Jeon Jungkook ilk kez birinin yanında titremedi... Park Jimin ise ilk kez birine korkuyla yaklaştı... -TAMAMLANDI-

"Solan gülümsemenin yeniden açmasını sağlamak niyetim..." Jungkook Jimin'in psikiyatristiydi. Ancak daha fazlası olacağına hiç bir zaman ihtimal vermemişti... <tamamlandı>

0536..:O piç seni kullandı. 0536..: Bu yüzden erkeklere güvenin yok. 0536..: Ben senin güvenini kazanmadan karşına çıkmayacağım. Mina: Onun beni kullandığını nereden biliyorsun? Mina: Yakın bir arkadaşım mısın? 0536..: Hayır değilim. 0536..:Ama seni yakından tanıyorum. Mina: Bu ne demek oluyor? 0536..: Sen beni görmesen de 0536..:Ben seni hep izledim. 0536..:Yanlış anlama sapık değilim 0536..:Sana hiçbir zaman kötü gözle bakmadım. 0536..:Kahveyi soğuk ve şekerli seversin. Türk kahvesini sevsen de çok içmezsin, mideni bulandırıyor çünkü. 0536..:Saçlarını toplamayı pek sevmezsin. Toplu saçı kendine çok yakıştırsan da toplayınca başın çok ağrır. 0536..:Kalabalıklar seni boğar ama tek kalmayı da sevmezsin. 0536..:Kışın, kansızlıktan dolayı ellerin çok üşür. Eldivensiz yapamazsın. 0536..Kaşların istemsizce çatık durur, ara sıra farketmezsin. 0536..:Daha sayayım mı? **** Platoniğin olduğunu ögrensen tepkin ne olurdu?

"siktir git jeon belanı benden bulma!' "Unutma park ben belanın ta kendisiyim." Minific ©tüm hakları saklıdır

Kısa bir adımla yaklaştığında, pantolon kemerinin tokası bel omurlarımın olduğu kısıma temas etti. "Kural bir, vedîam." Verdiği nefesleri enseme temas ediyordu. "Öfke kontrol problemi yaşayan birini öfkelendirme teşebbüsünde bulunma asla." Avucunun içiyle çenemi kavrayıp kendine doğru çevirdi. "Yetkin varlıkların da bir noksanlığı vardır." Değişken harelerine bakındım. "Bilmem anlatabildim mi?" Yüzüm boyunca gezindi obsidyenden birer çift küreyi andıran irisleri. "Tanrılar kusursuz değil mi?" Diye sordum aldırışsız bir ifadeyle. Aramızdaki yakınlıktan sebep, kafamın içinde mühim bir münakaşa vardı. "Noksan sıfatlardan münezzeh olan yalnızca Tanrı'dır. Yarattığı hebes tanrıları değil." Yoğun bakışları altında daha fazla dayanamayıp önüme doğru çevirdim kafamı. Gökyüzünde dans eden sitta villosalar bir süre dikkatimi dağıttı. "Peki seni görebilir miyim? Yani gerçek bedeninde. Mümkün mü?" Sırtımı tamamen gövdesine yaslayıp kafamı omzuna yasladım. Vücudundan benimkine doğru yayılan sıcaklık hissi mayıştırıyordu beni. "Mümkün olacağını sanmıyorum." Kısılan gözlerimi sıkıca yumup kendime gelmeye çalıştım. "Neden?" "Dünya gözüyle görmen imkânsız." Belime sarılı kolunun üzerine yasladım elimi. "Neden imkânsız ki?" Sırtımı göğsüne sürttüm. Bunu yaparken sıcaklığı çok daha fazla artıyordu ve bu çok daha fazla hoşuma gidiyordu. "Bedenim azıcık büyük olduğu için." Daha fazla kıpırdamamak için belimdeki kolunu sıkılaştırdı. "Ne kadar büyük?" Uyumamak adına gözlerimi belertip duruyordum. Yavaş yavaş tepeye doğru çıkan güneşin ışınları artık doğrudan yüzüme vuruyordu. Arkamdaki sıcaklık gibi değildi önümdeki. İçinde ihtiras yoktu misal. "Belki..." İşaret parmağını, göremekte zorluk çektiğim yoğun ışığın kaynağına doğrulttu. "Bir güneş kadardır."

