*Çalışmalarım noter tasdikli olup izinsiz kullanılması ve çoğaltılması yasaktır* İki farklı hayat kesişir bir noktada, ümitsizlik ve çaresizlik içindedirler. Bir ömrü birlikte yaşamak için fazlasıyla gayret sarf etmeleri gerekmektedir.

Agni köyünde babasıyla beraber yaşayan 16 yaşında bir gençtir.Fakat Agni her genç gibi normal mesleklerde çalışmak istemeyip.Kitaplarda okuduğu efsanevi büyücüler gibi istediği yeri gezip görmeyi isteyen bir gençtir.Hayatının tam gençlik zamanlarında olan Agni trajik bir olayın ardından bir büyücü tarafından keşfedilmesiyle hayatının en önemli zamanlarını geçireceği ve hayallerini canlandırma ve gerçekleştirme fırsatını yakalayacak olan bir serüvene çıkmak için hazırlanmıştır.Agninin kanlı kimi zaman yürek ısıtan ve insanı heyecanlandıran Macerasında onunla birlikte olmak isterseniz sizi kitabı okumaya davet ediyorum. bdnovel.com /Yazar - Berat Demirci / Diğer Kitaplar - Monarch - Thun - Black

Epilepsi hastası olduğu için defalarca kendini öldürmek istemişti. Artık krizin belirtileri olan gül kokusunu, gözünün önünden geçen renkleri, şiddetli sarsıntıları istemiyordu. Evrenin en önemli kadınıydı, Gece'ydi. Ve onu tamamlayan bir Gölge ve gerçekleşmesi gereken bir kehanet vardı. Bunun yanı sıra aşık olması yasaktı, eğer aşık olursa ölecekti. Keşke Ilgaz, en başta, lanetlenmeden önce, kendini öldürseydi. Ama ölmek için çok gençti, aynı zamanda da çok geç.

Esved; Karanlıkla sarılmış bir adam.... Lumina; Işığın içindeki parıltılar kadar saf bir kadın.. Hak etmediği birşeye el uzatmak bütün dinlerin ortak günahıyken.. Cehenneme birinci sınıf bileti olan bir adam bunu umursar mıydı? Umursamadı Esved... Tüm zerreleri adedince istedi kadını...

Galler'in kutsal korusunda, beyazlar içindeki druid rahipleri, genç druidesin kehanet ritüelini izliyor. Gözlerde merak, akıllarda geleceğe dair endişe. Druides, bronz tastaki suyu ateşe boca ettiğinde kadim meşeler arasından süzülen ay ışığının bile aydınlatamadığı zifiri bir karanlık çöküyor meclise. Yükselen dumanı izliyor önce kadın, sonra diğer uçta oturan rahibe çeviriyor bakışlarını. Hiçbir şey söylemiyor ama herkes en derininde işitiyor onun "Bu son!" diyen çığlığını. "Her gece sabaha ulaşır"diye mırıldanıyor Nemetonun en yaşlısı Vates. Zamanın azaldığının farkında, kalkıp ağaçlara doğru adımlıyor. Korudaki her rahip aynı şeyi tekrarlıyor. Az sonra yanlarında birer hayvanla dönen druidler, Vates'in önderliğinde kadim kültürlerinin son kan büyüsüne hazırlanıyorlar.Tarih 1066 sonbaharı.. Şafak sökerken eşitliklerinin ispatı olan çemberde sıralanmış rahipler, ellerini kenetleyip ruhani yolculuklarına başlıyorlar. Tam ortalarında kanla yıkanmış, dizlerinin üstünde bir adam, önünde ve arkasında beyazlar içinde iki kadın. Arkadaki kadın tiz bir şarkı tutturuyor, öndeki eğilip elini eline uzatıyor adamın. Bir hançer beliriyor o sıra. Çeşit çeşit desenlerle bezeli metalin savruluşu güneşin cılız ışığını yansıtıyor bir an ve bir an sonra adamın baş ve işaret parmağı arasındaki kesi görünüyor. Şarkı bitiyor. "Ne zaman?" diye soruyor Vates. "Yedinci nesil!" diyor druides, parmaklarını adamın şakağına bastırırken. Adam, ellerinde hissettiği sıcaklıkla kendine geliyor. Kızıl saçlar arasındaki bir çift mavi gözün sahibi, eğilmiş "Sen muhafızsın artık" diyor. "Yolun, soyun, kanın bizim. Sen umudumuzsun" Druidler o ana dönüyor yeniden, geleceği görmüş, umutlular.Ayin bitiyor. Arkalarını dönüp giderken hiç varolmamış gibiler. İşte yüzyıllar önce böyle başlıyor hikaye ve sonra...

