TAMAMLANDI beyza buruk, barış alper yılmaz ile olan ilişkisini çözemiyordu.

"Bir gün," diye fısıldadı tenime doğru. "Bir gün benim senin için ne kadar yandığımı anlayacaksın. Ama o gün hayatında küllerim bile olmayacak." baslangic: 14.07.24 baris alper yilmaz kurgusu👩🏻‍🍳

kirpi gibisin. her tarafın diken. kim elini uzatsa, delik deşik. üstelik, sen de kan içindesin.

"Gökalp... bizim oğlumuz. Sen onun öz babasısın." Barış'ın gözleri bir anda irileşti, sanki zaman donmuş, dünya sessizliğe gömülmüştü. İçine bir şey çarpmış gibi oldu, ne bir ses, ne bir hareket... sadece bir ağırlık. Göğsüne saplanan görünmez bir sancı gibi. Kalbi, aniden ritmini şaşırdı; ne hızlandı ne durdu, sadece derin bir sessizlikle yankılandı içindeki boşlukta. Ama artık başka bir şeydi o. Artık sadece bir çocuk değil... Barış'ın kanından, canından bir parça... içini paramparça eden o açıklamanın tam merkezindeydi. Gözleri doldu. Yanaklarına inmeyen, ama gözbebeklerinin içinde büyüyen o doluluk... yılların eksikliği, farkında olmadan duyduğu özlemin ağırlığıydı. "Benim..." dedi Barış, sesi titrek ve neredeyse duyulmazdı. Dudakları zorla oynadı, kelimeleri dışarı çıkarmak isterken titredi. "...oğlum mu?"

"Beni kaybetmeyi göze alıyorsun yani?" Acı acı gülümsedim. "Seni asla kaybedemem çünkü hiç sahip olmadığın bir şeyi kaybedemezsin Barış Alper."

Fenerbahçenin liberosu, fenerbahçenin kızıydı o. Hayatını bu renklere aşık olarak geçirmişti. Onun aksine Barış Alper, galatasarayın jokeriydi. Bir iddialaşmayla girmişti kızın hayatına. Ne de olsa zıt kutuplar birbirini çekerdi, değil mi? *kitabın içindeki her karakter kurgusaldır, hiçbir sporcuya kin ve nefret için yazılmamıştır. Hiçbir gerçeklik barındırmamaktadır*