24 Krallıktan gelen genç prens ve prensesler için kurulmuş bir Kraliyet Okulu. Ancak acımasız bir suikastçı kendini soyluları teker teker öldürmeye adamıştır. Kaçış yok. Teslim olmak yok. Oyuna hazır mısınız?

Basgiath War College is a hellscape, especially with that swirling relic up my arm. Fourth wing, second squad, flame section is the only way I'm getting through this. He's going to be the death of me. It won't be the dragons, it won't be the challenges, or threshing or the gauntlet. It'll be him. Whether I like it or not. ridoc gamlyn x oc garrick tavis x oc love triangle

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

Silah sesinin çok yakınımdan geldiğini duyunca eğilmek için hareketlendim fakat çok geçti. Sol omuzumdaki keskin acıyla birlikte inledim. Hadi ama şuan olmaz! Dik durmalıydım ki başardım. Hızla bir arabanın arkasına geçtim. Tek elimle, beni vurduğunu düşündüğüm keskin nişancının anlında delik açtım. Tatlı rüyalar canım. Deniz'e doğru koşan adamın boynuna atladım ve bir an bile düşünmeden kırdım. Ve sana da tatlı rüyalar. Omuzumdaki acı kendini hatırlatıyordu ve bu benim canımı sıkmaya başlamıştı. Ayağımdaki siyah topuklularımı içim acısa da ayağımdan çıkarıp kenara savurdum. Ensar'a yenisini aldırmayı aklıma not ettim. Dikkat et demek yerine önüme atlayabilirdi. Bakışlarımı Ensar'a çevirdim. Bir adamın üstüne çıkmış, kahkaha atarak yüzüne yumruklarını indiriyordu. Ensar bazen geri zekalı olabiliyordu. Bazen de en sadistimiz o oluyordu. Biliyor musunuz? Aslında hepimiz sadist pisliğin tekiyiz. Biz 5 kişi. Gizliler...