aynalaryalan
- Reads 6,942
- Votes 381
- Parts 12
" Benim,bunu bilmeye hakkım vardı. O çocuğun babası bensem bunu bilmeye hakkım vardı."
"Yapamadım..."
"Neyi yapamadın? Karşıma çıkıp bebeğin babası sensin demek bu kadar zormuydu?" artık sakin değildi. Nitekim bende öyle,o böyle bana bağırınca bende göğsüne vurup içimdekileri dökmek istiyordum. Ama yapamazdım. Olmazdı.Haklıydı çünkü.
Bende haklıydım.Kolay değildi benim için.Karşısına geçip " Hamileyim " diyemezdim ki.Anlatsam anlarmıydı? Bilmiyordum.
"Benim için kolay mı zannediyosun.Karşına çıkıp bebeğin babası sensin demek istemezmiydim ben.Bebeğimi babasız büyütmek değildi niyetim.Seni nasıl bulucağımı bilmiyordum.Neden beni anlamak istemiyorsun? " sesim sonlara doğru kısılmış,gözlerim dolmuştu. Ama ağlamak istemiyordum. Ya da istiyordum, kaslı ve güçlü kollarının arasına girip ağlamak istiyordum.
"Seni anlamamak değil bu, seni anlıyorum.Sende beni anla. Bi çocuğumun olacağını bilmek benimde hakkımdı. Bunu başkalarından duymak istemezdim.Bebeğimin annesinden duymak isterdim." dedi. Biraz daha sakindi. Sanki bana kıyamıyor gibiydi.Öylemiydi sahiden?
"Haklısın." başka birşey diyemedim.Oda bir şey demedi zaten.
Sadece bakıştık.Ben onun ela gözlerine,o benim kahverengi gözlerime baktı .
KORAY DEMİR AKINER - GÖKÇE KESKİN