inneffable3
Çocukken okuduğum tüm kitaplarda hikayenin sonunda iyiler kazanır, kötüler kaybederdi. Ve kötüler dışında herkes mutlu mesut yaşardı. 'Bir varmış bir yokmuş...' diye başlayan her masalın sonu, 'Ve gökten üç elma düşmüş; biri anlatana, biri dinleyene, biri de bu masaldan ders alana.' diye biterdi. Fakat büyüdükçe nefret ettim o hikayelerden, masallardan. Hepsi yalandı, ne iyiler kazanırdı, ne mutlu sonla biterdi gerçek hayat. Tek kazanan kötülerdi.
Ve bu hikayenin daha başıydı ama...
Gökten üç elma düşecek;
Biri anlatana,
Biri dinleyene,
Biri de bu hikayeden ders çıkaracak olana.