BrokenLiar
"Birinde kül olduysan, bir başkasını ısıtamazsın."
*
Yağmur damlaları yüzümü ıslatırken, onun o mükemmel yüzüne baktım.İlk defa gelen bir cesaretle,hayatım boyunca pişman olacağım o korkunç şeyi yaptım,
"Seni seviyorum.Geri zekâlı!
Ve sen tam bir aptal olduğun için bunu görmüyorsun.Seni ne kadar sevdiğimi görmüyorsun"
Gözlerimin içine baktı.Gözleri dolmuştu.Ben ağladığım için öyle görmüş de olabilirim.
"Bende seviyorum..." dedi.Kalbim yerinden çıkacak gibi atmaya başladı o anda.Sonra devam etti konuşmaya,
"...ama başkasını." Gözlerimden akan yaşı engelleyemedim.Ne kadar tutmaya çalışsam da, tutamadım kendimi.Bitmişti.Eskisi gibi olmayacaktı artık.
"Bak," dedi Gökhan."Özür dilerim.Affet beni.Kalbim bir başkasına aitken seninle olamam.Bu hayatta en son isteyeceğim şey senin kalbini kırmak.Ben,Efsun'u seviyorum."
O zaman bittim ben.'Ben Efsun'u seviyorum.' O an sadece bu cümle vardı aklımda.Kalbimi söküp atsaydı, daha az canım yanardı sanki.