" Ben bir göçmen kızı gördüm ruhu ölü, kanatları kırık ,gözleri toprak ,saçları seher yeli " "Ben bir Karadeniz yağızı gördüm yüreği efkar , kolları huzur,gözleri gök yüzü" Karadeniz şahit oldu gök yüzüyle toprağın esen yel misali aşkına.

mecburdum İki hecelik bir kelime, aşkı kül etmeye yeter miydi? Oysa ki bu kelime, Ateş'i derbeder etmeye yetiyordu. Sinirden, iki eliyle ardı ardına vurdu başına adam. Bir şarkının en güzel noktası diye adlandırdığı ses, şimdi ölüm fermanıydı. "Sus lan, sus!" Genç adamın yanan yüreğinin feryadıydı bu. Bir adım yaklaşmak istese de kadın, adam bir adım geriledi, usulca başını iki yana salladı, işaret parmağını kadına uyarır gibi sallayıp dedi ki: "Başkasının yüz tutmuş ellerinle sakın dokunma bana, seni buna pişman ederim." Sırat köprüsünden çoktan dönüşmüştü bu aşk; ölmüştü, ama toprağa hasretti...

Bir kadının feryadı iki adamın hükmüydü.

TANITIM Kaplumbağa gibi dışını sert zırhlarla örmüş... içinde yumuşacık bir kalp bırakmış erkek... Pars! O, bilinen Müjde Aklanoğlu erkelerinin en merhametlisi... 36 Yaşında, kendiyle barışık, vicdanı kuvvetli bir iş adamı... Tek varlığı erişilemeyecek kadar büyük olan serveti değil; Annesi...! *** Sessizliğini sert bir duvar gibi önüne çekmiş... İstiridyenin içinde sakladığı kıymetli bir inci gibi, bilinmezlik ve eşsizlik kuşanmış sessiz prenses... Asmin! Gözleriyle haykırmayı bile unutmuş, itaatkar bir evlat... Ezik değil, sadece sevgisizlikle durgunlaşmış... Susmayı kendine erdem edinmiş gencecik bir kız... Hayatın onlara için hazırladığı sürpriz bir kaza... Ve onun getirisiyle birleşmiş plansız bir evlilik...

Bu Kitabın açıklaması yok. Çünkü öyle bir kurgu ki, her anı heyecanla yazıldı ve macera, aşk, tutku, sır, ara sıra komedi yakanızı bırakmayacak. Arka kapak yazısını okuyarak merakınızı köreltmeyeceğim, her bölümü okuyup bunu siz keşfedeceksiniz.

O, ASLA AŞKA İNANMAZ VE ARKASINI KİMSEYE DÖNMEZ... Kör bir adam! Elim bir olayda, tam en deli çağlarında gözleriyle beraber ailesini kaybetmiş... Nazik ama uysal değil; dediğim dedik, kontrol manyağı, aşktan dili yanmış, arkasından iş çevirenlerden sıkılmış, çevresinden bıkmış ve taze bir nefes arayışında. Onu da karşısına Talih çıkardı! O, KALBİNİN KIRILMASINA ASLA MÜSAADE ETMEZ... Kendini güzel görmeyen dünya güzeli bir kız: Dilbaz, inatçı, masum aynı anda öfkeli... O kadar fevri ki, Arda'yla tanışmasının sebebi de bu oldu. Hazal, gururlu olduğu kadar cesur ve zeki bir kızdır. Ailesinin aşırı ilgisinden ve sürekli evde pineklemekten sıkıldığından, bir proje üstünde çalışmaya başlar ve tam teslim zamanı geldiğinde hastalanır. Projesini arkadaşının teslim etmesine karar verdiğinde ise hayatının en büyük hatasını yapmıştır. Ve tüm hayalleri suya düşer. Ta ki bu öfke nöbetinde, sahilde bağıra çağıra oturduğu banktaki Kör Adamı sapık sanarak polise şikâyet edene kadar. O Kör bir adamdı... Hazal'ın deyimiyle: "Görmeyen gözlerin gören sahibi!" Hazal Arda'nın isteklerine ve yol gösterimine uyum sağlarken, onun kadim dostluğundan ve üzerine titremesinden haz almaya başlar. Onu gibi ulaşılmaz, yakışıklı bir CEO'nun yanında eğitim görmek en büyük şanstır... Yaşadığı tüm zorluklara rağmen onun dostluğu şahane bir hediyedir... Ta ki yaptığı mini minnacık bir sakarlıkla, her şeyi tepetaklak edip, adamın dikkatini çekene kadar! Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır!