Adam, oldukça başarılı bir bilim adamıdır ve kendisini bu projeye adamıştır. Yapay Zeka. Eve ise, Adam'ın yirmi senenin ardından tasarladığı ilk gerçek insan görünümünde ki yapay zekadır. Adam'ın ölümünden hemen sonra piyasaya sürülen prototip yapay zekalar tuhaf davranmaya başladıklarında, insani tüm duyguları olan Eve'in, kendisinden saklanan gerçekleri bilmemesine rağmen zor bir seçim yapması gerekir. Ya tasarımcısının istediği gibi bir insan olup, bu kargaşaya seyirci olacaktır, ya da yapay zeka olduğu gerçeğini kabul ederek uygulanan üç kurala sadık kalacaktır. İnsanları koru, yardım et ve kurtar. *** İnsan olmak böyle bir şey mi? Başkalarını umursamamak? O zaman ben bir teneke olmayı seçiyorum. ~ Kapak tasarımı için Arya Tuna'ya çok teşekkür ederim. 😍

"Aşk yaşayanların his kazanmış halidir .Belki de yaşanamayacak olan bir hikâyenin. .."

TANITIM... Çoğumuz farkında olmasak da iç içe geçmiş iki dünya vardır. İç içe geçmiş ama birleşmemiş... Çok farklı değerlere sahip... Asla bir arada olabilecekleri düşünülemeyen... Sevgiyle iyiliğe, Nefretle kötülüğe dayalı aydınlık ve karanlık dünyalar... Bu dünyaları birbirinden ayıran saydam bir duvardır. Görülemeyen, sadece yaklaşmak istenildiğinde hissedilen bir sınır... Bu sınırın ortasında buluşmak diye bir şey düşünülemez, sınırı aşmak ise inanılmaz zordur! Ama imkânsız değil. Bu duvarı aşmak, birini kendi doğru bildiği dünyaya çekmek için pek çok taviz vermek, pek çok şeyi feda etmek gerekir. Peki, bütün bunları yaptıran güç nedir? Belki aşk... Ama basit ve sıradan bir aşk değil! Vazgeçilemeyen, uğrunda hayat verilecek kadar büyük bir aşk... Kalın duvarları tırnaklarla kazımaya, tüm uğraşlara, acılara değecek bir aşk! Kalın Duvarlar... Çok Yakında sizlerle... :)

Herkesin bir derdi vardı bu Dünya da. Kimisinin karnı açtı , kimisinin pırlantası küçük. Kimisi yeni bir araba isterdi. Kimisi , çocuğuna bisiklet alacak parayı. Daha niceleri vardı Dünyada. Bazı insanlar çöpten çıkarırdı ekmeğini , bazıları bayat diye çöpe atardı. Kimisi , yanından geçen dilenciyi görmez , başka biri acıyan gözlerle bakardı. Ama hep bakarlardı. Belki vicdana gelir, birkaç kuruş atarlardı önlerine. Öyle ya ! O zaman vicdanları rahat ederdi. Onlar yardımını etmişlerdi. Tuana 'da onlardan sadece biriydi. Öylesine yanından geçilip giden , dilencilerden sadece biri. Sokak çocuğu derlerdi onun gibilerine. Oysa kimsenin aklına gelmezdi , sokaklar çocuk doğurmazdı ki . Işıl ışıl kafelerin önünden geçerken beresini daha fazla aşağı çekti Tuana. Kimsenin onu görmediğini bilse de bazen utanırdı üstündekilerden. Hele yanından geçip giden kızların kıyafetlerini gördükçe daha fazla nefret ederdi yaşadığı sokaklardan. On sekiz yaşında bir genç kız gibi değil de , bir erkek çocuğuna benzerdi çoğu zaman. Bu da işine yarardı çoğu gece sokaklarda. Üzerinde erkek montu , başında saçlarını kapatan beresi , kirli elleri , isten görünmeyen yüzüyle . Bilmediği ışıltılı dünyanın yanından geçip gitti. Geceye geçireceği sığınağına geldiğinde , kocaman bir küfür etti ağzına yakışmayan. Sokaklarda bunu da öğrenmişti genç kız.

Mühür taşı gerçek mührüne kavuştuğunda kıyamet kopmalıdır. Her kıyametin sonunda, yitirilen hayatlar olur. Bu şeref hangimize ait? •Parmağımı dövmesinin çemberinde dolaştırdım bir tur. "Hissediyor musun?" diye sordum acıyla. "Tam burada kocaman bir işaret var." Cesur konuşsa damga derdi büyük ihtimal. Ya da lanet. "Görmüyorsun ama hissediyorsun. Tam burada. Seni sarıp sarmalayan bir ip." Diğer elim Cesur'un kolundan aşağı kaydı ve parmaklarım parmaklarına dolandı. "Her şeyi birbirine bağlayan bir ağ," dedim dövmesine hayranlıkla bakarken. "Tıpkı benim gibi." • Not: Merhaba! Eğer sağlıklı bir ilişki arıyorsanız bu hikaye size göre değil. Bu hikayede toxic bir ilişkideki iletişimsizliği ve bu iletişimsizliğin sonuçlarını göreceksiniz. Sabrınız için teşekkürler, keyifli okumalar.