Samotne życie na wsi już od lat daje Beniaminowi w kość, ale radzi sobie. Zarówno z obowiązkami, byłą żoną, problemami dzieci jak i niedającym zysków biznesem. Skleja koniec z końcem, zapominając o tym, co jest w życiu najważniejsze - o sobie. Do czasu, aż na jego działkę wprowadza się nowy, ekscentryczny sąsiad, który uczy go, że jego potrzeby mają znaczenie. A on może je wszystkie spełnić. Wystarczy poprosić. ________________________ W trakcie

Życie Mateusza zawsze było podporządkowane woli ojca, ale jeden list wywraca jego świat do góry nogami. Studia taneczne w Nowym Jorku mają być nie tylko spełnieniem marzeń, lecz przede wszystkim ucieczką od toksycznej kontroli rodzica. Zamiast tego rozpoczyna się morderczy wyścig o utrzymanie w murach Wicklow College. Treningi do utraty tchu, brutalna konkurencja i nieznający litości profesorowie to jego nowa rzeczywistość. W samym centrum tego bałaganu staje tajemniczy Blaine Cooper, który już pierwszego dnia o mało nie wysyła Mateusza do szpitala. Sytuację dodatkowo komplikują narastające wyrzuty sumienia wobec zostawionego w Polsce Patryka oraz ciągła presja ze strony ojca. Jednak w sercu nowojorskiego chaosu Mateusz odnajduje coś, czego nigdy nie miał w domu. Prawdziwy dom. Ekscentryczna ciocia, lojalna Min-jin, sarkastyczny Kurt, magnetyczny Elian... no i Blaine. Grupa wyrzutków z roku staje się jego nową rodziną. „Stawiałem pierwsze kroki ku własnej niezależności i wcale nie rozpierało mnie obezwładniające szczęście, jakie powinno temu towarzyszyć. Spełnianie największego marzenia nie powinno przecież przypominać handlu wymiennego. Nowy Jork za Patryka. Moja przyszłość za naszą wspólną." „I już po chwili siedzieliśmy w piątkę. Elian, Blaine, ja, Min i Kurt. Jeszcze dwa tygodnie temu nawet przez myśl by mi nie przeszło, że mogę skończyć w takim składzie. Moje ramiona się rozluźniły, jakbym odnalazł właściwy środek ciężkości."

Parę miesięcy temu kupiłem kubek ze złoconymi maziajami. Na wyprzedaży. Żaden prezent, żadna okazja do wspominania. Zwykły, ładny kubek za 15 złotych. Od tego momentu piłem kawę tylko z niego. Plułem fusami z herbaty do jego wnętrza. Nigdy jednak nie spojrzałem na ten kubek w szczególny sposób. Zwykła rzecz, nie? Jednego wieczoru rozsiadłem się wygodnie przy biurku. Patrząc na telefon chciałem sięgnąć po zeszyt do pisania tekstów. Banalna sytuacja. Poczułem, jak moje nieuważne palce nie wymijają kubka. Pozwalają mu przewrócić się, ześliznąć z blatu. Mimo że nie widziałem, poczułem nacisk niepokoju. Moja głowa sama narysowała trajektorię lotu, rozbicie, wylanie. Stratę. Przez ułamek sekundy miałem jeszcze nadzieję, że uda mi się złapać kubek, uniknąć tego, co ma się za chwilę wydarzyć. Ale dobrze wiedziałem, że już mi się nie uda. Poparzyłem tylko palce. Patrzyłem na nowy kształt kubka, rozbity na części. Nasza przygoda się skończyła. Bezpowrotnie. Nie miałem już pić z niego kawy, pluć fusami do wnętrza. Ta chwila, gdy wiem, że coś stracę jest zawsze intensywna. Człowiek zamiera, wstrzymuje oddech. Jest okrutnie krótka, ale ściska w dołku. Zawsze towarzyszy jej nadzieja. Głupia i naiwna. Tak mocno wierząca, że jeszcze się uda. Uczucie straty. Tak, to tego uczucia nie znoszę najbardziej. Gdy wchodzi w ciało, wpełza we wnętrze, uświadamiam sobie, jak bardzo coś było dla mnie ważne. Czy to Nivan, czy durny kubek ze złoconymi maziajami.