" sen sadece bana aitsin jimin"

Hedefleri için gözünü karartmış olan Alin, bir yıl daha sınava çalışma kararı alır. Her şeyi bir kenara bırakmış, yalnızca derslerine odaklanmışken, kütüphanede tanıştığı bir adamla sınırlarını koruyacak mı yoksa yıkacak mıydı? • Arkamı döndüm ve apartmanın girişine doğru ilerledim. Kapıyı açmak için bir hamle yapacakken sesini duydum. "Alin!" Omzumun üzerinde ona baktım. Dudaklarındaki o güzel kıvrılma görülmeye değerdi. "Sevgilim veya bir flörtüm olursa, bu yalnızca sen olursun."

--- Aşiret Paket Mardin'in tarihi sokakları ve derin kültürü arasında, İstanbulda yaşayan Afra'nın hayatı sıradan bir öğretmen olarak devam ederken, Araf'ın hayatı çoktan farklı bir yolda ilerliyordur. Araf, güçlü ve karizmatik bir iş adamıdır, ama bu başarılı iş dünyasının ardında bir sır saklamaktadır. Afra'yı, bir kafeteryada , hiçbir beklenmedik olay olmadan görse de, yıllardır onun peşindedir. Ancak, Afra bunun farkında bile değildir. Bir araba kazası, bu ikilinin yollarını kesiştirdiğinde, her şey değişir. Araf, kazadan önce de Afra'yı tanımakta ve ona aşık olmaktadır. Afra ise ilk başta bu tanışıklığı, sadece bir tesadüf olarak görür. Ancak, kazadan sonra, ikisi de birbirlerine yardım etmek zorunda kalır ve bir arada vakit geçirmeleri, geçmişin gizli duygularını gün yüzüne çıkarır. Araf'ın ona duyduğu sevgi, zamanla Afra'nın kalbinde de yer edinmeye başlar. Bununla birlikte, Mardin'in geleneksel aşiret dünyasında, bir kadının ve bir erkeğin aşkı, çok daha büyük engellerle sınanacaktır. İkili, sahte bir evlilik yapmaya karar verirler. Ancak bu karar, sadece onların hayatını değil, içinde bulundukları toplumun tüm değerlerini sorgulamaya yol açacaktır. Araf, Afra'yı korumak için ne kadar fedakarlık yapabileceğini öğrenirken, Afra da, aşiret bağlarının ve ailelerinin baskısı altında kendi kimliğini ve duygularını bulmaya çalışacaktır. Aşk, sahte bir evlilikten daha fazlası olabilir mi? Mardin'in sıcak topraklarında, gelenekler ve aşiret bağları, iki kalbi birbirine yakınlaştırabilir mi?

Falcı numarası yerine Rus Mafyasına yazmak hayatın bana oynadığı bir oyun muydu? Belki de aşkın tatlı olmayan bir tesadüfüydü... Mafya Bey; Küçük bir kız çocuğu olduğun için sana karışmıyorum Alya. Mafya Bey; Ama biraz daha ciddiye alınmazsam sana bunu göstermekten çekinmeyeceğim. Alya; Tamam üç deyince inanıyorum mafya olduğuna. Alya; 1, 2, 4 Alya; İnanmadım. Alya; Pabucumun Mafyası. *** 10.06.2024🎀 #1 Rus #1 aksiyon #1 romantik #1 kısahikaye #1 Türk #1 okul

Sera: Numaranızı yönetici olan Asuman hanımdan aldım. Sera: Yemeyin beni. 05***: Asuman hanımın neden böyle bir şey yaptığını bilmiyorum ama üzgünüm. 05***: Kandırılmışsınız. 05***: Ben karşı komşunuz olan Pusat Demir. Sera: Ne? Sera: Mafya bozuntusu olan Pusat Demir mi? Sera: Yok daha neler.