W życiu Arisa wszystko stoi na głowie. Nie ma bogactw ani wpływów, chociaż urodził się księciem. Nie liczy na dożycie sędziwego wieku, chociaż urodził się elfem. Żeby przetrwać w powojennej Adalenii, musi znaleźć swoje miejsce wśród rodaków, którzy nie zamierzają obdarzać go przywilejami. W dodatku książę ma ambiwalentny stosunek do władzy, niewyparzony język, skłonność do wszczynania awantur i szwankujący instynkt samozachowawczy. Elfy z Adalenii żyją na ruinach własnego królestwa. Brutalnie wyrzucone z głównego nurtu historii, niczym rozbitkowie próbują przeżyć w jednym z najbardziej niegościnnych miejsc na kontynencie. To jednak nie natura okazuje się dla nich największym zagrożeniem. Czy w obliczu nadciągającej zagłady ideały mają sens? Jak odzyskać utracone zaufanie? Panować nad naturą, czy się z nią jednoczyć? Gdzie leży granica między koniecznością, a okrucieństwem? Jak pokonać własny mrok - i czy w ogóle warto? Historia ma miejsce przed wydarzeniami opisywanymi w sadze "Safinitowe ścieżki", ale można czytać ją oddzielnie. EDIT: Tekst zdobył tytuł najlepszej książki z kategorii fantasy w konkursie Złote Sowy Wattpada!

Wyobraź sobie świat, gdzie słowiańskie potwory wychodzą ze swych leży w dwudziestym pierwszym wieku, wprowadzając swoje porządki. Właśnie tam troje nastolatków musi zrobić wszystko, by móc wrócić do domu. Nawet, jeśli trzeba będzie spełnić żądanie słowiańskiego boga, który zagraża wszystkiemu, co znają i kochają.

Gdy początkująca studentka odkrywa, że jako jedyna może władać boskim klejnotem, który dla jej rodaków jest cenną spuścizną i źródłem nadziei, nawet nie podejrzewa, co to naprawdę oznacza. Musi dowieść, że zasługuje na dar, który otrzymała, i że potrafi używać go ze zrozumieniem, ale zamiast ostatecznych odpowiedzi znajduje tylko więcej pytań. Co na pierwszy rzut oka może wyglądać na jeszcze jedną historię obdarzonej mocami wybranki, jest tylko pretekstem dla fabuły składającej hołd dziełom dwudziestowiecznej SF, która mnie wychowała. Jeśli mile kojarzą się wam dźwięki trzeszczącego radia oraz nocne zatapianie się w lekturze fantastyki naukowej, zapraszam z nadzieją, że zdołam podarować wam jeszcze parę iskier starej magii. Obraz na okładce: A. Mucha, Zaduma (1897)

One Shot z Wysokiej Góry ;)

Jej światło może go zniszczyć. Jego cień może ją ocalić. Blask wiruje wokół mroku i nikt już nie wie kto jest dobry, a kto zły. A może taki podział w ogóle nie istnieje? Potwory, demony, zazdrosne bóstwa, porwanie, zdrada, trup ścielący się wszędzie, rytuały i mnóstwo magii! Chodź, sprawdź, czy Tenille zdąży uratować tych, których kocha oraz czy odkryje czym właściwie jest. A to wszystko... nim jej scenariusz dobiegnie końca. Ps. Jest tylko jedna zasada. Pamiętaj: Nie każdy jednorożec pochodzi z bajki. Niektóre przybywają z samego dna piekieł. ☆☆☆ Ta cudowna okładka wyszła spod ręki turbo zdolnej: @elusive_writes ❤️‍🔥

Malwina udaje guślarkę. Gustaw udaje potwora. A świat udaje, że nie widzi ich kłamstw. Okladka autorstwa @Maarloeve Dziękuję! ❤️ #originalstory #fantasy #romantasy #slavicfantasy