-wiem że znam cię krótko- powiedział. Nawiązaliśmy kontakt wzrokowy, którego nie chciałam przerywać. Widziałam iskierki w jego ciemnych oczach- ale nie potrafię już dłużej, nie potrafię dalej trzymać w sobie tego. Dlatego przepraszam jeśli spierdolę naszą przyjaźń

Nastoletnia miłość znających się praktycznie od dzieciństwa osób, których nie podzieli praktycznie nic... a w zasadzie tak im się wydaje.

Julia Kowalik nie planowała wywracać życia do góry nogami. Chciała tylko spróbować - pokazać, że umie nagrywać, że może pokazać na co ją stać w świecie infuencerów. Ale gdy dostaje się do najnowszej edycji programu "Twoje 5 minut", wszystko dzieje się szybciej, niż się spodziewała. Nowe miasto, kamery 24/7, nieznajomi ludzie - i jeden pokój, który ma dzielić z pewnym chłopakiem. Kuba Jurek - jeden z faworytów widzów, twórca z ogromną pewnością siebie i równie dużym dystansem. A kiedy Kasia - inny uczestnik - zaczyna interesować się Kubą bardziej niż przyjacielsko, wszystko zaczyna się komplikować. Czy w świecie social mediów, rywalizacji i wyzwań przed kamerą da się znaleźć coś prawdziwego? !!Slowburn, napięcie, humor, trochę dramatu i dużo emocji. ➤ "Twoje 5 minut" - czasem wystarczy jedno spojrzenie, żeby zmienić wszystko. !! Nie wszystkie sytuacje są zgodne z programem !!

─── 𝑑𝑒𝑘𝑎𝑑𝑒𝑛𝑐𝑗𝑎 | 𝑓𝑢𝑘𝑎𝑗. dekadencja. 1. «rozkład dotychczasowych wartości moralnych, kulturalnych lub społecznych» 2. «końcowa faza czegoś, chylenie się ku upadkowi, zbliżanie się do końca.» konstancja poznając aleksa myślała, że jest kolejnym „głupim kolegą jej brata". szybko jednak doszła do wniosku, że zostanie on kimś więcej. jednak przez swoją naiwność nie zdołała zauważyć, że przez chłopaka zostanie pociągnięta na samo dno. a stamtąd nie ma powrotu... [aleks "fukaj" wasiluk x fem! oc] [przekleństwa i motywy używek] [cover by me] [©maybejusthappyy 2023]

- Ale ty wiesz, że nie jesteś żadnym playboyem? - Dla ciebie mogę nim zostać. - rzucił i po raz kolejny jedynie wpatrywał się we mnie z bananem na twarzy - To co?

- Przepraszam, Janek. To popieprzone. - powiedziałam, wyjmując papierosa z jego paczki. - Ja tez przepraszam, Marcela. To ostro pokurwione. - odpowiedział, odpalając go swoją zapalniczką. Nie krzyczy jak palę, pali ze mną. pierwsze rozdziały pisałam na początku tamtego roku i w mojej opinii dalsze są już lepsze!! będzie mi miło jeśli się spodoba pierwsza i druga część są już w całości.

CZĘŚĆ DRUGA KSIĄŻKI „UMRZEMY WOLNI | MATA" Myślę, że gdyby nie rozmowa z nim, nie rzuciłabym studiów, nie skupiłabym się na sobie i możliwe, że nie pozbierałabym się do kupy. Dał mi sygnał by wstawać. Wyszłam z łazienki i ruszyłam w stronę salonu. Michał leżał rozwalony na kanapie z rozczochranymi włosami. Śmiał się i trzymał przy uchu telefon. W końcu przeniósł wzrok na mnie i odezwał się z szerokim uśmiechem. - Szczepan pyta czy przyjeżdżamy. A może to on był moim sygnałem by wstawać.

CZĘŚĆ PIERWSZA (część druga: sygnał by wstawać | MATA) - Jak się czujesz? - zapytał. - Z czym? - odpowiedziałam pytaniem, a on wzruszył ramionami. - Ze wszystkim. Zaciągnęłam się używką. - Chujowo. - przeniosłam wzrok z ziemi na niego. - [...] chwilowo chciałabym to jebnąć i wykorzystać to, co mam. Bo być może nie zostało mi tego, aż tak dużo. Michał pokiwał głową. - Jeśli umrzemy, to wolni.