On the most awaited night of 2025, Xiao Zhan and Wang Yibo must act like strangers under the glare of a thousand cameras. But unexpected trouble occurs.. Remember what happend in weibo night 2025 ??? Close to real life short fan fiction Yizhan / Zhanyi

It's a cute bl dude..😩🤍✨️ හැඟුම් විහඟුන් තුරුල් වෙති.. සිතුම් සියොතුන් ඉගිල්ලේවී.. ඔබේ දෙනුවන් මා හා දැල්වී.. මාගේ දෙනුවන් පුරා විහිදේ.. •🐬🩵~ 29/05/2025 07/09/2025 _Silent writer_

"අවසානයක් නැතුවම...මං මගෙ අරලිය මලට අවසානයක් නැතුවම ආදරෙයි...ඒක හරියට අවසානයක් නැති ව පරිච්චේද අනන්තයටත් එහා ලියවෙන නව කතාවක් වගෙයි..ඒක කෝපි පාට පොතක්...ඒ හැම කෝපි පාට පිටුවක් අස්සෙම ලියවිලා තියෙන්නෙ මට උබ ගැන ඇති ආදරේ.." - රයාන් විසුද්‍ය ජයසුන්දර -

"පෙති හතරක් කියන්නේ අවස්ථා හතරක් දෙනවා කියන එකටද?" "Faith,hope,love..." "එච්චරද??..ඊළඟ එක මොකක්ද..??" එවෙලේ එයා මට දුන්නේ ලස්සනම ලස්සන හිනාවක්...

"ඒහ්..ඒ..ඕක නවත්තපන් අභී..හෙඩා එනවා බල්ලෝ..නවත්තපන්" "රුහාන්!!" සැක්..ඔය එන්නෙ කියනකොටම අපේ අතිගරු හෙඩ් පිපෙට් තුමා "මොකද්ද මෙතන වෙන්නෙ ආහ්!! රුහාන්!! මං තමුසෙගෙන් අහන්නෙ" "වෙච්ච දේ පේන්න තියෙනවනෙ නේද..ඕක මගෙ කටින්ම අහන්න දගලන්නෙ, මොකද මගෙ කටහඬට එච්චරම ආසද ම්ම්.." කියලා ඉවර කරන්න උනේ නෑ ප්‍රාණව් අයියා අල්ලගත්තෙ මගෙ කොලර් එකෙන්. මං කෙලින්ම බැලුවෙ ඉර එලියට දිලිසෙන ඒ ඇම්බර් පාට ඇස් දිහා. කොච්චර තග දැම්මත් අදටත් ඒ ඇස් මගෙ අයිස් බ්ලූ ඇස් ඉස්සරහ ගැස්සෙනවා. ඒක දැකපු මගෙ කට කොනට ආවෙ කැරිම හිනාවක්. ඒත් එක්කම මගෙ කොලර් එක අතෑරලා, "උඹලා ගහගත්‍තු හේතුව මං අද අහන්නෑ. දෙන්නත් එක්කම ප්‍රින්සිපල්ගෙ ඔෆිස් එකට පලයවු. උඹලව මෙහෙම කියලා හදන්න බෑ!! " කියලා ඌ ආපහු යන්න ගියා. කාටවත් සෙකන්ඩ් නොවෙන 'ප්‍රාණව් ආර්යවංශ' මේ 'රුහාන් ශාක්‍යසිංහ' ලගඳි සයිලන්ට් වෙන එක අදටත් අභිරහසක්. The Dominions : a battle filled with love

බලෙන් කරගත්ත කසාදෙ කොතනින් කෙලවර වෙයිද ?

"Eyes tells what words can't" මේක මහ අමුතු කතාවක්. කැමති නම් කියවන්න . ඒ නැතත් කියවල බලන්න. ආස හිතෙයි😁 _ by Rapunzal1_

තමුන්ට එදා ඒ ඇස් මගෑරුනා............

"ඇහැළ මල් කිනිත්තක් අග රැදුනු පොහොට්ටුවක් නිල් අහසේ පායපු ඉරටත් නොසෑහෙන්න ආදරය කළා"

රංසිළුටනම් රඛිත මහත්තයාව පෙනුනේම ගමේ පන්සලේ විහාර ගෙයි උන්නු අඹාපු දේවරූපයක් වාගේමයි.කිරිගරුඬ වාගේ අතපය..ඝන කලු ඇස්....හීන් හුලං රැල්ලටත් එහෙ මෙහෙ යන කෙහෙරැලි රංසිළුට මතක් කොරන්නේ හුලඟට පැද්දෙන වැවේ දිය පාර..... "ඕයි තමුසෙට කන් ඇහෙන්නැද්ද....බලපන් උබ එක වැඩක් හරියට කරනවද මං කියන..වටපිට බල බල..ඒ මදිවට තනියෙන් කියෝ කියෝ...මොනාද උබ කන්න වගේ බලන් ඉන්නේ...." "ඕයි රංසිළු !!" හප්පටසිරි....දෙයියෝ උදහස් වෙලා නේද!!