"මගේ මේඝ දන්නවද ජිවිතේ කියන්නේ මොකක්ද කියලා....ජිවිතේ කියන්නේ දුකත් සතුටත් මැද්දේ දෝලනය වෙන ඔරලෝසු බට්ටෙක්.... හැබැයි මගේ කතාව ඇතුලේ නම් ඒ ඔරලෝසු බට්ටා මට කලේම අසාදාරන කම්...." -චූටි-✍️

ඉඩෝර කාලේ ගෙවිලා ගිහින් මේ ගෙවෙන්නේ සුන්දර වසන්ත කාලේ වස්තුව... ඉඩෝරයක අතරමන් වෙලා හිටිය මට වසන්තය අරන් ආවා උඹට ජාති ජාතිත් පින් මයේ අම්මේ.... - සහස් ඉඳුවර ධර්මේන්ද්‍ර -

"හුරතල් කොලු පැටියේක් නේ."

මේ කතාව ගෙතෙන්නෙ පොඩි කොල්ලෙක්ගෙයි වලව් පරම්පරාවෙන් එන හාමු කෙනෙක්ගෙයි ආදරයකින්...✨ (මම ලියන පලවෙනි කතාව මේක අඩුපාඩු තියනව ඉතින්..ඒකට සොරි...ඔයාලට කැමති කෙනෙක් ඉමෑජින් කරන් කියවන්න පුලුවන්...ඒක අවුලක් වෙන්නෙ නෑ...)

ආදරයේත් වෛරයේත් අතරමැදි කලාපය.....🚫❤️

ප්‍රේමය නිසා ජීවිතයත් මරණින් මතු ආත්මයත් නැති කරගත් අසරණයෙකුගෙ කතාව...........

හිමි උනත් අහිමි වෙන එකේ වේදනාව ඔයා දන්නවද? - සිතුම් දිව්‍යංජන- මං මැරුනත් මට කමක් නෑ.... ඔයා නොලැබෙන එක මට දරාගන්න පුලුවන් දෙයක් නෙමේ චූටි.... - දෙව්නෙත් හංසක-

උඹ ඇති තරම් අඩපන් !! මහීන්.... මොකද උඹ අඩන්නේ මගේ පපුව උඩ ... උඹ අඩන්නේ වගීෂ වීරසූරිය ගේ පපුවේ .!! උඹ දන්නවා ද රත්තරං ම්න්... බෝගම්බර වැවට වැහි බිංදුවක් වැටුනම.... බෝගම්බර වැව ඒ වැහි බිංදුව දරාගන්නවා.... මං බෝගම්බර වැව වෙන්නම් මහීන් !! උඹ මට දරාගන්න බැරි නෑ...." වගීෂ මුමුණවා .. අනේ රත්තරං මට මෙච්චර ආදරේ කරන්න එපා වගීෂ .. උඹව අර මිනිස්සු ,හැගීම් ගැන නොතේරෙන උන් උඹට සමච්චල් කරයි වගීෂ .. උන් මොනවා කරත් උඹ මගේ එච්චරයි !!වගීෂ අන්තිමට කිව්වා .