unaetiolie
"Ben kana, ölüme bulanmış bir adamım fakat senin için, senin yaşaman içinde dünyayı yakacak bir adamım."
Adam ölümdü. Kanlıydı elleri. Kana bulanmıştı. Öldürürdü. Ölümü izlerdi. Her ölüm onun ruhu ile arasındaki ipleri koparan keskin bir hançerdi.
"Bir tek sen kaldın. Bir tek sen varsın. Senden başka kimsem yok. Benş bırakma. Yalvarırım beni bırakma. Sende beni bırakırsan kimsesiz kalırım ben. Gitme."
Kadın yanlızdı. Yaralıydı. Ölümün ortasında kala kalmıştı. Ruhu kanadı kırık bir kuştu.
İki ruhun acı dolu ızdırabı.
İki ruhun amansız direnişi.