(උබ කියන්නෙම drug එකක් මේ අභීට ඕනවටත් වඩා ඕන වෙන )

සාගරේ හඬ දිගේ... 2024/03/24

"ක්‍රෙඩිට් කාඩ් එකේ උපරිම ණය සීමාව වෙච්ච ලක්ශ තුනක මුදලක් අරගෙන ඒක පියවන්නේ නැතුව ඉන්නවා කියලා තමා බැංකුවෙන් පැමිණිලි කරලා තියෙන්නේ.දිගින් දිගටම අවවාද සහිත ලියුම් යැව්වට කිසිම ප්‍රතිචාරයක් දක්වන්නේ නෑලු." _වචන හරඹයක්ම පමණි_ කියවා අත්හදා බැලීමෙන් වලකින්න.. මෙහි එන චරිත හා සිද්ධීන් ඔබට සැබෑ ජීවිතයේ හමුවිය හැක..එනමුදු එලෙසින් එකී චරිත හා සිද්ධි මෙහි සඳහන්වීම හුදෙක්ම අහම්බයක්ම පමණි..

"ශිහ් ආයෙමත් මේ කරුම වැස්ස පටන් ගත්තා නේ" පොදෙන් පටන් ගත්ත වැස්ස එන්න එන්න වැඩි කරා. වැස්සත් එක්ක කේසරත් නිතිශත් මඩේ එරි එරී පඳුරු අතරින් හෙමින් හෙමින් හිතට හරී කියලා හිතුනු පැත්තට ඇවිදගෙන ගියා. "මේහ්... මේක හරියන්නේ නෑ! අපි මෙතන ඉමු. මේ කළුවරත් එක්ක අපිට ජීවිතේට කෑම්ප් එක හොයාගන්න වෙන්නෑ. මෙතන ඉඳලා ටිකක් එළිය වැටුනම යමු" නිතිශ විශාල ගහක් යටට ඇවිත් නැවතුනා. "එළිය වැටෙනකම් අපි ජීවත් වෙලා හිටියොත් හොඳයි" කේසර එහෙම කියන ගමන් ගහ පාමුල වාඩි වුනේ තවමත් ඇඟට සීයට සීයක් පණ නොතිබුණ නිසයි. මුලු පරිසරයම අන්ධකාරයෙ වැහිලා. පෝය දවසක් වුනත් කැලේ ඇතුලට හඳ එළිය වැටුනේ තැනින් තැන වගේ. වැස්සත් එක්ක එන ඇඟේ මයිල් කෙලින් වෙන තරමේ සීතල හුළඟ තෙතබරියම් වෙලා හිටපු කේසරවත් නිතිශවත් දෙන්නවම තවත් අසරණ කරනවා. "හෙහ්! සිංහරාජේ එහෙම කොටි වලස්සු නෑ බන්" නිතිශ අහස දිහා බලලා කියලා කේසර දිහා බ

"ඔයා මට වීන් කියන නිසා මං ඔයාට මෙභූ කියන්නද..?" 🌸 මියුලු යුග්වීන් හෙට්ටිආරච්චි "අවසර ඉල්ලන්න එපා වීන්......ඔයාට කැමති නමක් කියන්න..." 💕 දුරාර්ථ මෙභූවි ෆර්නැන්ඩස්

'එහෙනම් ඔයා ඔයාගේ සතුට වෙනුවෙන් ඒ ගෙවුණ අතීතය වෙනස් කරනවද?' 'එහෙම කරන්නේ මොකද මගේ සතුට මගේ අතීතයම වෙද්දී.' ආදරය කියන එක හරියට හුළග වගේ. කොයි වෙලේ කොහොම පටන් ගන්නවද දන්නේ නෑ. ඒත් ඒ මද නළ ඇග වැදෙන මොහොතක් මොහොතක් පාසා දැනෙන ඒ පහස මේ ලෝකේ වෙන කොහෙන්වත් ලැබෙන්නේ නෑ. ඕන කැළලකට, ඕන තුවාලයකට තත්පර ගානක හරි සැනසීමක් ගෙනත් දෙන්න ඒ හුළගට පුලුවන්. මේකත් ඒ වගේ කතාවක්... -blue iris

"ඔයා කවුද?" ගෞරවී ඇහුවේ ඔලුව උඩට කරලා ඒ කොල්ල දිහා බලමින්. "ම්ම් මම කවුද නේ? මම තමයි රෝසමල කෙනෙකුට දෙපාරක් කවදාවත් ම මුණගැහෙන්නේ නැති හැබැයි කෙනෙක් එක පාරක් වත් හම්බෙන්න එපා කියලා ප්‍රර්ථනා කරන එකම කෙනා that.... or you can call me 'රශ්'."

"කොළඹ කාක්කෝ බදුලු ඇවිත්ලු..."

වෙනස් වෙන්නෙ කාලය ධවල...නැති වෙන්නෙ මතක... ඒත් මට උඹ ගැන තියෙන හැඟීම එහෙම නැති වෙන විකාරයක් නෙවෙයි.

"I need your help" එක විනාඩියක්... දෙකක්.... දේව් මන් දිහා බලන් ඉඳියේ හරියට මන් දැන් නැතුවට දැන් මේක ප්රැන්ක් එකක් කියලා කියයි වගේ. ඒත් මගේ මූණ තිබ්බා වගෙම සීරියස් විදියට තියෙද්දි එයාගෙ කට කොනක් උඩට ඉස්සුනා. "මල්ය්ශ්කා... මිනිස්සු මගෙන් උදව් ඉල්ලන්නේ නෑ.. මන් නිසා උදව් ඉල්ලනවා මිසක්.." . . නුක්ශා ආණ්ඩුවේ ඉස්කෝලේක ප්රයිමරි ටීචර් කෙනෙක්. එතකොට දේව්? දේව් මුළු කොළඹම රන් කරන මාෆියා ෆැමිලි එකක නම එයාගේ සර්නේම් එක කරගත්ත කෙනෙක්. එකම අහස යට, එකම නගරේ උනත් ලෝක දෙකක ඉන්න මිනිස්සු දෙන්නෙක්.. අහඹු හමුවීම් එක්ක ඒ අයගේ ජීවිත වල මොනවා කියලා වෙනස් වෙන්නද නේද? ඒත් ඇත්තටම වෙනස් වෙන්න පුළුවන් දේවල්?