Küçük kız, elindeki papatyaya konan kelebeğe kocaman olmuş gözlerle baktı. "Anne bak keyebek" İçten bir şekilde gülümsedi genç kadın. Parkın az ilerisindeki banklardan birine oturmuştu. kelebeğin konduğu yerden uçmasıyla kaşları çatıldı küçük kızın "Keyebek! Buyaya gey hemen" diye bağırıp kelebeği kovalamaya başladı "Yağmur! Çok uzaklaşma" diye seslendi kadın kızının arkasından. Yağmur yaşıtlarına göre fazla enerjikti. Karı koca "Hep böyle kalırsa Allah yardımcımız olsun" diye geçiriyorlardı içlerinden Kadının yüzündeki tebessümü bölen şey ise karnında hissettiği ani sancıydı. Buna anlam veremedi. Doğuma daha 3 ay vardı ve bu sancı hiç normal değildi Sancı her saniye katlanarak arttı. Kadın yerinde iki büklüm olurken dudaklarından dökülen inlemeye engel olamadı "Ahh!" Çevredeki üç beş insan kadının etrafında toplanırken onun bakışları kızını aradı. Neredeydi bu kız?! "kanaması var!" diye bağırdı çevredeki kadınlardan biri Doğum için daha çok erkendi Acı katlanılmaz bir hâl alırken bilincinin yavaş yavaş kapandığını, gözlerinin karardığını hissetti...

☙ Eylem sandığı hayat, baştan sona inşa edilmiş bir yanılsamaydı. On yedi yıl boyunca ona öğretilen her şey, kendi varlığını maskelemeye yönelikti. Sevgi, disiplin ve bağlılık görünümlü bir düzenin içinde büyüdü. Ama bir telefonla her şey değişti: Bebekler karışmıştı. Eylem artık Derin Altaner'di. Altanerler, servet ve itibarın sınırlarını kendi kurallarıyla çizen bir aileydi. Modern, güçlü ve titiz. Ama aynı zamanda kuralları sert, ilişkileri hesaplıydı. Üçüzleri, bir erkek kardeşi ve üç abisi arasında, Derin'in her adımı gözlemleniyor, her davranışı ölçülüyordu. Evde hiçbir şey tesadüf değildi; sessizliklerin, bakışların ve ritmin kendine özgü bir dili vardı. Derin, geçmişte öğrendiklerinin yetersiz olduğunu fark ederek yeni bir denge kurmak zorundaydı. Sadece hayatta kalmak yetmeyecek; burada kendine ait bir yer yaratmak, dikkatle ve ihtiyatla inşa edilecek bir stratejiydi. ☙ ❝Beni başka birine dönüştürmeye çalışabilirsiniz, ama kim olduğumu asla unutturamazsınız.❞

Liva Marsel.

Gün Güzeli. Sabahın ışıklarıyla doğan güzellik, Efsun Tanseli. * "Bugünün tarihi yok. Bugün 4 Mart. Durun lütfen bu öylesine bir tarih değil, bugün ölüm demek, bugün kayıp demek. 4 Mart. Kayıp ve ölüm. Afra ve Efsun demek." Öylesine değildi bu konuşmalar yazılmalıydı tarihte kalmalı unutulmamalıydı. 20 yıl. Onca yıl. Kayıplar. "Efsun Tanseli, hayır. Berfu Ergün. Çizin altını, Efsun değil artık Berfu. Karalayın Tanseli'yi yazın üstüne Ergün. Yok edin Efsun Tanseli'yi, ben Berfu Ergün." *

Klasik ama bir o kadar klasik olmayan bebekler karıştı hikayesi

Saye PUS yıllar sonra ailesiyle tanışır. Kimliğine bile yeni kavuşmuş genç kız aile kavramına alışabilecek mi? *Abi konulu kitap*