අවිනිශ්චිත ජීවිත අන්දරයක් ජීවත් කරවූ ආදර අන්දරයක්!

"මට අයිති දේවල් වලට අත තිබ්බොත් ; සත්තයි සෙනෙහස් මරං මැරෙනවා!"

මේ හිත තනිකරම උඹට ආදරෙන් බැඳිලා... Start - 2025.08.22 End - 2025.09.11 - Liora Whimzyy -

"මගෙ අද දවස විතරක් තිබුන කැලැන්ඩරේට හෙට කියන දවසක් ගෙනාවෙ ඔයා. මට දැන් ජීවත් වෙන්න තියන හේතුව ඔයා අයියෙ." - අහිංස සහශ්‍රක - "මං ඔයාගේ ජීවීතේ බේර ගත්තා කියන ආඩම්බරකාර හැගීම අපි දෙන්නා අපෙන්ම ඇවිලිලා නිවිලා යන හැම රැයකම මේ කැපුම් පාර මට මතක් කරල දෙයි වස්තුව" - දුල්මින් හේශිත -

සිංදුවම අහන් හිටපු මගෙ හදවත බර වෙලා ගියා.මට මොකක්දෝ නොදන්නා තැනක හිරවීමක් දැනුනා.එතකොට ටිකක් වේදනයි.ඇයි කියන්න මටම ලොකු ප්‍රශ්නයක්.ඒ වගේම සර් වෙනුවෙන් මට තිබ්බ විශ්වාසය සැකයක් බවට පත් වුණා.......

මට මගේ නොවන මගේම ආදරයක් තිබුනා...

"අභිලාශ්......." "........" "අභී....." "ඇයි....?" මේ හු#තාගෙ ගෑස් බලපන්කො.....යකෝ නිකම් මම මුගේ කකුල කැඩුවා වගේ..... "මම උවව මගට එක්කන් යන්නම්...ඔහොම උබට තනියම යන්න බෑනෙ...." තරහ මරහ පැත්තකින් තියලා මම සීරියස් ඒක කිව්වෙ.....මූ ඔලුව උස්සලා මගේ දිහා බැලුවා... "මං ගැන මට බලාගන්න පුළුවන්....." "උබ ගැන උබට බලාගන්න පුළුවන් උනාට මේ වෙලාවෙ උබ ගැන බලාගන්න බෑනෙ....ඕනෙනම් දැන් කන්නාඩියක් ලග වාඩිවෙලා බල බල ඉන්න ඇහැකි.....පන්ඩිතයා නොවී යමන්......"

අහේතුවකට බැදුන අන්දරයේ නිමාව කෙසේ වේවිද..!

'මනු මගේ නිර්මල ප්‍රේමයේ ආනන්දණිය ප්‍රතිමුර්තිය උනාට වැඩක් නෑ ඌට තිබුනේ එසේ මෙසේ උණ්ඩුකපුච්චේ අමාරුවක් නෙවෙයි. මුත් එක්ක ජිවත් වෙනවා කියන්නේම දෙබරකට ගල් ගහලා එතනම ඉදන් දැලි පිහියෙන් කිරි කනවා වගේ වැඩක්. ' ෴ සිහින මන්දහස් ෴ සමහර කතා වලට පෙර වදනක් ලියන්න හරිම අමාරුයි. මේත් ඒ වගේ කතාවක්. සිහින ❤️ මනස්