Yıkım ve Yara. Bu iki dost insanoğlunun hayatını ne kadar etkileyebilir? İki doktor. Beş hasta. İki Psikiyatrist yarası derin beş hastasını özel bir eve yerleştirir. Zaman geçtikçe hastaları inceleyen ve gidişatlarını basına yollayan doktorlar evde çıkacak karmaşalardan ve aşk meselelerinden bir haberdir. Zaman ilerledikçe iş yalnızca bir psikiyatrik deney olmaktan çıkar. (...) "Yetişkinlik çocukluğun eseridir." Demiştim zamanında. Kimse ciddiye almamıştı. "Yaralı insan çabuk bağlanır." Demiştim sonra. Bu kez herkes ikna olmuştu. Bu evdeki herkes içinden bir şey bulmuştu çünkü... Yazardan: Her hafta cuma günü yeni bölüm!!!

Altı kardeş, aynı evde yaşayan çocukluk dostlarıdır. Kardeşlerden ikisinin aşık olması ile denge bozulacağından dolayı bu aşk hep gizli kalmak zorundadır. Fakat seneler sonra kardeşlerden biri diğerlerine ihanet edet ve evden atılır... seneler sonra şehrine dönen Hayal İzci ise şehirdeki ilk gününde kardeşleri ile karşılaşır... Yazardan; HER HAFTA SALI GÜNÜ YENİ BÖLÜM.

"Dokuz aylık varlığına alıştığım gibi on yedi yıllık yokluğuna da alıştım." Sezai Cakalı ve Fazıl Ender... İki yakın dost... Ta ki birinin hırsları diğerinin varlığına son olana kadar. Figen Eza Cakalı, oldukça durağan ilerleyen hayatına yediği darbeyle tüm dengesini şaşırır. Geçmişinde yeri olduğunu ima eden bir adam, babasını kaçırıp evini dağıtırken tek çaresi o adamın peşinden gidip ailesini ayakta tutmaya çalışmaktır ama bilmediği bir şey vardır: Keskin Han Ender, onun küçüklüğünün tek bir kısmına değil, tamamına aittir. Onu hatırlamayan Figen ise Keskin'i tamamen düşman safta görmeye başlamış, geçmişinin ihanetiyle yüzleşeceğinden habersizce babasını savunmak için canını ortaya koymuştur. Bu kitap iki dostun ihanetinin hikayesi. Bu kitap Fazıl'ın sırtından bıçaklanışı, Füsun'un çaresizliği, Keskin'in unutuluşunun satırlara dökülüşü ve bu kitap Figen'in oyun arkadaşına Eza oluşunun kelimelerle canlanışı... Bu hikaye rüzgar güllerinin dahi boynunu büken bir unutuluşa şahit olmak isteyenlerin yuvası.

"Seni ne kadar uzun zamandır beklediğimizi biliyor musun? sen bizim eksik olan parçamızsın..."

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.