Vlad Riazan pojawił się w życiu Dimitra niczym bezdomny pies. Piękny, dziki, wierny i kurewsko skrzywdzony. Dima przygarnął go nie tylko dlatego, że bardzo do niego lgnął, ale głównie dlatego, że był tak samo samotny jak on. Riazan szybko zadomowił się w jego życiu i sercu, ale jak na dzikiego psa przystało, potrafił boleśnie ugryźć. Dlaczego Riazan wybrał akurat jego? I kto tak naprawdę był wściekłym psem a kto jego panem? Pierwsza część cyklu "Krew na..."

„Najpierw graliśmy na rozpadającym się szkolnym boisku, wyganiani o godzinie osiemnastej przez woźnego, by o dwudziestej drugiej przemknąć się przez bramę i grać tak długo, aż wystarczy nam sił." „No i są jeszcze oni. Dzieciaki z bogatych rodzin przesiadujący na orliku godzinami. Chwalący się nowymi butami sportowymi, I-podami, czy innymi I-phonami. Na boisku, do licha! Kogo coś takiego obchodzi na boisku?" „Wystarczyło tylko kilka minut, aby zauważyć precyzję ich gry. To nie uliczna koszykówka, jak w naszym przypadku. Oni ją trenowali. Zapewne kilka godzin dziennie w najlepszym klubie sportowym miasta. Każdy krok, każdy skok, wszystko idealne." „Nie stąd. Nie ma mowy. Nawet Arek by nie trafił. Trafił. Trafił, cholera. I co najgorsza, przegrywamy. Z nimi, wychuchanymi bachorami." „Myśleliśmy, że jesteśmy geniuszami w ulicznej koszykówce, aż tu nagle takie bachory ściągnęły nas na ziemię. Wyuczona precyzja pokonała instynkt." „Po prostu lubię piękno, a męskie, wysportowane ciała z pewnością są piękne. Gdzie mi więc do geja? Ciotki latającej z wypiętą dupą?"

Nie wszyscy siedemnastolatkowie są podobni do siebie. Paweł znacząco różni się od swoich rówieśników. Spragnieni ciągłej zabawy i popularności licealiści zaczynają się nad nim znęcać, co doprowadza życie chłopaka do całkowitego upadku. Dopiero kiedy udaje mu się sięgnąć dna, zaczyna rozumieć, że... wystarczy zrobić tylko jedną rzecz, by szkolni dręczyciele na zawsze dali mu spokój. Trigger warning: Książka zawiera wątek homoseksualizmu, homofobii, samookaleczania, rozlewu krwi i gwałtu.

Rok 1842, Paryż. Polską emigracją wstrząsa wieść o tajemniczym człowieku, który pod pojęciem wspólnoty religijnej jedna sobie narodową inteligencję. Jednym z pierwszych i najgorliwszych jego wyznawców staje się Adam Mickiewicz. Wkrótce jednak twardo określona struktura towianizmu ma zostać zaburzona przez nowego członka, który wybrany zostaje przez samego Mistrza. Młodego autora "Kordiana" czeka jednak w tym mistycznym i pełnym podejrzanych zabiegów świecie więcej wyzwań i przeciwności, niż mógł kiedykolwiek przypuszczać. Gdzie stoi granica między stowarzyszeniem a sektą? Co stoi za przydzieleniem Juliusza Słowackiego do Koła Sprawy Bożej? I w końcu: Czy burzliwe relacje obu wieszczy pozwolą na wspólne dotarcie do prawdy? ________ Wszelkie postacie i miejsca tutaj przedstawione sa autentycznie. Jedynie akcja i jej przebieg jest moim własnym wymysłem literackim. Miłego czytania.

Igor jest honorowy... nie donosi na psy. Igor jest opiekuńczy... zdarza mu się zajmować zwłokami nawalonej siostry. Igor jest sprytny... przebywanie od dziecka wśród chuliganów, nauczyło go kombinowania. Igor jest fanem piłki nożnej... nie dostał jeszcze zakazu stadionowego. Igor jest sportowcem... uprawia uliczne zapasy. Igor zna się na anatomii... wie jak łatwo połamać kości. Igor uwielbia sezon grillowania... bo jest kibolem. Kuba jest znudzony swoim życiem, więc stwierdza, że musi zacząć szukać wrażeń. Przypadkiem ląduje na meczu piłki nożnej, choć o tej dyscyplinie wie tyle, że „ piłka jest okrągła, a bramki są dwie". Po tym dniu, chcąc czy nie, szybko poznaje zasady kibicowania i to od zaplecza. Historia może zawierać wulgaryzmy oraz sceny nieodpowiednie dla nieletnich. Okładka autorstwa @BOSS35LVL *opowiadanie pisane od sierpnia 2018 do lipca 2019.