"Bazı kalpler kırılmazdı; sadece kimse duymasın diye sessiz atmayı öğrenirdi." "Kardelen, herkesin imrendiği hayatın içinde kendini yavaş yavaş kaybediyordu. Ailesinin sevgisiyle baskısı arasındaki çizgi silinirken, dostlukların ardındaki sırlar ve hiç beklemediği bir aşk ona tek bir şeyi öğretecekti: Bazı kalpler kırıldığında parçalanmaz, değişirdi." 🍂

Dünya'nın en kaliteli gerçek ailem kurgusu yazan yazarın bie diğer müthiş kitabına hoş geldiniz😎 Mizah-dram hepsi bir arada. Keşke baskası böyle yazsada okusam diyorum o yüzden çok şanslısın pıtırcık.

❝Bende iki sevdanın ucu, bucağı yok, Kaza. Gönlümü almışım elime, ikiye bölmüşüm; sonu, sınırı olmayan iki sevgi sığdırmışım o iki parçaya.❞ ❝Neymiş onlar?❞ ❝Biri vatan, diğeri sen.❞ ★ KURGU, VATAN İÇİN CAN VEREN, MİLLETİNİ KORUYAN ASKERLERİN HATIRASINA YAZILMIŞTIR. GERÇEK ASKERİ OLAYLARDAN VE BİLGİLERDEN BAĞIMSIZDIR. DURUMLAR, OLAYLAR VE YERLER DEĞİŞTİRİLEREK YAZILMIŞTIR. KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMİYLE YANSITMAZ.

Los Angeles'ın yeraltı dünyasında bozulan düzeni yeniden düzeltmeye gelen Salvatore ailesinin hikayesi.

Hani papatya falına bakarken son kez "seviyor" dersin ve elindeki papatya sapında son bir yaprak kalır ya. Hayatım o yaprağın sapına tutunduğu yerde başlıyor benim. Çaresizlik ve umut arasında gelgitteyim sürekli. Koparmak istemezsin ama başka da çaren yoktur. "Sevmiyor" demek istemezsin ve umut etmek istersin ama, başka yolun yoktur ya hani. O yaprağı üzgünce koparırsın, "sevmiyor" diyerek. O yaprağı umutsuzca koparmak için çıkmıştı o terasa. Koparmak istedi o sonuncuyu. Ta ki, bir papatya tarlasını görene kadar... "İstediğin kadar dene" dedim, "Sonunda hep 'Seviyor' çıkacak" Hayata bir anda bileğine takılan kelepçeler sayesinde yeniden ve zorla dönen İlayda ve kelepçenin diğer bileğinde onu hayata döndürmeye çalışan yabancı adam. Yabancı mı? Peki neden aslında onu çoktan tanıyormuş gibi hissetti? Not: Hikaye int¡har konusu işlediğinden dolayı yetişkin içerik olarak kaydedildi. Argo ve küfür çok az kullanılmakta olup, 18+ sahneler içermemektedir. "Zorla Güzellik" serisinin ilk kitabıdır. Seri bağımsız okunur.

İnsan ne dilediğine dikkat etmeli, zira kalbinden geçen iyi ya da kötü hiçbir dilek gerçekleşmeden peşini bırakmaz, derler. Ben, ölüm diledim. Bir ölümle başladı her şey. Bir başka ölüm onu izledi. Ve bir diğeri...

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Bu kitapta Oğuz ölmüyor. Bestegül ve Oğuzun metrodan çıktıktan sonrası anlatılıyor.

Hikayenin başkahramanı Ediz, rutinler içinde hapsolmuş, geçmişiyle yüzleşemeyen bir karakterdir. Ancak tiyatroya yeni başlayan stajyer Arsu'nun gelişiyle, Ediz'in iç dünyasında bastırdığı duygular ve kimlik sorgulamaları yavaş yavaş su yüzüne çıkar. Hikaye, düş ve gerçeklik arasındaki geçişlerle psikolojik derinlik kazanırken, "gerçeklik", "maske", "yazgı" ve "sahne" kavramları etrafında felsefi sorgulamalara kapı aralar. Ediz'in hikayesi, yalnızca bireysel bir dönüşüm değil; aynı zamanda sistemin içinde yitip giden birinin hikayesidir