Bir Rüya ne kadar gerçek olabilir? Gece Rüyanda görüp, yüreğini hoplatan uyuz olduğun yakışıklı serseri Komiser, sabahında karşına eli kanlı Katil olarak çıksa, ve sana hayatının en büyük gerçeğini sunsa, ne yaparsın? Her şey zaten karmaşık olmuş, hayaller ve gerçekler birbirine karışmışken, bir de üstüne onun gönülsüz tutsağıyken, istekli esiri olursan... Rüya hayatı boyunca tek bir amaç için yaşayan hayalperest bir genç kız, Mustafa onun hayatının erkeği ve düşlerinin tek sahibiydi...! Ta ki bir gece Rüyasında Şahin'i görüp, hayal gerçek olmuş haliyle sabahında karşısında bulana kadar... Sımsıkı bağlanmış büyük sırları ile, hayatının dengesini bozmak için çıka gelen eski dostlar ve hiç ummadığı anda yeni keşfedilmiş bir tutkunun renkli karmaşası aklını allak bulak ederken... Ahlâk kuralları ve onu zorbaca yanında alıkoyan adamın, çözülmesi zor sırları tarafından esir alınan Rüya, rehinesi olduğu tehlikeli adamın aslında gönüllü tutsağı olduğunu kavradığında, benliğini çepeçevre saran inkâr zincirlerini kırabilecek mi? Karşı karşıya kaldığı büyük tehlike, iki genci hayatları pahasına birbirine düşürdüğünde, bu çözülmesi zor gerçekle savaşabilecekler mi? Aralarındaki çekim, hayatları boyunca unutamayacakları maceralara yol açtığında, yeni filizlenen reddettikleri duyguları, yaşamları pahasına mücadele edecekleri büyük bir sınava tabi olduğunda, feraha çıkmayı başarabilecekler mi?

ISSIZ ADAM "Kıpraşmayı kes Ada..." "Demesi kolay... Burası çok rahatsız," derken adama hakaret ettiğinden habersiz, huysuzca inleyerek "Kalkamıyorum..." diye hayıflandı. Yekta alnındaki ince teri belirtircesine kaşlarını çatarak derin çizgiler oluşturduğu tenini kırıştırdı. Elleri genç kızın zarif hatlara sahip olan yanlarını buldu ve hafifçe kıpırdattı. Ada uysalca sessiz emre itaat etti ve usulca kalkmak isteyince ayağı uzun etekliğine takılıp sert bir şekilde adamın kucağına gerisin geri oturdu ve tıpkı kendisi gibi Yekta da garip bir şekilde inledi. Ada acısı geçince adamın sesine tepki olarak endişelendi, "İstemeden oldu.. Valla canını mı yaktım.. Bir yerin mi acıdı..." derken adam gözlerini sıkmış, dişlerini gıcırdatarak küfrediyordu. Ada adamın edepsiz küfürlerini duydukça kızarmayı geçti renkten renge girerek, "İstemeden oldu diyorum, ne kızıyorsun..." diye ağlamaklı sesiyle fısıldarken, Yekta kasıklarının üzerinde vahşi bir kedi gibi hırçınca kıpraşıp duran kızı elleriyle kucağına sabitledi ve hırsından kudurarak "Yeter artık, kıpırdanmayı kes yoksa elimden bir kaza çıkacak..." diye tısladı. "Ama bu odun parçası canımı yakıyor..." dediğinde Ada masumca, huysuzca kalçasını kıpırdatarak yerinden doğrulmaya çalıştı ve adam öyle bir sesle nefes aldı ki, kız gerçeği kavradığını belirterek yutkunurken, artık ölse nefes almazdı... Ve bedenindeki güç anladığı gerçekle iradesinden çekilince, aynı sertlikle tekrar aynı yere düştü. Lanet olsun... Üç kere değil bin kere lanet olsun! İşte şimdi hapı yutmuştu!

"Öyle bitirdin ki bendeki seni, dünyayı durdursan, cenneti vat etsen, ömrünü yoluma sersen artık affetmem seni. Ve öyle bir aşık olacaksın ki bana, ne yere koyabileceksin kalbini, ne göğe anlatabileceksin derdini... Yanacaksın Onur, nefes aldığın her saniye diri diri yanacak, söndürecek bir damla su bulamayacaksın. "

TANITIM TÜR: Romantik, Komedi Allah'ım, babamdan ve bir nevi kendini Nazi Subayı sanan ağabeyimin yardımcısı olan Nazi Nalan'dan beni kurtardığın için bana bu Şansı verdiğin için, şükürler olsun! " derken, başıma geleceklerden habersiz olan ben: Azra Şanslı; Aslında bugün öğrenecektim ki sadece Yarı Şanslı! Soyadımdan tamamen bağımsızmışım... Neyse- tüm itirazlarıma rağmen babamın iadesi taahhütlü, pullu, damgalı, süslü fiyonklu paketli; biricik prensesi olarak arkadaşının oğlunun şirketine sürünmeye-yerlere paspas çekmeye desek daha iyi- gönderilirken... Eti senin kemiği benim, diyerekten üzerimden kasaplığa soyunan babamı- bundan sonra bolca anacağıma ant içerekten- kapıdan içeri kırılası bacaklarımla adım atmış bulunmaktaydım. Makuz talihime merhaba! Başıma geleceklerin yarısını tahmin etseydim; NASA'yla iş birliğine girer maaşsız işçi olarak uzaya çıkardım, ekmek su istemez onlara destek çıkar çalışırdım ya da BK İklim Araştırma Biriminin Türkiye ayağı olur, yere dikey geçiş yapar; kendimi dünyanın çekirdeğinde imha ederdim. Zaten birazdan gitmek isteyeceğim tek yerde, yerin yarılıp beni bağrına basarak" gel kardeş sen de bendensin" diyerek çekirdeğine kardeşçe sarılmak istememden başka bir şey olamazdı.