Bazı aşklar vardır... Adı anılmaz, hikâyesi anlatılmaz, sonu bilinmez. Ama o aşk, gecenin bir köşesinde sessizce çöker insanın içine. Ben de öyle bir aşkı, sustuğum her anı ve içimde biriken tüm kelimeleri bu sayfalara döktüm. Bu kitap, bir aşkın bitişini anlatmıyor; bir kalbin hâlâ atışını, hâlâ sevmeye devam edişini anlatıyor. Sesini duyuramayanların, "Gitme" diyemeyenlerin, ama yine de her gece aynı isme dua edenlerin fısıltısıdır. Buradaki şiirler bir hikâye gibi sıralanmış olmasa da, her biri bir geceye sinmiş bir parça taşır: biri yastığa düşen bir gözyaşı, biri içten içe çırpınan bir haykırış, biri hiç gönderilmeyen bir mektubun ilk cümlesi... Bu kitapta bir kadının kalbi var: unutulmuş değil, unutamamış biri. Sevilmemiş değil, eksik sevilmiş biri. O yüzden sustu. Çünkü bazı acılar haykırılarak değil, yavaş yavaş, geceye sığınarak yaşanır. Ve bazı sevdalar başkalarına anlatılmaz... sadece geceye saklanır. "Geceye Sakladım Seni", kendine sakladığın birini, geceye emanet eden herkes için yazıldı. Okuduğun her satır, belki senin de sakladığın bir parçanı bulacak, belki de gecenle daha yakın bir fısıltı kuracak.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları başta olmak üzere vatan uğruna şehit düşen tüm kahramanlara ithaf edilen bir kitaptır. _________________________________________________ "Ve... Kahramanlar can verir yurdu yaşatmak için!" diye haykırdı Tomris. ---------------------- Ben Tomris Çakır bu da benim hikayem okumaya hazır mısın? ___________________________ KİTAPTA BULUNAN KİŞİ, KURUM VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEKLİĞİ YANSITMAMAKTADIR.

anonim: Güzel gözlü kız, mutluluğun mutluluğum ne olur mutlu ol. Bir anonim hikayesi.

Arden ve Derin'in hikayesi. Ayrı büyüyen ikiz kardeşlerin yıllar sonra 24. Yaş günlerinde yollarını tekrar kesiştiren ölüm oldu.

"Bazı izler silinmez... Bazı geceler asla bitmez." Ben Komiser Asena Korkmaz. Bir gecede hayatım ikiye bölündü: Derin'den önce ve Derin'den sonra. Kardeşimin ölümü bana söylendiği gibi bir kaza değildi. Onun bedenine kazınmış işaret... Daha önce öldürülenlerin taşıdığı o lanetli simgeyle aynıydı. Birileri bizi sessizliğe zorladı. Birileri gerçeğin üzerini örtmeye çalıştı. Ve birileri, benim de pes edeceğimi sandı. Ama yanıldılar. Ben susarsam, Derin'in sesi tamamen yok olacak. Ben susarsam, o karanlığın içindeki katil bir sonraki kurbanını seçmeye devam edecek. Bu yüzden susmayacağım! Dosyalar kapatılsa bile izler kapanmaz. Gölgeler saklansa bile hakikat mutlaka kanar. Ben o kanın izini takip ediyorum... adım adım, nefes nefese. Her cevap, yeni bir yalanı açığa çıkarıyor. Her adım, beni daha karanlık bir gerçekliğe çekiyor. Ve bir soru, bütün gecelerin üstünde asılı duruyor: Gerçek ortaya çıktığında... onu taşıyabilecek misin? Karanlıkla savaşmanın bedelini herkes ödeyemez. Peki sen... okumaya cesaret edebilecek misin? .... Gecenin karanlığında göz göze geldik. Katil... önümde duruyordu. Yüzünün yarısı şapkasının altına gizlenmişti. Buna rağmen onu tanımıştım. "Sen.." dedim titrek bir sesle. "Burada ne yapıyorsun?" Cevap vermedi. Sadece bir adım attı. Ve o an anladım ki: bu gece hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.. Yazılım tarihi =06.24.2025 Salı

‎Bazı anlar vardır... Zamanın akışında kaybolup gitmeyecek kadar güçlü anlar. Ne kadar kendini soyutlasan da, ne kadar sessizleşsen de içindeki yankısı asla susmaz. ‎ ‎Zaman her şeyin ilacıdır, derler. Gün geçtikçe unutulacağı düşünülen şeyler, zamanla daha da belirginleşir; gülerken bile içinde kanayan bir yaraya dönüşür. ‎ ‎Ve bir gün, gerçekler yüzüne tokat gibi çarpar. Geçmiş, geçmemiştir aslında. Sadece saklanacak bir yer bulmuştur... Göğsünün tam ortasında, yüreğinin uçurumunda...

Nabzına baktım zayıftı ama ölmemişti iki yerinden vurulmuştu çok kan kaybediyordu. Yardım çağırmam gerekiyordu ama telefon burda çekmiyordu bile. Sonra biri kolumdan tuttu korkudan bağırdım. " Kim...kimsin sen" askerdi konuşan. " Benim adım Leyla merak etme sana yardım edeceğim ama telefon burda çekmiyor. Gidip yardım bulmam lazım" bana baktı nefes alış verişi güçlük çekiyor gibiydi yarası ağırdı uyanık olması mucize gibi bir şeydi. "Şimdi izin ver gidip yardım getireyim" ayağa kalkıp gidecekken yine tuttu beni "Buraya nasıl geldin bilmiyorum ama burda kolay kolay kimseyi bulamazsın kumral kız " Benim kumral olduğumu bu karanlıkta nasıl görmüştü..... Binbaşı Kerem Öztürk & Leyla Seyhan

Eylem: Sinirliyken içinden başka birinin çıktığını söylüyorlar. Eylem: Gözlerin o kadar siyah oluyormuş ki kimse birkaç saniyeden fazla bakamıyormuş. Eylem: Biraz saçma geliyor kulağa ama inanmak istiyorum. Eylem: Şu an gerçekten bir gönülkırana mı yazdım? (Görüldü) Atalay: Senin sorunun ne? Atalay: Madem bir gönülkıran olduğuma inandın bana neden yazıyorsun? Eylem: Öyle misin? Atalay: Seni neden alâkadar ediyor? Eylem: Kalbimi kırmanı istiyorum.