirecektir.

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? ​Hayır, soruyu değiştiriyorum. ​Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek olmuştu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin başka bir açıklaması olamazdı. ​Tek bir sorun vardı: Bu adam, Grondal Krallığı'nın korkulu kabusu Lord Loki'ydi. ​2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak bir Lordla karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki? ~~~ Biri bana iki gün önce okuduğum bir kitap karakteriyle karşılaştım dese, aklını oynattı sanırdım. Şimdiyse burada durmuş, bir hayal ürününe gerçek dışı olduğuna ikna etmeye çalışıyordum. Hayat gerçekten olağandışı. Kitaplarda okuduğum fantastik dünyalar, büyülü krallıklar ve efsanevi kahramanlar bir anda gerçek olmuştu. Prens Loki, Grondar'ın karanlık ormanlarından çıkıp, benim sıradan dünyama adım atmıştı. Böyle söyleyince kulağa ne kadarda masalsı geliyor öyle değil mi? Ama bu ne bir peri masalıydı, ne de Loki beyaz atlı prensdi. O, karanlık evrenin gölgesinde yaşayan bir varlıktı. Bilinmeyen, lanetli ve yasaklanmış olanın ta kendisiydi. Nefretin vücut bulmuş haliydi, kalbini kumara yatırmış, ruhunu karanlığa teslim etmiş bir iblis. #romantizm 1

"Bak şimdi," koltuktan yavaşça kalktı. Şu an tepemde dikiliyordu tam olarak. "Zaten evde fazla durmuyorum, okul çıkışı işe gidip gece yarısı eve dönerim. Bir yedek anahtarım var, onu sana vereceğim. Kendine bir iş bulup sana yetecek kadar birikim yaptıktan sonra ayrılabilirsin. Sonsuza kadar burada kalacağını düşünüp iş fikrinden vazgeçme." "Öyle bir şey düşünmüyorum zaten, en kısa sürede çıkarım." Yüz ifademi göremiyordum ama kaşlarım çatılı şekilde ona bakarken umarım sinirli duruyorumdur. "İyi, eve arkadaşlarını getirmek yasak. Evi dağınık bırakmak yasak. Kira ve faturalara destek olmana da gerek yok. Yüksek sesle müzik dinlemek de yasak. Komşulardan tek bir şikayet alırsam bozuşuruz." O, ev hakkındaki kuralları bir bir sıralarken yüzüne şaşkınlık ve sinirle karışık bir ifadeyle bakıyordum. Bu çocuk beni ne sanıyor, 10 yaşında falan mı? Bu yasaklar ne ya? "Sen beni 10 yaşında falan sandın herhalde. 18 yaşındayım ben, on sekiz. Bunları söylemene gerek yoktu." Sanki aklına yeni bir şey gelmiş gibi tekrar konuşmaya başladı. "Yaşını söylemişken, senden 3 yaş büyük sayılırım. Bana abi desen iyi olur." "Birincisi, 19 olmama çok az kaldı. Yani mantıken 3 değil 2 yaş büyüksün. İkincisi, zaten abi diyorum, abi." ❀࿐ Siz: isteyim ben cikcam birazdan Tuğra Abi: ne işi amk işe mi girdin sen neden haber vermiyorsun Siz: abi ne bileyim unutmusum bugun soyleyecektim zaten eve gelince niye sinirleniyosun ki hemen Tuğra Abi: çok normal değil mi sinirlenmem aq haber vermeden başına buyruk davranıyorsun nerede işe girdin sen ne kadar güvenilir bir yer biliyor musun bunları Siz: iyi misin tugra sen az sakin olsana Tuğra Abi: tugra abiye noldu Siz: kurabiye oldu